I SA/Kr 775/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2018 r. sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala - Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ odwoławczy) zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 maja 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania I. K. (dalej: Strona, Skarżąca), od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 26 stycznia 2018 r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego za rok 2018 w kwocie [...]zł, stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia SKO wskazało przepis art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: O.p.). Uzasadniając rozstrzygnięcie SKO wskazało, że decyzja wymiarowa Wójta, od której Strona wniosła odwołanie, została doręczona Stronie w dniu 20 lutego 2018 r. Odwołanie od ww. decyzji zostało złożone za pośrednictwem poczty w dniu 12 marca 2018 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 O.p., upłynął z dniem 6 marca 2018 r. Wystąpiły zatem podstawy do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca, która pismem z dnia 9 lipca 2018 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie SKO. W skardze wskazując datę i numer postanowienia SKO zwróciła się o "przywrócenie terminu i rozpatrzenie mojego pisma dotycz. dopisywania osób do naliczonego podatku z działki na terenie P. na nazwisko M. S. i K. I.". Skarga została wniesiona z zachowaniem terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Rozpoznając sprawę zgodnie z powyżej zakreślonymi regułami, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena, czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 26 stycznia 2018 r., ustalającej Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku rolnym za 2018 r. w kwocie [...]zł. W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym do Sądu postanowieniem SKO stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od wymienionej powyżej decyzji Wójta. Uznało bowiem, że decyzja ta, zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniem odbioru została skutecznie doręczona Skarżącej w dniu 20 lutego 2018 r. Skarżąca wniosła zaś odwołanie od tej decyzji 12 marca 2018 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Nie wystąpiła przy tym z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Kontroli Sądu poddane zostało zatem postanowienie kończące wstępne stadium postępowania odwoławczego, wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Z treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne (art. 228 § 2 O.p.). Treść tego pierwszego przepisu, a w szczególności użyty tam zwrot "stwierdza", nakazuje przyjąć, że organ podatkowy obowiązany jest wydać postanowienie na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. w każdym przypadku uznania, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Poza jakąkolwiek oceną organu podatkowego pozostają okoliczności, z powodu których doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a jedynym uprawnieniem, a zarazem obowiązkiem organu odwoławczego we wstępnej fazie kontroli odwołania jest ustalenie, czy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji organu I instancji. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie zostało wydane przez SKO w zgodzie z art. 228 § 1 pkt 2 Op. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania, w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Stan faktyczny jest bezsporny co do tego, że Skarżąca złożyła odwołanie z uchybieniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 Op. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną. Konieczność stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa i każde, nawet nieznaczne przekroczenie ww. terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia, o którym mowa w 228 § 1 pkt 2 O.p. SKO nie naruszyło zatem powołanego przepisu wydając zaskarżone postanowienie. Podkreślenia przy tym wymaga, że na obecnym etapie postępowania kontroli Sądu poddane zostało wyłącznie postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 O.p.). Wyjaśnić również należy, że sądy administracyjne nie mają kompetencji do orzekania o uprawnieniach lub (i) obowiązkach strony zastrzeżonych dla organów administracji, w tym również do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (podkreślenie Sądu). Tym samym wniosek o przywrócenie terminu zawarty w skardze nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Podsumowując, Sąd wskazuje, że decyzja Wójta weszła do obrotu prawnego poprzez jej skuteczne doręczenie. Okoliczności tej nie kwestionuje Skarżąca, która odwołanie od tej decyzji wniosła z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. To zaś oznacza, że wystąpiły przesłanki do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.