I SA/Kr 708/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dnia 21 lutego 2011 r. nr: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za miesiąc styczeń 2010 roku p o s t a n a w i a I) zwolnić K. Z. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla K. Z. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych W dniu 18 maja 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K. Z. o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku z trudną sytuacją materialną. Skarżący podniósł, iż obecnie nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów. Studiuje w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej prawem formie, wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2011 roku skarżącemu został przesłany formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił brak formalny. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia na jego rzecz adwokata lub doradcy podatkowego. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami J. Z. i J. Z., siostrą K. ur. 28 lutego 1992 roku oraz bratem B. ur. 6 kwietnia 1994 roku. Ich miesięczny dochód wynosi około 2.000 zł i stanowi go dochód z działalności gospodarczej prowadzonej przez ojca skarżącego. K. Z. nie dysponuje żadnym majątkiem. Jego rodzice są właścicielami domu jednorodzinnego znajdującego się na działce o powierzchni 11 arów oraz budynku, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Działalność gospodarcza została przez niego zlikwidowana we wrześniu 2010 roku z powodu strat związanych z powodzią, jak również krzywdzącą decyzją organów skarbowych. Wykonując wezwanie Referendarza Sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że jego mama J. Z. nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna i nie otrzymuje z tego tytułu zasiłków. Opiekuje się ona siostrą wnioskodawcy K. Z., która od 2000 roku posiada orzeczenie o niepełnosprawności. Rodzina korzysta z pomocy społecznej w formie zasiłku rodzinnego. Skarżący nie posiada obecnie żadnego samochodu osobowego. Wydatki miesięczne rodziny na utrzymanie, leczenie, edukację, zakup ubrania wynoszą około 2.600 zł. Do pisma skarżący załączył kopię zeznania PIT-28 o wysokości uzyskanego przez niego przychodu, wysokości odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2010, kopię zeznania PIT-36 o wysokości dochodu osiągniętego przez ojca w roku 2010, bilans firmy J. Z. za okres od 1 stycznia 2011 do 31 maja 2011 roku, decyzję MOPS z dnia 15 września 2010 roku o przyznaniu zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłku, fakturę za telefon opiewającą na kwotę 151,45 zł, dowody wpłat za energię elektryczną na kwoty 321,17 zł i 345,72 zł, orzeczenie z dnia 4 maja 2010 roku o niepełnosprawności K. Z., orzeczenie z dnia 13 stycznia 2011 roku o niepełnosprawności J. Z. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504). W ocenie orzekającego skarżący wykazał w sposób wystarczający i skuteczny, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Za taką decyzją przemawiał fakt, że w roku 2011 skarżący nie uzyskał żadnych dochodów. Od miesiąca września 2010 nie prowadzi już działalności gospodarczej. Aktualnie jest studentem II roku w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w N. Pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców. Matka skarżącego jest osobą bezrobotną, dochody uzyskuje jedynie ojciec wnioskodawcy. Z przedłożonego zeznania PIT-36 wynika, że w roku 2010 J. Z. osiągnął przychód w wysokości 63.373,49 zł przy kosztach jego uzyskania 41.420,79 zł, co dało dochód w wysokości 21.952,70 zł. Z załączonego bilansu wynika natomiast, że w okresie od 1 stycznia 2011 roku do 31 maja 2011 roku firma J. Z. przyniosła dochód w wysokości 13.865,03 zł, co daje kwotę 2.773 zł miesięcznie. Nie są do dochody wysokie zważywszy na fakt, że przypadają na pięcioosobową rodzinę. O trudnej sytuacji materialnej rodziny świadczy fakt korzystania przez nią z pomocy społecznej w formie zasiłków rodzinnych oraz dodatków do tych zasiłków. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych zainicjowanego postępowania sądowego, jak również wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego wybór pozostawiając uznaniu orzekającego – biorąc pod uwagę przedmiot sprawy postanowiono przyznać skarżącemu doradcę podatkowego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).