I SA/Kr 735/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr.) WSA Wiesław Kuśnierz Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. sprawy ze skargi Centrum [...] Sp. z o.o. w P. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - skargę oddala - C. Sp. z o.o. w P. w ramach organizowanego przez Zarząd Województwa konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 , złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt.: "[...]". Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny formalno-merytorycznej, obligatoryjnych kryteriów merytorycznych punktowych. Jak wskazała projekt nie uzyskał minimum punktowego, tj. 6 pkt, w ramach kryterium: "[...]". Pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. C. Sp. z o.o. w P. nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem wniosła od niego protest. Zarząd Województwa – Instytucja Rozpatrująca Protest (IRP) rozstrzygnięciem z dnia 22 czerwca 2018 r. nr [...], protestu nie uwzględniła. W uzasadnieniu IRP wskazała, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg przedmiotowego konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze są Regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów - stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu. Z kolei ocena formalno-merytoryczna prowadzona jest zgodnie z zapisami Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej wnioski, który stanowi załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu. Jak podała IRP kryterium w którym projekt uzyskał negatywną ocenę i z oceną którego nie zgadza się wnioskodawca jest "[...]". Ocena wskazanego kryterium odbywa się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał Wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów, zgodnie z zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu. Szczegółowa punktacja w ramach tego kryterium wynosiła: subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 3 pkt, oceniający nr 2 - 3 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 2 pkt, oceniający nr 2 - 2 pkt. W zakresie subkryterium nr 1 - Potencjał wnioskodawcy/partnerów oceniający wskazali, iż projekt nie spełnia wymagań dotyczących zasobów kadrowych określonych w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu stanowiącej załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu (dalej: Instrukcja), gdyż na podstawie przedstawionego we wniosku opisu, nie można uznać, że wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał kadrowy do realizacji omawianego projektu. W polu D.2 wniosku wskazano jedynie trzy osoby mające stanowić kadrę zarządzającą projektem. Ponadto, jedną z tych osób zaplanowano zatrudnić na umowę zlecenie, w związku z czym nie można uznać, że wskazano docelową osobę, gdyż najprawdopodobniej takie rozwiązanie będzie wymagało przeprowadzenia wyboru zgodnie z zasadą konkurencyjności. Oceniający wskazali ponadto, iż wnioskodawca nie dysponuje ponadto zapleczem lokalowym niezbędnym do realizacji zadań merytorycznych (konieczność wynajęcia sal szkoleniowych) - koszt wynajmu pomieszczeń został uwzględniony w budżecie projektu. IRP podkreśliło, że ocena ww. subkryterium została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Na stronie 20 Instrukcji jednoznacznie wskazano bowiem, że w ramach prezentacji potencjału kadrowego należy opisać zasoby kadrowe, które posiadają wnioskodawca i Partner ( jeśli dotyczy) i sposób ich wykorzystania w ramach projektu, tj. kluczowe osoby, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowane funkcje w projekcie. Istotne jest przeanalizowanie, czy posiadany już potencjał kadrowy będzie mógł być wykorzystywany do realizacji przedkładanego projektu. Należy wskazać tylko obecnie posiadany potencjał kadrowy, a więc w szczególności osoby na stałe współpracujące i planowane do oddelegowania do projektu wraz z opisem ich doświadczenia i określeniem planowanej funkcji w projekcie. Dotyczy to zwłaszcza zatrudnionych na umowę o pracę oraz trwale współpracujących, a nie tych, które dopiero miałyby być zaangażowane, gdyż w ich przypadku może obowiązywać konkurencyjna procedura wyboru (zasada konkurencyjności lub PZP). Dla każdej z osób angażowanych do realizacji projektu należy wskazać zakres zadań, jakie będzie wykonywać w kontekście posiadanej wiedzy i umiejętności (przy czym, o ile dana osoba wykonywać będzie zadania związane z zarządzaniem projektem - szczegółowy opis jej zadań i doświadczenia przedstawia się w polu D.1.5). Zarząd wyjaśnił, że powyższy zapis Instrukcji jednoznacznie wskazuje, iż w treści wniosku dla każdej z osób zaangażowanych w realizację projektu, zarówno stanowiących personel merytoryczny, jak i uczestniczących w zarządzaniu projektem, należy wskazać zadania, jakie będzie wykonywać w projekcie w kontekście posiadanej wiedzy i umiejętności. Jednocześnie w Instrukcji doprecyzowano w nawiasie stosując spójnik wprowadzający informację uzupełniającą przy czym, iż opis zadań i doświadczenia osób zaangażowanych w zarządzanie należy wykazać w polu D.1.5 wniosku. IRP wyjaśniła, iż zapisy Instrukcji w żaden sposób nie wskazują, iż w treści wniosku możliwe jest jedynie opisanie potencjału osób zaangażowanych w realizację projekt. Jednocześnie Instrukcja wskazuje, iż we wniosku należy wskazać tylko obecnie posiadany potencjał kadrowy (czyli zarówno personel merytoryczny, jak i osoby zaangażowane do zarządzania projektem), a nie personel planowany do zaangażowania w projekcie. W związku z powyższym, zdaniem organu, wnioskodawca mija się z prawdą, pisząc w proteście, "iż po pierwsze w ramach kryterium nie ma wymogu wykazywania jako potencjału kadrowego (tj. kluczowych osób zaangażowanych do realizacji projektu) osób realizujących wsparcie w ramach kosztów bezpośrednich, a po drugie jak widać wyżej, możliwe jest wykazanie jako potencjału kadrowego, osób, których zadania będą związane z zarządzaniem projektem". Jak wskazano wyżej we wniosku należało opisać zakres zadań, jakie będą wykonywać poszczególne osoby w projekcie w kontekście posiadanej wiedzy i umiejętności. IRP podkreśliła, iż obowiązek ten dotyczy zarówno personelu merytorycznego realizującego wsparcie w ramach kosztów bezpośrednich (jak to określa wnioskodawca), jak również osób zaangażowanych w zarządzanie projektem. Za zgodny z zapisami Instrukcji można uznać jedynie opis potencjału kadrowego dotyczącego osób zaangażowanych w zarządzanie projektem. Po dokładnej analizie zapisów wniosku, IRP wskazała, iż w opisie zadań merytorycznych, prezentując merytoryczną do realizacji wsparcia w ramach danego zadania (oprócz pośrednictwa pracy gdzie wprost wskazano, że zrealizuje je wnioskodawca), przedstawiono jedynie zarys zakresu wymagań w stosunku do ich kwalifikacji/ doświadczenia personelu merytorycznego (Doradca klienta będzie posiadał uprawnienia doradcy zawodowego (..). Pośrednik pracy będzie posiadał wykształcenie wyższe (...), Psycholog będzie posiadał wykształcenie wyższe kierunkowe (...), Doradca zawodowy będzie posiadał wykształcenie wyższe kierunkowe (...), Osoba przeprowadzająca poradnictwo z zakresu opieki nad os. zależnymi będzie posiadała wykształcenie wyższe kierunkowe (...)), co nie odpowiada wymogom Instrukcji, gdyż ww. wskazane opisy wskazują, iż wnioskodawca dopiero zamierza zaangażować personel merytoryczny projektu, nie są to zatem osoby na stałe współpracujące z wnioskodawcą, które zgodnie z Instrukcją można uznać za aktualnie posiadany potencjał kadrowy. Odnosząc się do kwestii zlecania usług merytorycznych w ramach projektu, IRP podkreśliła, że Regulamin konkursu nie wyklucza zlecania zadań podmiotom zewnętrznym, niemniej w przypadku zastosowania takiego rozwiązania, biorąc pod uwagę ww. zapisy Instrukcji, oceniający byli zobowiązani odpowiednio obniżyć punktację w niniejszym subkryterium. Organ zwrócił uwagę, że oceniający nie kwestionowali możliwości zlecania zadań podmiotom zewnętrznym, a wskazali, iż takie postępowanie powoduje, iż wnioskodawca nie współpracuje aktualnie z kadrą merytoryczną projektu w rozumieniu ww. zapisów Instrukcji. IRP podkreśliła, iż ocena wniosków o dofinansowanie projektów w każdym konkursie ogłaszanym w ramach RPO WM 2014-2020 polega na ocenie spełniania kryteriów wyboru projektów przez każdy wniosek złożony w konkursie. Uszczegółowienie zapisów kryteriów i sposób w jaki należy wypełnić wniosek o dofinansowanie opisany został w Regulaminie konkursu oraz jego załącznikach (w tym w Instrukcji). Oznacza to, iż obowiązkiem wnioskodawcy było przygotowanie dokumentacji aplikacyjnej zgodnie z wymogami Regulaminu konkursu. Wnioskodawca zobowiązany był do zapoznania się z całą dokumentacją konkursowa, co też uczynił, czego potwierdzeniem jest podpisanie oświadczenia nr 6 w części K.1. wniosku. W związku z tym IRP stwierdziła, że brak wypełnienia wniosku zgodnie z treścią Regulaminu konkursu stanowił podstawę do obniżenia punktacji w ramach subkryterium nr 1. Odnosząc się do kwestii sal szkoleniowych, IRP podkreśliła, iż niniejszy nabór miał charakter konkursowy, który w definicji ma na celu wybór projektów w najwyższym stopniu spełniających kryteria wyboru projektów. Ocenie w tym subkryterium podlega również potencjał techniczny Wnioskodawcy/partnerów - w tym pomieszczenia jakimi dysponuje. W związku z tym, wskutek braku własnych sal szkoleniowych, których wynajem generuje koszty zwiększające kwotę dofinansowania (zgodnie z treścią wniosku wnioskodawca nie planuje sfinansowania kosztów wynajmu sal w ramach wkładu własnego), nie można uznać, iż potencjał techniczny w pełni zaspokaja potrzeby z realizacją projektu. IRP wyjaśniła, iż w przypadku ujęcia kosztów wynajmu sal szkoleniowych w ramach projektu wartość całkowita projektu zapewne nie uległaby zmianie. Niemniej jednak takie ww. rozwiązanie obniżyło wartość dofinansowania projektu ze środków publicznych, co zapewne miał na myśli oceniający, wskazując, iż wnioskodawca nie dysponuje ponadto zapleczem lokalowym niezbędnym do realizacji merytorycznych - koszt wynajmu pomieszczeń został uwzględniony w budżecie. Organ wskazał, że uwaga oceniającego była częściowo nieprecyzyjna, jednak na etapie ponownej oceny przeprowadzonej podczas procedury odwoławczej, IRP wyjaśniła i doprecyzowała ten aspekt oceny. Odnosząc się do potencjału technicznego, na podstawie zapisów pola D.2. WN, IRP stwierdziła, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki (...), rzutniku, flipcharty (...), laptopy (...), strona www (...). Natomiast, w pełni podzielił on ocenę ekspertów, iż zasoby techniczne zostały przedstawione w bardzo ogólny sposób. Zdaniem IRP, wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie, iż wymieniony sprzęt będzie wykorzystywany na potrzeby przedmiotowego projektu. Trudno jest zatem stwierdzić, czy wykazany sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu, gdyż wnioskodawca nie wskazał liczby wymienionego sprzętu, który stanowi jego potencjał techniczny. W złożonym proteście wnioskodawca uznał, iż oceniający skupili się wyłącznie na wynajmie sal, nie uwzględniając pozostałych zasobów technicznych, co wpłynęło na obniżenie liczby przyznanych punktów. Natomiast, w opinii IRP, przedstawione zapisy wniosku nie potwierdzają, iż posiadanie wyłącznie sprzętu biurowego pozwoli na realizację projektu i zakończenie go sukcesem, a zatem argument oceniających dotyczący braku własnego lokalu, w którym będzie realizowany projekt, był słuszny, czego następstwem było obniżenie liczby przyznanych punktów. W związku z powyższym, Zarząd uznał, że ocena subkryterium nr 1 dokonana została w sposób prawidłowy, a obniżenie punktacji było uzasadnione w świetle braku wypełnienia przez wnioskodawcę wymogów wskazanych w Instrukcji. Podtrzymał one wobec tego punktację przyznana przez IOK w niniejszym kryterium tj. 3 punkty na 6 możliwych do uzyskania. Odnosząc się z kolei do subkryterium nr 2 Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów, IRP wskazała, że w jego zakresie obaj oceniający stwierdzili, że wnioskodawca nie wykazał we wniosku wystarczającego doświadczenia w obszarze tematycznym, na rzecz analogicznej grupy docelowej i na terenie planowanej realizacji ocenianego projektu, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Konkursu. IRP wyjaśniła, iż zgodnie z Instrukcją (str. 22) w opisie doświadczenia wnioskodawcy należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem projektu planowanego do realizacji: w obszarze (zakresie) tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Wymieniony projekt w polu D.2 wniosku wskazują, iż wnioskodawca zrealizował, a także aktualnie realizuje liczne przedsięwzięcia w obszarze (zakresie) tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach ocenianego projektu oraz na rzecz tożsamej grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach ocenianego projektu. Wnioskodawca nie realizował jednak projektów w ramach działania [...]