I SA/Kr 726/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek Asesor WSA Anna Znamiec (spr) Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005r sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2003r Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata od 1997 do 2001 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 10 zł (dziesięć złotych). Burmistrz Gminy decyzją z dnia [...].02.2003 r. nr [...] zmienił nakazy płatnicze ustalające T.i K. łączne zobowiązania pieniężne za lata 1997 - 2001 i stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości w łącznej wysokości 4675,10 zł wraz z odsetkami w kwocie 5347,00 zł. Organ podatkowy l instancji stwierdził wygaśnięcie prawa do zwrotu nadpłaty za l kwartał 1997 r. w kwocie 165,50 zł. Organ podatkowy ustalił, że podatnik zapłacił podatek od nieruchomości w dniu [...].03.1997 r. w kwocie 166,50 zł, zaś wniosek o zwrot nadpłaty złożył po upływie 5 lat tj. w dniu [...].04.2002 r. Od powyższej decyzji T. K. wniósł odwołanie, zarzucając błędne naliczenie nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz odsetek. Odwołujący się podniósł, że organ podatkowy bezpodstawnie stwierdził wygaśnięcie prawa do zwrotu nadpłaty ze względu na upływ terminu podczas, gdyż zwracał się już w piśmie z dnia [...].07.1996 r. o zwrot nadpłaconego podatku od nieruchomości za 1997 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].03.2003 r. Nr uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania. Organ II instancji przyznał, że po stronie podatnika powstała nadpłata w podatku od nieruchomości za lata 1997 - 2001. Skarżący bowiem jako najemca lokalu nie wyodrębnionego nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.). W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ l instancji zasadnie orzekł o zmianie nakazów płatniczych w części dotyczących podatku od nieruchomości. Zgodnie z przepisem art. 72 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) uiszczony przez podatnika podatek od nieruchomości organ l instancji uznał prawidłowo jako nienależny i w konsekwencji stwierdził jego nadpłatę. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ l instancji nie dołożył należytej staranności podając wysokość nadpłaty i odsetek za każdy rok podatkowy nie wskazując sposobu ich obliczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło natomiast stanowisko organu l instancji o stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za l kwartał 1997r. powołując się na przepis art. 80 par. 1 pkt 3 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego T.K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując, że organ podatkowy bezzasadnie stwierdził wygaśnięcie prawa do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za l kwartał 1997 r. w kwocie 166,50 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi jest decyzja kasacyjna, mocą której Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy w sprawie zmiany nakazów płatniczych ustalających skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne za lata 1997 -2001 oraz określenia nadpłaty w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami i stwierdzenia wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za l kwartał 1997 r. w kwocie 166,50 zł. Mając na uwadze powyższe oraz treść skargi zasadniczego znaczenia nabiera interpretacja art. 233 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.),. zgodnie z którym organ II instancji może uchylić w całości decyzję organu l instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Zabieg dopuszczalny jest wyłącznie wtedy, gdy spełnione zostaną wymagania określone w art. 233 par. 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Z treści wspomnianego przepisu wynika, że może to nastąpić wyłącznie wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy może przy tym wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Brzmienie art. 233 par. 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że możliwość wydania decyzji kasacyjnej ograniczona została określonymi w nim przesłankami. Poza sporem przy tym jest, że zasadnicze znaczenie ma w tych ramach konieczność poprzedzenia wydania rozstrzygnięcia przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Nie ulega wątpliwości, że zwrot "w znacznej części" jest niedookreślony. Tego rodzaju stan rzeczy sprawia, że odpowiedź na pytanie o to, czy spełnione zostały przesłanki z art. 233 par. 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa możliwa jest jedynie na tle okoliczności konkretnego przypadku. Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia wtedy, gdy organ l instancji przeprowadził postępowanie z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a w szczególności nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego albo, co prawda, postępowanie takie przeprowadzono, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe. Wynika to i z treści art. 229 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić tylko uzupełniające postępowanie dowodowe Właśnie taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Organ l instancji dopuścił się naruszenia przepisu art. 77 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż nie dołożył należytej staranności podając wielkość zarówno nadpłaty jak i odsetek za każdy rok podatkowy nie wskazując sposobu ich obliczenia, co uzasadniało uchylenie decyzji w całości. Uchylenie decyzji organu l instancji było uzasadnione i tym, że przeprowadzenie postępowania w tym zakresie przez samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania. Zarzut skarżącego odnoszący się do przesądzenia rozstrzygnięcia sprawy w decyzji wydanej na podstawie art. 233 par. 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa w postaci zawarcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze własnego , 1-stanowiska w kwestii stwierdzenia wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za i kwartał 1997 r. uznać należy za uzasadniony. Samorządowe Kolegium Orzekające w zaskarżonej decyzji uchylającej w całości decyzje organu l instancji przesądziło bowiem kwestie wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za l kwartał 1997 r., przyjmując że podatnik uiścił podatek w dniu [...].03.1997 r., zaś wniosek o zwrot nadpłaty złożył po upływie 5 lat tj. w dniu [...].04.2002 r. Artykuł 233 par. 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa nie pozbawia organu odwoławczego możliwości przesądzenia w uzasadnieniu decyzji prawa do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty za pewien okres, jeżeli przyczyną uchylenia w całości decyzji organu l instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia były wyłącznie uchybienia dotyczące obliczania wysokości tej należności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesądzając jednak kwestię terminu złożenia wniosku o zwrot nadpłaty naruszyło przepis art. 330 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.) w zw. z art. 187 i 191 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Na mocy art. 330 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa do zwrotu nadpłat powstałych przed dniem wejścia w życie cyt. ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Na mocy zaś art. 29 ust. 4 cyt. ustawy o zobowiązaniach podatkowych nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat licząc od końca roku, w którym powstała, lub gdy nie można ustalić osoby uprawnionej do jej odbioru. Zgodnie zaś z orzecznictwem sądów administracyjnych określony w przepisie art. 29 ust. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych termin należy traktować jako termin do zgłoszenia roszczenia o zwrot nadpłaty (wyrok NSA z 18.09.2002 r, sygn. l S.A./Wr 329/02 wyrok WSA w Warszawie z 06.05.2004 r., sygn. III SA 3163/02). W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżącego z dnia [...].05.1999 r. o zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od marca 1996 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pominęło pismo podatnika z dnia [...].05.1999 r. i bezpodstawnie przyjęło w oparciu o pismo z dnia[...].04.2002 r., którego brak w aktach sprawy, że prawo do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za i kwartał 1997 r. wygasło wobec upływu 5 - letniego terminu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)