I SA/Kr 740/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i A. M. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019r. postanawia: odrzucić skargę. A. M. i A. M. zakwestionowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019r. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 1 lipca 2019r., wezwaniami z dnia 3 lipca 2019r. ww. skarżący zostali wezwani do sprecyzowania treści skargi, poprzez wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji (Prezydenta Miasta K.) z dnia 2 stycznia 2019r., czy też utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.) z dnia 4 kwietnia 2019r. – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarga jest wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 8 lipca 2019r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, do tut. Sądu nie wpłynęła żadna odpowiedź skarżących na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści art. 58 § 1 pkt 6 wynika, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r., nr [...] jest decyzją wydaną w I instancji. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako organ II instancji wydało decyzję z dnia 4 kwietnia 2019r. o nr [...], [...] Zauważyć nadto należy, że w przedmiotowej sprawie, wezwaniami z dnia 3 lipca 2019r., skarżący zostali wezwani do sprecyzowania treści skargi, poprzez wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji (Prezydenta Miasta K.) z dnia 2 stycznia 2019r., czy też utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.) z dnia 4 kwietnia 2019r. – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarga jest wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 8 lipca 2019r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, do tut. Sądu nie wpłynęła żadna odpowiedź skarżących na ww. wezwanie. W konsekwencji, zgodnie z nadanym przez Sąd rygorem przyjęto, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r. W świetle powyższych okoliczności faktycznych wynika, że skargę do sądu administracyjnego, skarżący mogli wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji organu I instancji. Złożenie natomiast skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania i zaskarżenie decyzji organu I instancji, w tym przypadku decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 2 stycznia 2019r. – nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji I instancji. Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.