. Jak podkreśliła IRP, ona jak również osoby oceniające nie zanegowały dużego doświadczenia wnioskodawcy w realizacji projektów poza województwem małopolskim. Natomiast w województwie małopolskim wnioskodawca realizuje 2 projekty w ramach poddziałania 9.1.2, które są skierowane do osób zagrożonych ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym, zatem grupa docelowa projektów realizowanych w ramach Poddziałania 9.1.2 nie jest tożsama z grupą docelową projektów w niniejszym konkursie. Ww. projekty są w trakcie realizacji, w związku z tym, trudno na obecną chwilę uznać, iż stanowią one potwierdzenie posiadanego doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa małopolskiego, zwłaszcza, iż jak wspomniano wyżej nie dotyczą one tożsamej grupy docelowej. IRP wskazała na bardzo dużą wagę doświadczenia dotyczących projektów aktywizacyjnych skierowanych do osób bezrobotnych i biernych zawodowo pozostających w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy na terenie województwa małopolskiego. Zarząd podkreślił, iż wnioskodawca zamierza realizować niniejszy projekt w powiatach, których wysokość stopy bezrobocia przekraczać średnią dla województwa małopolskiego, więc tym bardziej wiedza nt. specyficznej sytuacji osób pozostających bez pracy w województwie małopolskim będzie ważna dla prawidłowej realizacji projektu. W przypadku doświadczenia w realizacji projektów w województwie małopolskim wartością dodaną jest nie tylko znajomość specyfiki regionu, którą można poznać realizując projekty z innych poddziałań w regionie, ale również znajomość specyfiki osób pozostających bez pracy zamieszkujących województwo małopolskie, a zwłaszcza powiaty planowane do objęcia wsparciem. Odnosząc się do kwestii limitu znaków w poszczególnych częściach wniosku o dofinansowanie, IRP stwierdziła, iż ww. limit obowiązuje wszystkich wnioskodawców. Limity dotyczące poszczególnych pól są na tyle wystarczające, aby móc przedstawić niezbędne informacje w poszczególnych polach wniosku, które potwierdzałyby spełnienie kryteriów wyboru projektów. Reasumując, według IRP, przyznana przez IOK punktacja na poziomie 2 punktów na 4 możliwe do uzyskania jest adekwatna i nie wymaga korekty. Zdaniem Zarządu przyznanie 4 punktów w niniejszym subkryterium jest zasadne w przypadku jeśli projekt w pełnym zakresie spełnia 3 przesłanki wskazane w Instrukcji (doświadczenie obejmujące realizację projektu z zakresu aktywizacji zawodowej dotyczącego analogicznej jak w przypadku projektu grupy docelowej w województwie małopolskim). Szczególnie premiowane w tym kryterium powinno być również doświadczenie w postaci realizacji zakończonych (lub bliskich zakończenia) projektów, co pozwala ocenić również skuteczność zrealizowanego wsparcia na analizy wskaźników rezultatu zrealizowanych projektów. To w tym kontekście oceniający wskazali, iż opis doświadczenia wnioskodawcy nie uwzględnia miarodajnych danych o uzyskanych efektach jakościowych. Wskazano jedynie, że rezultaty we wszystkich zakończonych projektach zostały osiągnięte – nie wymieniono konkretnych rezultatów, przede wszystkim związanych z podjęciem zatrudnienia przez uczestników po zakończeniu przedsięwzięcia. W przypadku projektów aktualnie wdrażanych nie wskazano, na jakim etapie realizacji znajdują się projekty wymienione w opisie potencjału społecznego, w tym m.in. czy osiągnięto już jakieś rezultaty oraz czy zrekrutowano zakładaną liczbę uczestników. Wnioskodawca wskazuje w projekcie Instytucje, które mogą potwierdzić jego potencjał społeczny. IRP zaznaczyło jednak, podkreślając konkurencyjny charakter naboru, a także orzecznictwo NSA, iż to zadaniem wnioskodawcy jest wypełnienie wniosku zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu, w taki sposób aby wykazać spełnianie kryteriów wyboru projektów w najwyższym możliwym stopniu, a zatem to wnioskodawca w treści wniosku, (a nie IOK na podstawie kontaktów z innymi Instytucjami organizującymi konkursy w ramach regionalnych RPO), powinien udowodnić, iż posiadane doświadczenie w najwyższym stopniu spełnia określone w konkursie reguły. Biorąc pod uwagę powyższe w ramach ponownej oceny całego kryterium "[...]", IRP podtrzymała punktację przyznaną przez IOK, tj. 5 punktów na 10 możliwych do uzyskania, co oznacza negatywną ocenę niniejszego kryterium, a w konsekwencji negatywną ocenę całego wniosku. W dalszej części rozstrzygnięcia IRP odniosła się do zarzutów wnioskodawcy dotyczących tych kryteriów wyboru projektów, które nie zadecydowały o negatywnej ocenie wniosku. Pierwszym takim kryterium jest "Adekwatność celu głównego projektu i poprawność przyjętych wskaźników". W ramach oceny niniejszego kryterium pierwszy z oceniających przyznał 9 punktów, a drugi 7 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 5 pkt, oceniający nr 2 - 3 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 4 pkt, oceniający nr 2 - 4 pkt. Jak wyjaśnił Zarząd, w złożonym proteście wnioskodawca przedstawił wyłącznie zarzuty do oceny subkryterium nr 1, tj. Adekwatność celu głównego projektu. W opinii drugiego oceniającego, który obniżył liczbę przyznanych punktów, cel główny projektu dotyczący zwiększenia zdolności do uzyskania i utrzymania zatrudnienia nie definiuje żadnej konkretnej zmiany w odniesieniu do 100% uczestników projektu. Ponadto, wskazany cel nie jest mierzalny. Odnosząc się do oceny wskazanego subkryterium, IRP nie zgodziła się z obniżoną liczbą punktów przyznaną przez jednego z ekspertów. Zapisy Instrukcji w sposób obszerny stawiają wymagania co do sposobu przedstawienia celu głównego projektu. Analizując zapisy pola E.2. wniosku, IRP stwierdziła, iż cel główny projektu określony przez wnioskodawcę spełnia wymagania stawiane przez zapisy Instrukcji. Głównym celem projektu jest zwiększenie zdolności do uzyskania i utrzymania zatrudnienia (do 30 listopada 2019) dla 100 osób, w wieku 30 lat i więcej w powiatach, w których wysokość stopy bezrobocia przekracza średnią dla województwa. Analizując zapisy części E wniosku, IRP nie zgodziała się z oceniającym, który uznał, iż wskazany cel główny jest niemierzalny. Przy ocenie adekwatności celu głównego projektu, w opinii IRP, należy wziąć pod uwagę zapisy całego wniosku. Sposób pomiaru osiągnięcia celu głównego projektu przekłada się na wskaźniki projektu (produktu, rezultatu), które szczegółowo zostały przedstawione w części E wniosku. W związku z powyższym, Zarząd stwierdził, iż cel projektu został sformułowany poprawnie, zgodnie z wymogami stawianymi w Instrukcji. W związku z tym, dokonując ponownej oceny subkryterium nr 1 Adekwatność celu głównego projektu, organ wskazał, iż cel główny projektu został poprawnie określony czego następstwem jest przyznanie 5 pkt we wskazanym subkryterium, a zatem łączna punktacja w tym kryterium kształtuje się na poziomie 9 pkt. Kolejnym kryterium, z oceną którego nie zgodził się wnioskodawca jest "[...]". Jak wyjaśnił organ, pierwszy z oceniających w ramach niniejszego kryterium przyznał 9 punktów, a drugi 5 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Szczegółowa punktacja w kryterium "[...]" była następująca: subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 4 pkt, oceniający nr 2 - 2 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 5 pkt, oceniający nr 2 - 3 pkt. IRP wyjaśniła, że podczas oceny tego kryterium nastąpiła rozbieżność ocen między oceniającymi. Pierwszy z oceniających ocenił niniejsze kryterium pozytywnie, a drugi negatywnie. Niemniej jednak ze względu na jednoznaczną negatywną ocenę kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, wniosek