I SA/Kr 725/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe postanawia skargę odrzucić. Pismem z dnia 15 maja 2019 r. skarżący P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 16 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało na podstawie art. 216 w zw. z art. 141 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres przedmiotowy postępowania przed sądami administracyjnymi wyznacza przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej p.p.s.a. Analizując kognicję sądu administracyjnego trzeba wyjaśnić, że zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie podatkowe w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Na skutek wniesienia ponaglenia nie toczy się żadne nowe postępowanie podatkowe, a jedynie - jak wskazano - postępowanie w trybie nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Ponadto na postanowienie wydane w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie przysługuje środek zaskarżenia. Nie mają bowiem do niego zastosowania przepisy dotyczące zażaleń, zamieszczone w art. 236-239 Ordynacji podatkowej (por. wyroki: WSA w Lublinie z 7 września 2017 r., I SA/Lu 672/17; WSA w Poznaniu z 12 czerwca 2018 r., IV SA/Po 524/18; WSA w Bydgoszczy z 7 lipca 2017 r., I SA/Bd 632/17 - dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl.). Możliwość poddania kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne postanowienia wydanego w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. Katalog aktów wyszczególnionych w art. 3 p.p.s.a. jest wyczerpujący, zatem skarga wykraczająca poza wskazany zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna. Postanowienie, którym organ uznał za bezprzedmiotowe ponaglenie skarżącego jako niemieszczące się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, nie podlega więc odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Strona nie ma uprawnienia do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym, natomiast w sytuacji, w której nie zgadza się z wydanym przez organ wyższego stopnia rozstrzygnięciem, może złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.