I SA/Kr 735/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H.C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 kwietnia 2016 r., Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. M.P. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote, osiemdziesiąt groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote, osiemdziesiąt groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2016 roku przyznane zostało skarżącemu H.C. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA nr: [...] na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. M.P., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. B.. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu z dnia 8 grudnia 2016 roku na to postanowienie adw. M.P. zawarła wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 roku Sąd I instancji uchylił postanowienie z dnia 16 listopada 2016 roku i przywrócił stronie termin do wniesienia skargi, a następnie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2017 roku skargę oddalił. W dniu 4 maja 2017 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z brakiem wyrzeczenia w tym zakresie w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 roku. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia). W niniejszej sprawie adwokat M.P. brała udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządziła zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2016 roku o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna albo decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł, zaś w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym – 240 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit "d" rozporządzenia. Tak określone opłaty maksymalne w łącznej kwocie 720 zł (480 zł + 240 zł) stanowią podstawę wyliczenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, charakter przedmiotowej sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie zasadnym jest przyznanie adwokat M.P. wynagrodzenia w wysokości 1/2 opłaty maksymalnej (720 zł x 1/2 = 360 zł). Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (360 zł x 23% = 82,80 zł). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.