I SA/Kr 763/15

Kraków, dnia 17 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz z wniosku M. J. o wymierzenie grzywny postanawia: odrzucić wniosek M.J. o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie sąd wyrokiem z dnia 9 września 2015r. na rozprawie oddalił zarówno skargę jak i wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny. Pismem z dnia 19 października 2015r. (również w tym dniu nadanym) M. J. wniosła o uzupełnienie wyroku. Sąd zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu, ponieważ został złożony po terminie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zatem skoro wyrok zapadł na rozprawie w dniu 9 września 2015r. to ostatni dzień 14 - to dniowego terminu z art. 157 § 1 ustawy o p.p.s.a. (liczonego od dnia ogłoszenia wyroku) przypadał na 23 września 2015r. W przypadku bowiem oddalenia skargi, odpis wyroku nie jest doręczany stronie z urzędu. Jeżeli wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu (np. wyrok WSA oddalający skargę), dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o uzupełnienie biegnie zawsze od ogłoszenia (wydania) wyroku. Nadto wykładnia językowa oraz systemowa wewnętrzna art. 157 § 1 p.p.s.a. nakazuje odnosić wniosek o uzupełnienie wyroku wyłącznie do jego sentencji, a nie uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05, postanowienie NSA z 14 czerwca 2007 r. I OZ 431/07). Z tych względów na zasadzie przepisu art. 157 § 1 i § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.