I SA/Kr 706/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 16 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 706/17 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek M. N. (dalej: Skarżąca) o zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie zaskarżenia został doręczony Skarżącej w dniu 4 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła niepodpisany sprzeciw od ww. postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 18 grudnia 2017 r. Skarżąca została wezwana do podpisania sprzeciwu w terminie 7 dni. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na adres Skarżącej, była dwukrotnie awizowana (w dniu 29 grudnia 2017 r. oraz w dniu 8 stycznia 2018 r.) i nie została przez Skarżącą podjęta. Sprzeciw nie został podpisany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369, dalej: P.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie wezwanie do podpisania sprzeciwu zostało skierowane na adres Skarżącej podany w skardze, pod którym Skarżąca wcześniej odbierała korespondencję z Sądu. Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (w dniu 29 grudnia 2017 r. oraz w dniu 8 stycznia 2018 r.). Przesyłka nie została przez Skarżącą podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza. Wobec powyższego uznać należało, że doręczenie wezwania nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego, o jakim mowa w art. 73 P.p.s.a., z upływem dnia 12 stycznia 2018 r. Zatem termin do zadośćuczynienia powyższemu wezwaniu upłynął z dniem 19 stycznia 2018 r. Skarżąca sprzeciwu nie podpisała. Wezwanie zawierało precyzyjne pouczenie o terminie uzupełnienia braków formalnych podpisu. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd sprzeciw odrzucił.