I SA/Kr 740/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Spółka z o.o. w upadłości o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 marca 2012r. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc styczeń 2006r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 6 czerwca 2012r. pełnomocnik M. Spółka z o.o. w upadłości złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 marca 2011r. wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego . Skarżąca Spółka domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową. Podnosi, iż nie dysponuje ona dostatecznymi środkami na pokrycie kosztów wpisu. Wskazuje, iż znajduje się w upadłości, a co za tym idzie – nie prowadzi działalności gospodarczej, nie obraca swoim majątkiem, nie ma możliwości uzyskania żadnych przychodów. Majątek jaki Spółce pozostał z prowadzenia działalności niezbędny jest do uregulowania zobowiązań wobec wierzycieli. Dodaje, iż okoliczności złego stanu finansowego obrazuje bilans na dzień 31 grudnia 2011r., a także wydruk rachunku bankowego gdzie zgromadzone na nim środki znajdują się w zarządzaniu syndyka. Skarżąca dodaje, iż obecnie prowadzone jest postępowanie sądowe w 11 sprawach, a wpisy są zbyt wysokie jak na obecną sytuację finansową Spółki. Ponadto wnioskodawczyni podkreśla, iż zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej nie było jej wyborem, bowiem wszczęcie postępowań podatkowych doprowadziło ją do upadku i w konsekwencji – Spółka utraciła możliwość zarobkowania. Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżąca Spółka z o.o. "M." znajduje się w upadłości i nie prowadzi działalności gospodarczej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wysokość kapitału zakładowego skarżącej wynosił 50 000,00 zł . Wartość środków trwałych to kwota 246,00 zł, natomiast wysokość straty za ostatni rok obrotowy to suma 2 477,51 zł. Spółka w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazuje fakt posiadania dwóch rachunków bankowych, na których zgromadzone są kolejno kwoty – 530,97 zł oraz 90 903,85 zł, na dowód czego przedkłada również wyciąg ze stanu kont. Skarżąca przedstawia również bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2011r., który potwierdza stratę za ostatni rok w wysokości 2 477,51 zł przy stracie za rok 2010 w wysokości 2 689 971,37 zł. Dokument potwierdza równocześnie fakt posiadania aktywów w formie tzw. inwestycji krótkoterminowych na kwotę 91 716,39 zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. A zatem przyznanie prawa pomocy osobie prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, jeśli wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania ( art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). W ocenie orzekającego, strona skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych. Skarżąca przede wszystkim posiada konta bankowe, na których zgromadzone są środki finansowe w wysokości łącznie 91 716,39 zł. Jak wynika z oświadczeń, Spółka dostępne środki finansowe przeznacza na koszty masy upadłościowej, zaspokojenie wierzycieli. Zdaniem orzekającego, syndyk masy upadłości Spółki, dysponujący majątkiem, środkami finansowymi zgromadzonymi na rachunku, winien w każdym czasie zabezpieczać środki nie tylko na bieżącą działalność, ale także na pokrycie kosztów ewentualnych postępowań sądowych, związanych z obowiązkami czy też roszczeniami Spółki, nawet po zaprzestaniu prowadzenia tejże działalności. W procedurze bowiem planowania wydatków związanych z działalnością gospodarczą podmioty prowadzące tę działalność, przewidując realizację swoich praw przed sądem, powinny uwzględniać także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu sądowego. Zgłoszenie przez skarżącą wniosku o ogłoszenie upadłości i ogłoszenie upadłości samo w sobie nie stanowi podstawy do zwolnienia od kosztów sądowych. Postępowanie upadłościowe polega także m.in. na egzekwowaniu wierzytelności, a syndyk musi liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych w celu uzyskania należnych mu wierzytelności. Zwolnienie natomiast upadłego od kosztów sądowych możliwe jest jedynie wówczas, gdy wykaże on, iż posiadane przezeń efektywnie aktywa nie wystarczają na pokrycie tych kosztów. W przedmiotowej sprawie koszty sądowe nie przekraczają zaś wykazywanych środków finansowych zgromadzonych na kontach bankowych. Skarżąca działa przez profesjonalnego pełnomocnika, mimo, iż jego udział na obecnym etapie postępowania nie jest konieczny. Udział kwalifikowanego pełnomocnika sam w sobie nie jest okolicznością przesądzającą o odmowie przyznania prawa pomocy, jednakże brany jest pod uwagę przy ocenie całokształtu sytuacji finansowej strony. Zdaniem orzekającego, w powyższej sprawie nie zostały w sposób dostateczny i skuteczny wykazane przesłanki i okoliczności uzasadniające zwolnienie wnioskodawczyni od konieczności ponoszenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ).