I SA/Kr 728/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T" półka jawna A. S, J. H., J. H. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Spółka jawna "T" złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2008 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. W wykonaniu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, skarżąca spółka została wezwana pismem z dnia [...] maja 2008 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (pełny odpis z KRS-u), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Stronie skarżącej wezwanie doręczono w dniu [...] czerwca 2008 r. Z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi nie uzupełniono postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę. W dniu [...] października 2008 r. skarżąca Spółka skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przedkładając jednocześnie pismo z załącznikiem stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych odebrał osobiście wspólnik A. S., który jest osobą starszą i schorowaną przebywającą ze względu na swój stan zdrowia na rencie przyznanej na okres stały. Wspólnik ten ma przyjmować lekarstwa, które wywołują u niego zaniki pamięci. W związku z tym odbierając przesyłkę nie zdawał sobie sprawy ze znaczenia pisma, jak również tego, że pismo to było kierowane do spółki, a nie do niego jako osoby fizycznej. Informację o tym, że w dniu [...] czerwca 2008 r. wspólnik A. S. potwierdził odbiór pisma z Sądu Spółka miała uzyskać dopiero w dniu [...] października 2008 r., kiedy to były pełnomocnik Spółki przy okazji załatwiania innych spraw w Sądzie chciał sprawdzić na jakim etapie znajduje się sprawa rozpoznawana w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 Art. 87. §§ 1 p.p.s.a.), a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 Art. 87. §§ 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 87 Art. 87. §§ 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W świetle bogatego orzecznictwa sądów administracyjnych przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przypomnienia wymaga, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie "uprawdopodobnienie" oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. Uprawdopodobnienie wymaga wszakże wykazania, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo - graniczące z pewnością istnienia pewnych okoliczności. W istocie zatem chodzi tu po prostu o wzbudzenie w organie ufności, w to że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. W konsekwencji sąd orzekający musi mieć przy rozpoznawaniu wniosku możliwość odniesienia się do pewnych obiektywnych okoliczności, których istnienie wykazane zostanie za pomocą wzbudzających takie zaufanie środków. Należy zauważyć, że strona skarżąca w swym wniosku ogranicza się tylko do przytoczenia okoliczności mających świadczyć o niezdolności jednego ze wspólników spółki do prawidłowego reprezentowania spółki bez należytego wykazania, że w istocie stan taki istnieje. Chociaż jak wskazano, uprawdopodobnienie oznacza złagodzenie rygorów dowodowych to jednak nie może ono uzasadniać dania wiary samym tylko twierdzeniom wnioskodawcy, gdyż oznaczałoby to naruszenie zasady kontradyktoryjności postępowania przed Sądem. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, że już na podstawie samych tylko twierdzeń wniosku można dojść do przekonania o jego niezasadności. Skoro jak twierdzi wspólnik, który sformułował wniosek o przywrócenie terminu choroba uniemożliwia jednemu ze wspólników prawidłowe i należyte prowadzenie spraw spółki to w najlepszym interesie pozostałych wspólników leży ograniczenie możliwości jego skutecznego działania w imieniu spółki czy też nawet zupełne wyłączenie go ze składu osobowego tej jednostki organizacyjnej. Istotą funkcjonowania spółki jawnej jako typu spółki handlowej jest bowiem zasadniczo aktywne działanie wszystkich jej wspólników. Wspólnicy muszą zatem zdawać sobie zatem sprawę z faktu, że co do zasady działania i zaniechania każdego z nich podejmowane w imieniu spółki mają dla niej bezpośredni skutek, a w związku z tym dotyczą także sfery interesów wszystkich wspólników. W tych okolicznościach jako niezrozumiałe i niezasługujące na ochronę postrzegane musi być świadome tolerowanie uczestnictwa w spółce wspólnika niemajacego możliwości prawidłowego występowania w jej imieniu i narażanie się tym samym na negatywne konsekwencje takiego stanu rzeczy. Od spółki jawnej, jako przedsiębiorcy, profesjonalnego uczestnika obrotu gospodarczego, wymagać należy dochowania odpowiedniego stopnia staranności przy prowadzeniu własnych interesów. Dla oceny takiej nie ma oczywiście żadnego znaczenia, czy poszczególni wspólnicy, jako wyraziciele woli tej jednostki posiadają status przedsiębiorcy. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.