I SA/Kr 760/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 lutego 2015 r., nr: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla W.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W.K. o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną G.K.. Ich miesięczny dochód wynosi 630 zł i stanowi go świadczenie emerytalne małżonki skarżącego. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom z 1920 roku, którego część mieszkalna ma powierzchnię 57 m². Żona jest właścicielką nieruchomości rolnej o areale 9,0175 ha, którą od września 2012 roku nieodpłatnie wydzierżawia. Skarżący nie posiada zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W uzasadnieniu wniosku W.K. podniósł, iż jego sytuacja materialna jest trudna. Wraz z żona utrzymują się z niewielkiej emerytury, nie posiadają innych dochodów, z których mogliby ponieść należne w sprawie koszty sądowe. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, 3 razy w tygodniu jest dializowany. Stan jego zdrowia wyklucza podjęcie jakiejkolwiek pracy. Gospodarstwo rolne służy jedynie do zaspokajania bieżących potrzeb życiowych rodziny. Do wniosku załączona została kopia zaświadczenia lekarskiego z dnia 6 maja 2015 roku o stanie zdrowia skarżącego oraz kopia odcinka emerytury G.K. za lipiec 2015 roku na kwotę 630,66 zł. Odnosząc się do zarządzenia referendarza sądowego wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wyjaśnił, iż wszelkie koszty związane z utrzymaniem rodziny ponosi żona. Wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna 162 zł, woda 201 zł, wywóz śmieci 30 zł kwartalnie, lekarstwa 300 zł, gaz 50 zł miesięcznie. Żona skarżącego nie jest nigdzie zatrudniona, pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 892 zł. Podjęcie przez skarżącego zatrudnienia nie jest możliwe ze względu na fakt, iż cierpi on na ciężką niewydolność nerek i wymaga ciągłej opieki osób trzecich. W.K. podał, iż nie posiada żadnego majątku, z którego mógłby czerpać dochody. Został on pozbawiony jakichkolwiek źródeł utrzymania, nie otrzymuje świadczeń, ani pomocy z żadnej instytucji, czy urzędu. Nie posiadają z żoną żadnych lokat bankowych, ani samochodu. Jedynym właścicielem gospodarstwa rolnego położonego w Lgocie, składającego się z gruntów rolnych wraz z zabudowaniami jest żona wnioskodawcy, G.K., która odziedziczyła je jako jedyny spadkobierca po śmierci tragicznie zmarłego syna. Skarżący poinformował również, że od 4 grudnia 2001 roku ma podpisaną z żoną umowę wyłączającą wspólność majątkową. Gospodarstwo rolne małżonki zostało wydzierżawione na okres od 5 września 2012 roku do 5 września 2017 roku w zamian za ponoszenie podatków i innych ciężarów związanych z własnością lub posiadaniem gruntu. Skarżący oświadczył, że obecnie pozostaje na całkowitym utrzymaniu żony oraz korzysta z pomocy rzeczowej rodziny. Do pisma z dnia 7 października 2015 roku załączone zostały kopie zaświadczeń o stanie zdrowia skarżącego, rachunków za energię elektryczną, wodę, wyciągów z rachunków bankowych skarżącego i jego żony (saldo 0 zł), odcinka emerytury G.K., wyciągu z księgi wieczystej nieruchomości żony, umowy dzierżawy gruntów rolnych, aktu notarialnego - umowy majątkowej małżeńskiej oraz postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 sierpnia 2012 roku o stwierdzeniu nabycia spadku. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz adwokata. W ocenie orzekającego W.K. uwiarygodnił, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący jest osobą schorowaną. Jak wynika z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego leczenie skarżącego musi być kontynuowane do końca życia, a dodatkowo wymaga on wielolekowej terapii, przestrzegania rygorystycznej diety i opieki osób trzecich. Wiąże się to niewątpliwie z wydatkami, które muszą być na ten cel przeznaczane. Skarżący nie otrzymuje żadnych świadczeń. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Ze względu na wiek (71 lat) i stan zdrowia nie jest w stanie podjąć żadnej pracy celem poprawy sytuacji materialnej. Posiadane gospodarstwo rolne zostało nieodpłatnie wydzierżawione, gdyż schorowany wnioskodawca nie był w stanie go uprawiać. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest niewielkie świadczenie emerytalne pobierane przez jego żonę oraz pomoc rzeczowa rodziny Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przewyższa możliwości płatnicze skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.