nie został skierowany do oceny trzeciemu oceniającemu. W ramach niniejszego kryterium zarzuty wnioskodawcy sformułowane w proteście dotyczą oceny dokonanej przez drugą osobę oceniającą. Odnosząc się do oceny subkryterium nr 1, tj. Adekwatność doboru grupy docelowej, oceniający wskazał, iż w opisie potrzeb i oczekiwań wnioskodawca pominął oczekiwania uczestników projektu (konkretnych potencjalnych osób planowanych do objęcia wsparciem), definiując potrzeby i oczekiwania jedynie w oparciu o opracowania dotyczące rynku pracy oraz oczekiwania pracodawców. W opinii IRP uwagi oceniającego były zasadne. Opracowania i dane statystyczne dotyczące rynku pracy są niewątpliwie bardzo ważnym źródłem informacji w skali ogólnej, jednak IRP zwróciła uwagę, iż bardzo pomocne w opracowaniu projektu, w tym przede wszystkim zaproponowanych metod aktywizacji zawodowej, jest uzyskanie informacji bezpośrednio od potencjalnych uczestników. Można tego dokonać na podstawie badań własnych dokonywanych przez wnioskodawcę. W opinii Zarządu, cytowany przez wnioskodawcę fragment Instrukcji, tj.: należy szczegółowo opisać, jakie są problemy, potrzeby i oczekiwania uczestników/ uczestniczek (m.in. w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu) oraz bariery, na które napotykają uczestnicy/uczestniczki projektu nie wskazuje, iż analiza potrzeb i barier zaprezentowana przez wnioskodawcę dokonana została w sposób błędny, niemniej jednak można uznać, iż nie jest ona wystarczająco szczegółowa. IRP stwierdziła ponadto, że Instrukcja wskazuje jednocześnie, iż przedstawiony przez wnioskodawcę opis powinien świadczyć o znajomości grupy docelowej. Biorąc pod uwagę brak szczegółowej analizy potrzeb i oczekiwań potencjalnych uczestników obejmującej analizę potrzeb i barier konkretnych osób, potencjalnych uczestników projektu, jest uzasadnioną przyczyną zatem obniżenia punktacji w niniejszym subkryterium. Biorąc powyższe pod uwagę, organ zgodził się z argumentami oceniających, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów w subkryterium nr 1 Adekwatność doboru grupy docelowej i tym samym podtrzymał liczbę przyznanych punktów na poziomie średniej ocen osób oceniających, tj. 3 pkt. Odnosząc się do oceny subkryterium nr 2, tj. Opis sposobu rekrutacji, IRP stwierdziła, iż uwaga oceniającego jest częściowo nieprecyzyjna. Oceniający wskazał, że w kryteriach rekrutacji brak jest kryteriów preferencyjnych dla osób nie posiadających doświadczenia zawodowego, co zdaniem oceniającego wskazano w opisie barier, na które napotykają uczestnicy projektu. IRP stwierdziła, iż problem braku właściwych kwalifikacji zawodowych oraz doświadczenia zawodowego wskazano we wniosku w ramach potrzeb uczestników projektu. Biorąc jednak pod uwagę, zapisy Instrukcji tj.: założenia rekrutacji uczestników/uczestniczek muszą być logicznie powiązane ze zdiagnozowanymi i opisanymi problemami, potrzebami, oczekiwaniami i barierami występującymi po stronie uczestników/uczestniczek, organ wskazał, że uchybienie wskazane przez oceniającego dotyczy tożsamego elementu konstrukcji wniosku o dofinansowanie. Jak wyjaśnił Zarząd, przy opracowywaniu kryteriów rekrutacji należy zwrócić szczególną uwagę na zdiagnozowane zagadnienia dotyczące grupy docelowej, będące przyczyną pozostawania bez potencjalnych uczestników projektu. W przypadku niniejszego wniosku problem braku doświadczenia zawodowego nie został odzwierciedlony w kryteriach rekrutacji, co w świetle zapisów Instrukcji należy uznać jako uchybienie uprawniające oceniających do obniżenia punktacji w przedmiotowym subkryterium. Analogicznie w kryteriach rekrutacji do projektu nie opracowano kryteriów preferencyjnych dla osób dotkniętych barierą ubóstwa. Wnioskodawca podnosił w proteście, iż nie wskazał ubóstwa jako bariery uczestników projektu, niemniej jednak treść wniosku przeczy tym zapewnieniom. We wniosku, w polu D. 1.2 wskazano, iż bariery finansowe - pozostawanie bez pracy często wiąże się z ubóstwem - bezrobocie i niepełnosprawność to jedne z głównych przesłanek korzystania z pomocy społecznej w WM - dotyczą odpowiednio 39,9% i 32,8% klientów pomocy społ. Za niezasadny, IRP uznała fragment uzasadnienia oceny drugiego eksperta: założono II edycje naboru, ale nie sprecyzowano minimalnego czasu przeznaczonego na złożenie dokumentów - informacje te są zasadne, aby możliwe było zgłoszenie się do projektu wszystkich potencjalnych kandydatów, tak aby wnioskodawca nie zamykał rekrutacji w sytuacji, gdy pozyska odpowiednią liczbę osób spełniające kryteria formalne. Co prawda, jak podkreślił organ, za niefortunne należy uznać użyte przez wnioskodawcę we wniosku sformułowane opisujące rekrutację jako nabór otwarty, co może budzić wątpliwości czy proces rekrutacji nie będzie prowadzony do wyczerpania miejsc w projekcie w oparciu o kolejność zgłoszeń. Niemniej jednak wątpliwości oceniającego powinny rozwiać inne zapisy wniosku tj.: (2 edycje: 06-07'18 i 10-11'18) (...) przyjęcie do projektu: 100 osób spełniających kryteria formalne i z najwyższą liczbą punktów w ramach list rankingowych w obu edycjach (założono 2 edycje po 50 (30K/20M) osób) wg malejącej liczby pkt. (pozostali - listy rezerwowe). Przy rezygnacji/wykluczeniu UP, do proj. Wejdzie kolejna osoba z listy rezerwowej. Powyższy opis jednoznacznie wskazuje, zdaniem Zarządu, iż rekrutacja do projektu będzie prowadzona we wskazanym terminie w oparciu o ustalone kryteria formalne i merytoryczne, a w przypadku zbyt wielu chętnych zostaną utworzone listy rezerwowe. W związku z powyższym IRP dokonała korekty punktacji w ramach subkryterium nr 2, przyznając 5 pkt. na 6 możliwych do uzyskania. Oznacza to również jak podkreśliła, korektę punktacji w ramach całego kryterium Adekwatność doboru grupy docelowej, w ramach którego projekt otrzymuje 8 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Kolejnym kryterium, z oceną którego wnioskodawca się nie zgadza jest "Adekwatność opisu i doboru zadań". Pierwszy z oceniających w ramach niniejszego kryterium przyznał 9 punktów, a drugi 7 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Jak wyjaśnił organ, pierwszy z oceniających wskazał, że przedstawiony harmonogram nie jest optymalny w stosunku do wymiaru godzinowego i rodzaju wsparcia stwierdzając, iż jest on zbyt rozciągnięty w czasie, co niesie ze sobą ryzyko zniechęcenia uczestników i ich rezygnacji z udziału w projekcie. IRP wskazała, że uwaga oceniającego jest zasadna. Zgodnie z zapisami Instrukcji (poświęconymi opisowi części zadaniowej wniosku): ocena projektu uwzględniać będzie m.in.: trafność doboru form wsparcia i planowanych zadań w odniesieniu do celu projektu i zidentyfikowanych problemów, specyficznych potrzeb grupy docelowej, obszaru, na jakim będzie realizowany projekt oraz innych warunków i ograniczeń, w tym także spójność i logikę zaplanowanej sekwencji zadań (harmonogram realizacji projektu). W treści kryterium wskazano natomiast wprost, iż ocenie podlega racjonalność harmonogramu realizacji projektu, w tym wskazanie terminów rozpoczęcia i zakończenia działań, kolejność realizowanych zadań. W świetle ww. zapisów uwaga dotycząca 2-miesięcznego oczekiwania na szkolenia zawodowe oraz staże jest zasadna. Jak wyjaśnił Zarząd, tak długi okres oczekiwania może zniechęcić uczestnika do dalszego udziału w projekcie. Odpowiadając na zarzut wnioskodawcy podniesiony w proteście, IRP stwierdziła, iż okres realizacji projektu powinien być dopasowany do zakresu zadań, a fakt, iż nie przekroczono okresu maksymalnego realizacji projektu przewidzianego w zapisach Regulaminu konkursu, nie oznacza, że harmonogram realizacji projektu został zaplanowany w sposób racjonalny. Uwagi drugiego oceniającego w ramach niniejszego kryterium, IRP uznało za niezasadne. Odnosząc się do zasadności przeprowadzenia poradnictwa zawodowego w 8 grupach (oceniający sugerował organizację 7 grup), IRP uznało uzasadnienie organizacji 8 grup przedstawione w proteście przez wnioskodawcę za zasadne. IRP nie potwierdziła również uwagi dotyczącej niezasadności organizacji indywidualnych zajęć z poradnictwa zawodowego. Biorąc pod uwagę trudną grupą docelową (osoby długotrwale bezrobotne, po 50 r., życia, osoby niepełnosprawne), indywidualne poradnictwo zawodowe zapewniające bezpośredni kontakt specjalisty z uczestnikiem projektu, może pozytywnie wpłynąć na znalezienie przez niego zatrudnienia. Zarząd nie zgodził się również z uwagą dotyczącą braku uzasadnienia przyjętego zwrotu koszów dojazdu na staż i szkolenia dla 100% uczestników projektu. Wnioskodawca przytoczył zapisy części M. 1.7 wniosku, gdzie uzasadnił konieczność ponoszenia kosztów związanych z dojazdami. IRP podkreśliła, iż, zgodnie z zapisami załącznika nr 13 do Regulaminu konkursu, tj. Standard usług projektu konkursowego realizowanego w ramach Działania 8.2. Aktywizacja Zawodowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014 - 2020 (dalej: standard usług), zwrot kosztów dojazdów na świadczone formy wsparcia w projekcie jest dopuszczalny, tym bardziej, iż wnioskodawca w części M.1.7 wniosku przedstawił metodologię ich oszacowania. W związku z powyższym IRP dokonała korekty punktacji w ramach powyższego kryterium, przyznając 9 pkt na 10 możliwych do uzyskania. Jak wyjaśnił Zarząd, ostatnim kryterium, z oceną którego wnioskodawca się nie zgodził jest "Kwalifikowalność i efektywność wydatków". W ramach oceny ww. kryterium pierwsza z osób oceniających przyznała 8 punktów, a druga 9 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Ocena wskazanego kryterium przedstawiała się następująco: subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 4 pkt, oceniający nr 2 - 3 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 3 pkt, oceniający nr 2 - 5 pkt; subkryterium nr 3: oceniający nr 1 - 1 pkt, oceniający nr 2 - 1 pkt. Zarzuty wnioskodawcy dotyczą oceny drugiego oceniającego w ramach subkryterium nr 1 - Kwalifikowalność, w tym niezbędność i racjonalność wydatków zgodnie z wytycznymi (...). Oceniający uznał, za niezasadną organizację indywidualnego poradnictwa zawodowego. IRP podkreśliła, iż uwaga oceniającego jest konsekwencją analogicznej uwagi w ramach kryterium Adekwatność opisu i doboru zadań. Biorąc pod uwagę fakt, iż IRP uznała, iż organizacja ww. wsparcia jest właściwa, to w przypadku niniejszego kryterium uwagi oceniającego, organ uznał także za niezasadne. Oznacza, to iż IRP podniosła punktację w ramach subkryterium nr 1 do 4 pkt na 4 możliwe do uzyskania. Jak podkreśliła IRP, w ramach ponownej oceny całego kryterium "Kwalifikowalność i efektywność wydatków", podniosła ona punktację do 9 punktów na 10 możliwych do uzyskania. Zgodnie z zapisami załącznika nr 10 do Regulaminu konkursu, tj. Procedura odwoławcza wraz ze wzorem protestu (dalej: procedura odwoławcza), IRP rozpatrując protest weryfikuje prawidłowość oceny w zakresie kryteriów, z oceną których się nie zgadza oraz zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce (Rozdział III ust. 7). Zarząd podkreślił, że rozpatrując złożony protest zapoznał się szczegółowo z zapisami wniosku i uznał, iż nie wszystkie argumenty, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów znajdują potwierdzenie w dokumentacji aplikacyjnej. Następstwem tego było zwiększenie liczby przyznanych punktów w kryteriach: "Adekwatność celu głównego projektu i poprawność przyjętych wskaźników", "Adekwatność opisu i doboru zadań", "Adekwatność doboru grupy docelowej" oraz "Kwalifikowalność i efektywność wydatków". Natomiast, w przypadku oceny kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", IRP stwierdziła, iż ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy, następstwem czego było nie osiągnięcie minimum 6 pkt we wskazanym kryterium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie C. Sp. z o.o. w P. zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 — 2020 poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności i równości, przejawiające się w: - błędnym uznaniu, że w ramach kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 1, skarżąca nie wykazała odpowiednich zasobów kadrowych oraz potencjału technicznego, pomimo, że w istocie wykazała ona należyte zasoby kadrowe, w skład których wchodzi trzech doświadczonych specjalistów, a także wystarczająco szczegółowo opisała bogate zasoby techniczne, mające zostać wykorzystane na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu, - bezzasadnym zarzuceniu skarżącej zaangażowania jednej z osób stale z nią współpracujących na podstawie umowy zlecenia, w sytuacji gdy Instrukcja Wypełniania Wniosku stanowi o osobach zatrudnionych na umowę o pracę oraz trwale współpracujących, nie przewidując tym samym rozróżnienia z uwagi na formę współpracy, - mylnym uznaniu, że osoby współpracującej ze skarżącą na podstawie umowy zlecenia nie można uznać za osobę docelową, gdyż najprawdopodobniej takie rozwiązania będzie wymagało przeprowadzenia wyboru zgodnie z zasadą konkurencyjności, podczas gdy zasada ta nie znajduje w tym przypadku zastosowania. - niesłusznym przyjęciu, że nieprzysługiwanie skarżącej prawa własności lokali na terenie realizacji projektu jest równoznaczne z nieposiadaniem przez nią potencjału technicznego w pełni zaspokajającego potrzeby związane z realizacją projektu w sytuacji, w której deklarowany przez skarżącą najem sal wykładowych jest praktyką powszechnie spotykaną w obrocie, umożliwiającą najpełniejsze dopasowanie miejsc realizacji wsparcia do miejsc zamieszkania uczestników projektu, a nadto jest przewidywany przez dokumentację konkursową, co stanowi rażące naruszenie zasady równości i nieuzasadnione preferowanie podmiotów zarejestrowanych i będących właścicielami lokali znajdujących się na obszarze województwa małopolskiego, - bezpodstawnym przyjęciu, że zapisy wniosku nie potwierdzają, iż posiadanie wyłącznie sprzętu biurowego pozwoli na realizację projektu i zakończenie go sukcesem w sytuacji, gdy skarżąca szczegółowo opisała bogaty potencjał techniczny w postaci licznych urządzeń biurowych, mających znaleźć zastosowanie w przedmiotowym projekcie, które to urządzenia mogą być używane w wynajmowanych pomieszczeniach, co bez wątpienia pozwala na uznanie, że potencjał techniczny skarżącej pozwoli w pełni zrealizować projekt i zakończyć go sukcesem, - bezpodstawnym pominięciu przy ocenie tożsamości grupy docelowej projektów w ramach nalania 9.1.2. faktu, iż grupa ta w zasadniczym stopniu powiela się z grupą docelową przedmiotowego projektu, - bezpodstawnym stwierdzeniu przy ocenie kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 2, że fakt pozostawania przez projekty realizowane przez skarżącą w ramach poddziałania 9.1.2 w trakcie realizacji powoduje, iż trudno uznać, że stanowią one potwierdzenie posiadanego doświadczenia w realizacji projektów na terenie województwa małopolskiego, mimo że ich realizacja od października 2016 roku pozwoliła niewątpliwie nabrać przez skarżącą doświadczenia, dającego rękojmię należytego wykonania przedmiotowego projektu, zaś dokumentacja konkursowa nie przewiduje konieczności legitymowania się jedynie projektami zakończonymi, a Instrukcja Wypełniania Wniosku mówi wprost o przedsięwzięciach aktualnie realizowanych i zrealizowanych, bez rozróżniania stopnia ich ważności dla oceny doświadczenia wnioskodawcy, - bezzasadnym pominięciu przy ocenie kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 2, opisu potencjału społecznego skarżącej, pomimo że Instrukcja Wypełniania Wniosku jednoznacznie kwalifikuje opis potencjału społecznego jako istotny element opisu potencjału i doświadczenia, - zbagatelizowaniu nabytej w toku realizacji przez skarżącą projektów w ramach poddziałania 9.1.2. wiedzy dotyczącej specyfiki osób pozostających bez pracy zamieszkujących województwo małopolskie, pomimo że w tych realizowanych od października 2016 r. projektach wszyscy uczestnicy są osobami pozostającymi bez pracy, dodatkowo zagrożonymi również ubóstwem lub wykluczeniem, - naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez ekspertów wadliwie, w sposób naruszający zasadę rzetelności wyboru projektów. Mając na uwadze powyższe uchybienia, strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jak również o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa. Nadto skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się, ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) – powoływanej dalej jako "ustawa wdrożeniowa", która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 ustawy wdrożeniowej). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie formalno-merytorycznej złożonego wniosku, wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni Skarżący złożył skargę do WSA w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. Powyższe oznacza, że możliwe było dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. Na wstępie trzeba podkreślić, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Instytucja rozpoznająca protest (dalej IRP) nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia (protestu). Złożenie protestu uprawnia zatem do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 357/17 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).). Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu i instrukcji wypełniania wniosku (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 241/17, wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17 Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia należy wskazać, że skarga okazała się niezasadna, z uwagi na bezzasadność większości zarzutów. Przedmiot skargi stanowiło rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez C. sp. z o.o. w P., od negatywnego wyniku oceny formalno-merytorycznej projektu pn.: "[...]" złożonego w ramach konkursu nr [...] przeprowadzonego ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 – 8 Oś Priorytetowa – Rynek pracy, Działanie 8.2 Aktywizacja Zawodowa, ze względu na niespełnienie obligatoryjnego merytorycznego kryterium punktowego. Przedmiotowy projekt nie uzyskał minimum punktowego tj. 6 punktów w ramach kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu". Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi część wzorca kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por.m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 823/16). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań IZ w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11. Sąd administracyjny nie został wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Nie ma bowiem wiedzy specjalistycznej, przy czym w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym sąd administracyjny nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie p.p.s.a. (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu. Należy podkreślić, że tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Zatem polemiki strony skarżącej z oceną ekspertów nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Oczywiście powyższe nie oznacza, że Sąd nie dokonuje recenzji oceny ekspertów. Dokonuje ją ale tylko w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny, ale nie może przybierać oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w dokumentacji konkursowej. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Podkreślenia wymaga, że to skarżąca spółka sporządza wniosek i to ona zawiera w nim określone treści i skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. To na skarżącej spółce jako wnioskodawcy ciążył obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc publiczną, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. W ocenie Sądu zdecydowana większość podnoszonych przez skarżącą spółkę zarzutów, ma charakter polemiki z dokonaną przez oceną projektu i jako taka wykracza poza zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Kryterium w którym projekt uzyskał negatywną ocenę i z oceną którego nie zgodziła się strona skarżąca jest "Zdolność do efektywnej realizacji projektu". Ocena wskazanego kryterium odbywa się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów, zgodnie z zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu. Szczegółowa punktacja przyznana przez oceniających w ramach tego kryterium wynosiła: subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 3 pkt, oceniający nr 2 - 3 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 2 pkt, oceniający nr 2 - 2 pkt. W przypadku kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" eksperci dokonali oceny, którą uzasadnili w ramach poszczególnych subkryteriów w ramach kryterium, odnosząc się również do obszarów badanych w ramach tych subkryteriów, wskazując na braki występujące we wniosku o dofinansowanie, podając konkretne przykłady. Przedstawione uzasadnienia są wystarczające, a oceniający podali okoliczności, które ich zdaniem przesądziły o obniżeniu punktacji. W uzasadnieniu wskazano na konkretne braki i nieprawidłowości, co zostało również przeanalizowane przez IRP podczas powtórnej weryfikacji wniosku o dofinansowanie na etapie procedury odwoławczej, czego wyrazem jest dokładne i szczegółowe uzasadnienie IRP. W zakresie subkryterium nr 1 – "Potencjał wnioskodawcy/partnerów" oceniający wskazali, iż projekt nie spełnia wymagań dotyczących zasobów kadrowych określonych w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu stanowiącej załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu (dalej: Instrukcja), gdyż na podstawie przedstawionego we wniosku opisu, nie można uznać, że wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał kadrowy do realizacji omawianego projektu. W polu D.2 wniosku wskazano jedynie trzy osoby mające stanowić kadrę zarządzającą projektem. Ponadto, jedną z tych osób zaplanowano zatrudnić na umowę zlecenie, w związku z czym nie można uznać, że wskazano docelową osobę, gdyż najprawdopodobniej takie rozwiązanie będzie wymagało przeprowadzenia wyboru zgodnie z zasadą konkurencyjności. Oceniający wskazali ponadto, iż wnioskodawca nie dysponuje ponadto zapleczem lokalowym niezbędnym do realizacji zadań merytorycznych (konieczność wynajęcia sal szkoleniowych) - koszt wynajmu pomieszczeń został uwzględniony w budżecie projektu. Ponadto skarżąca spółka podając we wniosku, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, rzutniki, laptopy, flipcharty, strona WWW, nie wskazała jednoznacznie, że wymieniony sprzęt będzie wykorzystany na potrzeby przedmiotowego projektu. Natomiast w zakresie subkryterium nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów", obaj oceniający stwierdzili, że wnioskodawca nie wykazał we wniosku wystarczającego doświadczenia w obszarze tematycznym, na rzecz analogicznej grupy docelowej i na terenie planowanej realizacji ocenianego projektu, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Konkursu. IRP dokonując ponownej oceny projektu i zgadzając się z oceną poszczególnych subkryteriów zasadnie wskazała, na określone zapisy (wymagania) w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu stanowiącej załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu, których skarżąca spółka nie wypełniła w pełnym zakresie/ W zakresie "Potencjału kadrowego" na stronie 20 Instrukcji jednoznacznie wskazano, że w ramach prezentacji potencjału kadrowego należy opisać zasoby kadrowe, które posiada wnioskodawca i sposób ich wykorzystania w ramach projektu. Przy tym jak słusznie podkreślała IRP, że w tym wypadku chodziło o już posiadany potencjał kadrowy tak w zakresie personelu merytorycznego jak i personelu zarządzającego projektem, a nie o personel planowany do ewentualnego zaangażowania w projekcie. Zatem obowiązkiem skarżącej spółki było podanie osób, które już na stałe współpracują ze spółką wraz z opisem ich doświadczenia i określeniem planowanej funkcji w projekcie. Tymczasem skarżąca spółka prawidłowo zrealizowała jedynie zalecenia Instrukcji w zakresie opisu potencjału kadrowego dotyczącego osób zaangażowanych w zarządzanie projektem wskazując konkretnie 3 osoby mające stanowić kadrę zarządzającą projektem. Przy czym, jedną z tych osób zaplanowano zatrudnić na umowę zlecenie, w związku z czym nie można uznać, że wskazano docelową osobę, gdyż najprawdopodobniej takie rozwiązanie będzie wymagało przeprowadzenia wyboru zgodnie z zasadą konkurencyjności. Zasadne jest stanowisko IRP, że wniosek skarżącej spółki nie spełniał wymogów kryterium w zakresie kadry merytorycznej, albowiem w opisie zadań merytorycznych, oprócz pośrednictwa pracy, gdzie wskazano, że zrealizuje je wnioskodawca, przedstawiono jedynie bardzo ogólny opis wymagań wobec osób, które ewentualnie będą te zadania merytoryczne realizować (personel merytoryczny), w stosunku do ich kwalifikacji i doświadczenia przykładowo: doradca klienta będzie posiadał uprawnienia doradcy zawodowego, psycholog będzie posiadał wyższe wykształcenie kierunkowe, pośrednik pracy będzie posiadał wykształcenie wyższe. W ocenie Sądu prawidłowe są wnioski IRP, że taka prezentacja potencjału kadrowego (merytorycznego) nie odpowiada wymogom Instrukcji, gdyż de facto pokazuje ona, że skarżąca spółka dopiero zamierza zaangażować personel merytoryczny do realizacji projektu, a osoby te nie wypełniają kryterium "aktualnie posiadanego potencjału kadrowego. W tej kwestii Sąd nie podziela argumentacji skarżącej spółki odnoszących się do zapisów Instrukcji, że w ramach tego kryterium nie ma wymogu wykazywania jako potencjału kadrowego osób realizujących wsparcie w ramach kosztów bezpośrednich, a wystarczające jest wykazanie jako potencjału kadrowego, jedynie osób, których zadania będą związane z zarządzaniem projektem. Według Sądu również dokonana ocena w zakresie potencjału technicznego, nie budzi zastrzeżeń. Niewątpliwe brak własnych sal szkoleniowych i konieczność wynajmu pomieszczeń mogło rzutować na punktację. Jak bowiem zasadnie IRP zauważyła wybór projektu następował w systemie konkursowym, a więc co do zasady powinna zostać wybrana oferta najbardziej atrakcyjna, tzn. w najwyższym stopniu spełniająca kryteria wyboru projektu. Niewątpliwie brak własnych sal szkoleniowych w konsekwencji, poprzez konieczność ich wynajmu generuje koszty zwiększające kwotę dofinansowania (skarżąca spółka nie planowała sfinansowania kosztów wynajmu sal w ramach wkładu własnego). Tym samym należy podzielić stanowisko oceniających ekspertów i IRP, że nie można uznać, że potencjał techniczny w pełni zaspakaja potrzeby związane z realizacją projektu. Ponadto należy podzielić ocenę IRP, że skarżąca spółka podając we wniosku, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, rzutniki, laptopy, flipcharty, strona WWW, nie wskazała jednoznacznie, że wymieniony sprzęt będzie wykorzystany na potrzeby przedmiotowego projektu (według Instrukcji należy opisać potencjał techniczny oraz wskazać sposób jego wykorzystania). Nie opisano w jaki sposób sprzęt będzie wykorzystany, jak również nie wskazano w sposób niebudzący wątpliwości, że będący w dyspozycji skarżącej spółki sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu. Podane dane we wniosku nie potwierdzają, ze dysponowanie jedynie sprzętem biurowym pozwoli na realizację projektu i zakończenie go sukcesem. Zdaniem Sądu zasadna jest końcowa konkluzja, że ocena subryterium nr 1 dokonana została w sposób prawidłowy, a obniżenie punktacji było uzasadnione w świetle braku wypełnienia przez skarżącą spółkę wymogów opisanych w Instrukcji. W przypadku subkryterium nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy", należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z Instrukcją (str. 22) w opisie doświadczenia wnioskodawcy należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem projektu planowanego do realizacji tj. (1) w obszarze (zakresie) tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; (2) na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; (3) na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Skarżąca spółka we wniosku o dofinansowanie ( w polu D.2 ) wskazała, że zrealizowała, a także aktualnie realizuje liczne przedsięwzięcia w obszarze (zakresie) tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach ocenianego projektu oraz na rzecz tożsamej grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach ocenianego projektu. Przy czym w województwie małopolskim skarżąca spółka aktualnie realizuje 2 projekty w ramach poddziałania 9.1.2, które są skierowane do osób zagrożonych ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym. Skarżąca spółka nie realizowała jednak projektów w ramach działania 8.2 RPO WM 2014-2020. Nie może budzić zatem wątpliwości, że grupa docelowa projektów realizowanych w ramach poddziałania 9.1.2 nie jest tożsama z grupą docelową projektów w niniejszym konkursie. Wobec jednoznacznego brzmienia zapisów Instrukcji w tym zakresie jak najbardziej uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie wykazała się doświadczeniem w zakresie realizacji przedsięwzięcia ściśle związanego z zakresem projektu planowanego do realizacji wypełniającego trzy wskazane warunki: - zakres tematyczny, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, - tożsama grupa docelowa, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, - określony teren (województwo małopolskie), którego dotyczyć będzie realizacja projektu. IRP, jak również osoby oceniające nie zanegowały dużego doświadczenia wnioskodawcy w realizacji projektów, jednakże z jedną istotną uwagą, że projekty te realizowane były poza województwem małopolskim. Należy podzielić pogląd IRP, która wskazała na bardzo dużą wagę doświadczenia dotyczących projektów aktywizacyjnych skierowanych do osób bezrobotnych i biernych zawodowo pozostających w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy na terenie województwa małopolskiego. Według projektu skarżąca spółka zamierzała realizować niniejszy projekt w powiatach, których wysokość stopy bezrobocia przekraczać średnią dla województwa małopolskiego, więc tym bardziej wiedza na temat specyficznej sytuacji osób pozostających bez pracy w województwie małopolskim będzie ważna dla prawidłowej realizacji projektu. W przypadku doświadczenia w realizacji projektów w województwie małopolskim wartością dodaną jest nie tylko znajomość specyfiki regionu, którą można poznać realizując projekty z innych poddziałań w regionie, ale również znajomość specyfiki osób pozostających bez pracy zamieszkujących województwo małopolskie, a zwłaszcza powiaty planowane do objęcia wsparciem. W kontekście powyższego, Sąd w składzie orzekającym w sprawie nie podziela zarzutu skargi, że IRZ bezpodstawnie pominęła, że grupa docelowa w ramach projektu 9.1.2 w zasadniczym stopniu powiela się grupą docelową przedmiotowego projektu, gdyż grupy docelowe w obu projektach nie są tożsame, co wynika m.in. z Instrukcji, a także opisu grupy docelowej zawartej we wniosku. Podkreślić należy, że IRP oraz oceniający eksperci, wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, wzięli pod uwagę potencjał społeczny i przyznał w ramach subkryterium nr 2 dwa punkty, natomiast zasadnie uznali, iż przedmiotowy projekt w obszarze tego kryterium nie zasługuje na cztery punkty, skoro de facto skarżąca spółka nie spełniała wymogów określonych w Instrukcji, co do wskazania przedsięwzięcia ściśle związanego z zakresem projektu planowanego do realizacji. Podsumowując, trzeba mieć na uwadze, że Instrukcja jest dokumentem, jaki obowiązuje w każdym konkursie ogłaszanym w ramach 8, 9 i 10 osi Priorytetowej RPO WM 2014-2020, a więc obszarów Programu realizujących cele Europejskiego Funduszu Społecznego. Jest to zatem dokument, który opisuje zasady konstrukcji wniosku oraz wskazuje informacje, jakie powinny znaleźć się w każdym wniosku o dofinansowanie, aby mógł on spełnić kryteria wyboru projektów, które zgodnie z ustawą wdrożeniową jest podstawowym wyznacznikiem kierowania wniosku do dofinansowania. Jednocześnie Instrukcja nie może zawierać szczegółowych wytycznych wskazujących jakie konkretne informacje należy wpisać we wniosku. To wnioskodawca kierując się zapisami Instrukcji wskazuje we wniosku konkretne informacje, właściwe dla konkretnego zakresu merytorycznego w ramach danego konkursu. IRP w swoim rozstrzygnięciu w ramach kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" najpierw wskazała uwagi ekspertów dotyczące poszczególnych subkryterium i szczegółowo je uzasadniła, oraz poddała analizie, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu. Argumentacja przedstawiona przez IRP w obszernym i szczegółowym rozstrzygnięciu odnośnie kwestionowanego kryterium jest wystarczająco jasna i przekonywująca. Należy zauważyć, że skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. W rozpoznawanej sprawie taka okoliczność nie miała miejsca. Końcową należy zauważyć, że rozpatrując złożony protest Zarząd zapoznał się szczegółowo z zapisami wniosku, zarzutami zawartymi w proteście i uznał, iż nie wszystkie argumenty oceniajacych, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów znajdują potwierdzenie w dokumentacji aplikacyjnej. Następstwem tego było zwiększenie liczby przyznanych punktów w kryteriach: "Adekwatność celu głównego projektu i poprawność przyjętych wskaźników", " Adekwatność opisu i doboru zadań", "Adekwatność doboru grupy docelowej" oraz "Kwalifikowalność i efektywność wydatków". Natomiast, w przypadku oceny kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", IRP stwierdziła, iż ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy, następstwem czego było nie osiągnięcie minimum 6 pkt we wskazanym kryterium. W opinii Sądu orzekającego w sprawie, postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelny i przejrzysty, a IRP dokonała oceny w sposób zgodny z ustalonymi regułami i zasadami postępowania. Protest został rozpatrzony w sposób rzetelny, przejrzysty oraz odpowiadający stanowi faktycznemu i prawnemu. IRP słusznie uznała, że skarżąca spółka nie spełniła wymagań w zakresie kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", tym samym zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W związku z tym, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzeczono jak w sentencji wyroku.