I SA/Kr 713/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-02-01

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zostać uwzględniony, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ponieważ zostały spełnione przesłanki określone w przepisach PPSA i rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości. Wysokość przyznanej kwoty została ustalona zgodnie z obowiązującymi stawkami wynagrodzenia adwokata oraz należnym podatkiem VAT.
Stan faktyczny
Skarżący A. O. uzyskał prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Adwokat P. S. udzielił pomocy prawnej w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Po oddaleniu skargi przez WSA, pełnomocnik z urzędu zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata P. S. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł VAT) tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 8 czerwca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. P. S. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2017 r. przyznane zostało skarżącemu A. O. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. nr: [...] wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. S.. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę A. O. oddalił. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 r. aplikant adwokacki A. P., działająca na podstawie upoważnienia udzielonego przez adwokata P. S., zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie została ona opłacona w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług, która w niniejszej sprawie wynosi 55,20 zł (240 zł x 23% = 55,20 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło