I SA/Kr 720/09

Sygn. akt I SA/Kr 720/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 r., sprawy ze skargi S. T., na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 13 marca 2009 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, - skargę oddala - Dnia 13.05.2008 r. do Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wpłynął wniosek S. T. o przyznanie płatności z tytułu wspierania przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008 r. W trakcie kontroli administracyjnej wniosku wykryto nieścisłości polegające na możliwości zawyżenia powierzchni zadeklarowanej do dopłat we wniosku, w stosunku do powierzchni uprawionej w rzeczywistości. Powyższe stwierdzono na podstawie pomiaru ortofotomapy (mapy stworzonej na podstawie zdjęć lotniczych i danych z ewidencji gruntów i budynków). W związku z powyższym w dniu 13.06.2008 r. wystosowano do Strony wezwanie do złożenia wyjaśnień do sprawy. Strona stawiła się w Biurze Powiatowym ARiMR podtrzymując pierwotnie deklarowaną powierzchnię działek rolnych. Dodatkowo w dniu 11.07.2008 r. została przeprowadzona kontrola terenowa w gospodarstwie Strony, która stwierdziła zawyżenie powierzchni zadeklarowanej do dopłat we wniosku, w stosunku do powierzchni stwierdzonej w wyniku inspekcji terenowej. W oparciu o wyniki inspekcji terenowej, Kierownik Biura Powiatowego dnia 30.12.2008 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych stwierdzając zawyżenie powierzchni deklarowanej do stwierdzonej na miejscu . Według wyliczeń organu przekroczenie powierzchni dla pakietu SO2b02 (trwałe użytki zielone) wyniosło 230,77% ponieważ powierzchnia stwierdzona podczas kontroli na miejscu wyniosła 0.13 ha a deklarowana we wniosku 0,43 ha . Przekroczenie powierzchni dla pakietu SO2d02 (uprawy sadownicze w tym jagodowe) wyniosło 53,85% z uwagi na różnicę pomiędzy powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu 1,95 ha a deklarowaną we wniosku 3,00 ha. Natomiast dla pakietu SO2a02 ( uprawy rolnicze ) zawyżenie wyniosło 58,33%.- powierzchnia stwierdzona podczas kontroli 0,36 ha, deklarowana we wniosku 0,57ha. W odwołaniu Strona nie zgodziła się z ustaleniami kontroli podając jedynie własne pomiary wielkości upraw i wniosła o powtórne zmierzenie działek. W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 13.03.2009 r. nr [...]utrzymał w całości zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu decyzji podkreślił , iż kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie miała kontrola przeprowadzona w dniu 11.07. 2008 r. o której wnioskodawca został poinformowany . W wyniku kontroli na miejscu stwierdzono zawyżenie powierzchni zadeklarowanej do dopłat na działkach: A, B, C, E, F, G, H, L . Na pozostałych działkach (D i J) nie stwierdzono poważniejszych uchybień odnośnie deklarowanego i faktycznie uprawianego przez Stronę obszaru. Wnioskodawca był obecny podczas przeprowadzanej u niego kontroli. Protokół pokontrolny został przez niego podpisany. Oceniając materiał dowodowy w postaci protokołu pokontrolnego z kontroli przeprowadzonej dnia 11.07.2008 r. podkreślono , iż zdaniem Dyrektora MOR ARiMR wynik przeprowadzonej kontroli jest wiarygodny. Do skontrolowania powierzchni realnie uprawianej przez Stronę użyto nowoczesnego sprzętu GPS i to na podstawie odczytu tych urządzeń wpisano powierzchnię stwierdzoną, która w niniejszym przypadku różniła się od powierzchni deklarowanej we wniosku. Ponadto Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR nie dał wiary dowodom w postaci danych pochodzących od jednostki certyfikacyjnej B. sp. z o.o. Przedmiotowe jednostki nie kontrolują powierzchni uprawianej przez Stronę i w tej kwestii opierają się na danych z wniosków producentów. Pierwszoplanowym zadaniem jednostek certyfikujących jest ocena stanu działek rolnych i działalności producenta pod kątem spełnienia wymogów dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym w danym roku. O wskazanym sposobie postępowania jednostek certyfikujących świadczy także brak jakiegokolwiek pisemnego śladu świadczącego o skontrolowaniu powierzchni w postaci chociażby wskazania narzędzia użytego do pomiaru. Tym samym, oceniając wagę dowodową wyników kontroli przedmiotowego gospodarstwa, należy mieć na uwadze wiedzę profesjonalną pracowników podmiotu przeprowadzającego kontrolę powołanego specjalnie do tego celu. Także pomiar działek za pomocą GPS musi spełniać szereg wymogów dotyczących m.in. sprzętu, którym jest wykonywany, tolerancji pomiarów. Uznając ustalenia Biura Kontroli na Miejscu ARiMR za wiarygodne w niniejszej sprawie stwierdzono, iż łączna stwierdzona powierzchnia działek rolnych B, C, E, H wynosi 1,86 ha wobec zadeklarowanej 2,76 