I SA/Kr 722/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 18 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r. postanawia : - skargę odrzucić - Skarżący M.M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 18 lutego 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów usług za miesiąc wrzesień 2008 rok. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu kontrolnym, co skutkuje niedopuszczalnością skargi na decyzję organu I instancji do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega ostateczne rozstrzygnięcie organu wydane na skutek rozpoznania środka odwoławczego (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 686/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skarżącemu od decyzji organu I instancji przysługiwało odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. Dopiero rozstrzygnięcie tego organu, wydane na skutek rozpatrzenia odwołania, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W sprawie Dyrektor Izby Skarbowej nie wydał rozstrzygnięcia merytorycznego, które mogłoby być zaskarżone do sądu administracyjnego. Sąd zauważa, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku o jakim mowa w art. 52§1 p.p.s.a. Warunek ten będzie bowiem spełniony dopiero po rozpoznaniu tego środka przez właściwy organ administracji. W sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. W konsekwencji, skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej , jako skargę na decyzję organu I instancji, należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.