ha. Natomiast zadeklarowana powierzchnia działek rolnych A, F, G, I została w całości wykluczona z wniosku gdyż, zgodnie z ustaleniami inspektorów terenowych, nie spełniały one ustawowej definicji działki rolnej, gdyż użytkowane rolniczo powierzchnie działek rolnych A, F, G, I nie przekraczają 0,1 ha. Zgodnie z § 3 ust. l pkt l Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.2004 nr 174 póz. 1809 z późn. zm. - zwane dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym) płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § l ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U.2004.10.76 z późn. zm.) minimalna powierzchni działki rolnej uprawnionej do płatności to 0,1 ha. Zatem słusznie wykluczono z płatności całe powierzchnie działek rolnych A, F, G, I. Ponadto podkreślono, że dane jakie zawarto w formularzu wniosku zostały przez Wnioskodawcę potwierdzone jego własnoręcznym podpisem. Podpis oznacza tu swego rodzaju poręczenie za rzetelność deklarowanych we wniosku informacji, jak i zgodę na poddanie się odpowiedzialności w sytuacji, gdy w wyniku czynności kontrolnych okażą się one jednak niezgodne ze stanem faktycznym. Jako podstawę odmowy przyznania płatności podano istnienie znaczącej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną. Zgodnie bowiem z art. 51 ust. l rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, "Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej [...], przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. " Skoro różnice między obszarami deklarowanymi, a obszarami stwierdzonymi w ramach poszczególnych pakietów, były w przedmiotowej sprawie większe niż 20 % powierzchni stwierdzonej, zasadne było odmówienie przyznania płatności rolnośrodowiskowych . Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił dokonanie błędnych ustaleń faktycznych. Przede wszystkim podniósł , iż kontrola została przeprowadzona w jego obecności ale nie uwzględniła wskazówek odnośnie granic upraw . Podpisując protokół nie miał możliwości zapoznać się z jego treścią co może potwierdzić żona. Zdaniem skarżącego cień z pobliskich drzew padający na działki został niesłusznie odliczony od powierzchni upraw . Działkę 527 otacza las i na mapkach dokonanych ze zdjęć lotniczych obszar upraw wygląda na mniejszy od deklarowanego. Ponadto jednostka certyfikująca w rolnictwie ekologicznym " B." przeprowadzając kontrolę gospodarstwa w dniu 27.05.2008 r. nie stwierdziła uchybień co do jakości i ilości rosnących upraw stwierdzając , iż właściwe metody upraw oraz przestrzeganie dobrej kultury rolnej. Na koniec skarżący podniósł , iż powierzchnie ustalone rzez kontrolerów są sprzeczne z pomiarami dokonanymi przez geodetę J. S. dołączając stosowny wykaz powierzchni opatrzony pieczęcią i podpisem geodety. Ponadto w piśmie z dnia 18.05.2009 r. podniósł dodatkowy zarzut pominięcia w trakcie kontroli działki 544/9. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Ustosunkowując się do zarzutów podniósł , iż w postępowaniu dotyczących pomocy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie , która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organ administracyjny przeprowadził postępowanie dowodowe w postaci inspekcji terenowej i na jej ustaleniach oparł rozstrzygnięcie . Natomiast w toku postępowania strona nie przedstawiła żadnych merytorycznych dowodów oprócz wyrażenia niezgody z wynikami kontroli. Odnośnie załączonego do skargi pomiaru działek przez geodetę podkreślono , iż pomiary te nie zawierają daty pomiaru , co w przypadku takich upraw jak maliny porzeczka , łąka , pszenica , owies ma znaczenie z uwagi na sezonowość upraw . Nie określono także metody pomiaru , natomiast Biuro Kontroli na Miejscu do kontroli gospodarstwa użyło sprzętu nawigacji satelitarnej GPS. Zwrócono również uwagę , iż jednostka certyfikująca nie przeprowadza kontroli powierzchniowej upraw producenta a jedynie sprawdza stan gospodarstwa rolnego . Natomiast kwestia braku udostępnienia protokołu z kontroli nie mają znaczenia, gdyż ostateczna wersja protokołu została przesłana Stronie drogą pocztową , i mogła wnieść merytoryczne zastrzeżenia o czym została poinformowana w piśmie przewodnim wysłanym wraz z protokołem . Na koniec zwrócono uwagę , iż zacienione obszary mogą mieć znaczenie w przypadku pomiarów dokonanych w systemie ZSZiK na podstawie ortofotomapy ( zdjęcia lotnicze nałożone na mapy ewidencyjne), natomiast podstawą przyjętych powierzchni były wyniki stwierdzone przez inspektorów w drodze kontroli na miejscu . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół problemu prawidłowości zadeklarowanych powierzchni upraw w ramach pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Skarżący w dniu 13 maja 2008 r. złożył stosowny wniosek o przyznanie ww. płatności deklarując powierzchnię działek 4 ha. W niniejszej sprawie organy administracji stwierdziły, że objęte wnioskiem działki gruntowe nie spełniały wymogów do przyznania płatności, albowiem powierzchnia zadeklarowana znacznie różniła się od powierzchni ustalonej w trakcie kontroli na miejscu . Podkreślić w tym miejscu należy, że w myśl regulacji art. 6 ustawy o płatnościach bezpośrednich ustawodawca przewidział przeprowadzenie kontroli w zakresie spełnienia przez producentów rolnych warunków do przyznania płatności. Z przepisów prawa wspólnotowego wynika, że państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc obejmujące weryfikację kwalifikujących się powierzchni oraz odpowiadających im uprawnień do płatności. Kontrole administracyjne uzupełniane są systemem kontroli na miejscu w celu zweryfikowania czy wniosek kwalifikuje się do udzielenia pomocy. Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. (Dz. U. UE. L 141 z dnia 30 kwietnia 2004r. str. 18) kontrole administracyjne oraz kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. W myśl z art. art. 51 ust. l cyt. rozporządzenia "Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej [...], przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. " W wyniku dokonanej kontroli organy administracyjne ustaliły w poszczególnych grupach upraw, przekroczenie powierzchni o 230, 77% , 53,85 % i 58,33% czyli znacznie powyżej limitu przewidzianego przez obowiązujące przepisy . Kontrole na miejscu, stosownie do treści art. 25 ust. 1 cyt. rozporządzenia, przeprowadzane są bez uprzedzenia. Stronę można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum, jedynie w sytuacji, gdy nie zagrażałoby to celowi kontroli. Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. Z każdej kontroli na miejscu sporządza się raport, który umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonych kontroli. Warunki jakie spełniać musi raport określa przepis art. 28 ust. 1 rozporządzenia. W sytuacji, gdy rolnik uczestniczy w kontroli, zgodnie z dyspozycją art. 28 ust. 2 może podpisać raport w celu zaświadczenia o swojej obecności przy kontroli oraz dodać do niego swoje spostrzeżenia. W formularzu raportu sporządzanego z kontroli znajduje się zarówno pole przeznaczone na podpis rolnika, jak również na wniesienie przez niego uwag w przedmiocie przeprowadzonych czynności. Brak podpisu jednakże nie wpływa na ważność sporządzonego raportu. W przypadku wykrycia nieprawidłowości rolnik otrzymuje kopię raportu z przeprowadzonej kontroli. Zaznaczyć należy, że szczegółowe uregulowanie w prawie unijnym instytucji kontroli ma na celu to, aby w postępowaniu mającym za przedmiot przyznanie płatności bezpośrednich sprawdzenie gospodarstwa w drodze inspekcji terenowej doprowadziło do jednoznacznego ustalenia czy deklarowane powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw odpowiada stanowi faktycznemu. Niewątpliwie w omawianych sprawach raport z kontroli stanowi jeden z podstawowych dowodów służący weryfikacji wniosku o udzielenie płatności. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2008r. (sygn. akt II GSK 492/07) wyrażono pogląd, że dowodowi z protokołu kontroli - z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne - co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności. Jednocześnie zastrzec trzeba, że dowód ten oczywiście nie ma waloru niepodważalności. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek oceny tego dowodu na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji kierując się wskazaniami wynikającymi tak z prawa krajowego, jak i unijnego, przeprowadziły postępowanie wyjaśniające. Przedstawiona w zaskarżonej decyzji ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego odpowiada wymogom przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. Wbrew zarzutom skarżącego w toku całego postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji przez organ odwoławczy nie doszło do takich uchybień procesowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim podkreślić trzeba, że dla oceny wartości dowodowej protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu 17 lipca 2008 r. na działkach gruntu objętych wnioskiem o płatności istotny był fakt uczestnictwa skarżącego w inspekcji terenowej. Mając zapewniony udział w czynnościach kontrolnych, skarżący mógł podjąć czynności mające na celu ochronę swojego interesu. Okoliczność , iż skarżący podpisując protokół nie zapoznał się z jego treścią nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, albowiem protokół ten został mu przesłany drogą pocztową. Miał możliwość zapoznania się z protokołem kontroli i przedstawienia swoich zastrzeżeń . Tymczasem skarżący zarówno podpisując protokół jak i po otrzymaniu jego egzemplarza nie podnosił żadnych uwag co do zawartych w nim zapisów. Składając natomiast odwołanie ograniczył się jedynie do zanegowania powierzchni ustalonej w drodze kontroli oraz sformułowania wniosku o powtórna kontrolę . Nie podniósł natomiast żadnych merytorycznych zarzutów . Organ odwoławczy dokonując badania prawidłowości rozstrzygnięcia w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz postawy strony -, która jedynie ograniczyła się wyrażenia swojego niezadowolenia z decyzji nie uzasadniając swojego stanowiska - nie miał żadnych podstaw do zmiany bądź jej uchylenia. Zatem zgodzić się trzeba z organem odwoławczym, że analiza protokołu i dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wskazuje na prawidłowość ustaleń inspektorów terenowych, którzy kontrolowali działki rolne. Bezsprzecznie dane kontrolne zawarte w raporcie zostały na tyle konkretnie i jednoznacznie udokumentowane, że mogły być podstawą ustalenia organu co do zawyżenia obszaru zadeklarowanego do wnioskowanych płatności. Wbrew zarzutom skarżącego organy obu instancji zasadnie przypisały dokumentacji kontrolnej, kluczowe znaczenie w sprawie albowiem na etapie postępowania administracyjnego skarżący nie przedstawił żadnego innego dowodu . Powoływanie się natomiast na dane pochodzące od jednostki certyfikującej B. bez przedstawienia tych danych i dokumentacji jest gołosłowne i nie może być brane jako dowód w sprawie . Brak jest bowiem materiału dowodowego , który można być ocenić . Nie można się bowiem ustosunkować do ustaleń firmy B. jeżeli nieznany jest zarówno zakres kontroli, metody jej przeprowadzenia jak i końcowe wnioski . W myśl art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 ze zm.) organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanej ARiMR) stoją na straży praworządności jak również są zobowiązane w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Powyższe zasady stanowi powtórzenie zasady praworządności z art. 6 k.p.a., jednak stanowi odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej, ponieważ w miejsce wynikającego z k.p.a. obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego wynikającego z art. 77 § 1 k.p.a. na organy ARiMR nałożono jednanie obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Został zatem istotnie ograniczony obowiązek organu do zgromadzenia materiału dowodowego. W konsekwencji ustawodawca nałożył na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawiania dowodów oraz wyjaśnień zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wymaga to wykazania się przez strony większą aktywnością w zakresie przedstawiania dowodów. . Zatem strona nie przejawiająca inicjatywy dowodowej, przyjmująca całkowita bierną postawę w trakcie postępowania administracyjnego, nie może już oczekiwać, że organ prowadzący postępowanie będzie z urzędu podejmował wszelkie czynności zmierzające do zebrania dowodów niezbędnych do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Ponadto należy podkreślić, że sąd administracyjny jedynie kontroluje prawidłowość przeprowadzonego przez organ podatkowy postępowania dowodowego. Nie ma zaś uprawnień do dokonywania odrębnych ustaleń faktycznych opartych na dostarczonych w postępowaniu sądowym przez stronę dowodach. Wyrazem tego jest unormowanie zawarte w art. 106 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek jedynie dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania. Zatem możliwość przeprowadzenia przez sąd postępowania dowodowego jest znacznie zawężona, nie tylko do rodzaju środków dowodowych. Ponieważ wspomniany przepis określa, że można dopuścić dowody uzupełniające i tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, dopuszczone przez sąd dowody nie służą dokonywaniu odrębnych ustaleń faktycznych, lecz jedynie kontroli prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez organ podatkowy. Dlatego też Sąd nie dopuścił dowodu z dokumentu załączonego do skargi sporządzonego przez geodetę J. S. Jest to bowiem nowy dowód i w dodatku na wykazanie całkowicie nowej okoliczności faktycznej. Sąd również nie podzielił zarzutu skarżącego odnośnie pominięcia trakcie kontroli działki 544/9. Analiza protokołu z czynności kontrolnych wskazuje , iż na stronie 8/19 zawarto opis działki 544/9 zarówno po stronie powierzchni danych deklarowanych ( razem z działką 544/10 powierzchnia 0,11 ha co jest zgodne z wnioskiem ) jak i danych z kontroli . Oznacza to , iż działka ta była objęta kontrolą przez inspektorów terenowych Biura kontroli na Miejscu . Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).