I SA/Kr 79/04

WyrokWSA w Krakowie2006-08-24

Skład orzekający: Urszula Zięba, Józef Gach, Anna Znamiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w postępowaniu egzekucyjnym można kwestionować decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, na podstawie której wystawiono tytuły wykonawcze?
Ratio decidendi
W postępowaniu egzekucyjnym nie można rozpatrywać zarzutów przeciwko decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika, na podstawie której wystawiono tytuły wykonawcze. Kwestie te powinny być rozstrzygane w postępowaniu dotyczącym tej odpowiedzialności. Ponadto, w przypadku rozłożenia zaległości podatkowej i odsetek na raty, wpłata zaliczana jest na poczet raty o najwcześniejszym terminie płatności, a nie na konkretne zaległości.
Stan faktyczny
Skarżący T. A. domagał się zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego, kwestionując postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające zwrotu tych kosztów. Podstawą odmowy było niespełnienie przesłanki "bezprawnego wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego", gdyż tytuły wykonawcze wystawiono na podstawie decyzji określającej odpowiedzialność płatnika za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów dotyczących sposobu wystawiania tytułów wykonawczych oraz zaliczania wpłat.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 79/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Anna Znamiec, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2006r., sprawy ze skargi T. A., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 4 grudnia 2003r. nr [...], w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego, - skargę oddala- I SA/Kr 79/04 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem- po rozpoznaniu zażalenia- zostało utrzymane w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]09.2003r. nr odmawiające zwrotu kosztów egzekucyjnych pobranych w trakcie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na postawie tytułów wykonawczych wystawionych w dniu [...].10.1997r. nr. [...] na nie wypłacone przez płatnika (T.A.) zaliczki na podatek dochodowy od pracowników odpowiednio za m-ce VIII-X 1995r. w łącznej kwocie 14 307 zł.40gr. i za m-ce XI-XII 1995r. i I 1996r. w łącznej kwocie 14 868 zł co uzasadniono tym, że nie została spełniona przesłanka do zwrotu tych kosztów określona w art.64e §3 ustawy z dnia 12 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (2002r.nr.110, poz.968 ze zm. dalej "u.p.a.e.a.") w postaci "bezprawnego wszczęcia i prowadzenia tego postępowania". Powyższe tytuły wykonawcze zostały bowiem wystawione w oparciu o decyzję II Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...]11.1996r. określającą odpowiedzialność płatnika (T. A.) za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników za m-ce III i V-XII 1995r. i I-VIII 1996r. na łączną kwotę 60 155zł. 40gr. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...].12.2004r. T. A. wniósł o uchylenie tego postanowienia z powodu naruszenia art.64c ust.3 u.p.e.a., gdyż tytuły wykonawcze [...] były wystawione w dniu [...].10.1997r. na podstawie decyzji II Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].11.1996r. określającej Jego odpowiedzialność jako płatnika za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników w łącznej kwocie, a- nie tak jak być powinno- z podziałem tej kwoty na poszczególne miesiące, zwłaszcza, że miesiące te różnią się w zależności od tego, do której kserokopii tej decyzji się sięgnie. Nadto zdaniem skarżącego naruszony został art.27 ustawy z dnia 19 grudnia 1970r. o zobowiązaniach podatkowych z (Dz.U. z 1993r. nr 108, poz.486 ze zm.) stanowiący, że: "Dokonaną wpłatę zalicza się na pokrycie zobowiązania podatkowego w kolejności od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wykaże, na poczet którego zobowiązania podatkowego dokonuje wpłaty". Dokonał on bowiem w dniu [...].12.1996r. wpłaty kwoty 17077 zł.41gr. ze wskazaniem, że jest ona przeznaczona na poczet nie wpłaconych przez niego zaliczek na podatek dochodowy od pracowników za m-ce IX i X 1995r. wraz z należnymi od tych zaliczek z odsetkami za zwłokę. Natomiast organ I instancji zaliczył tę wypłatę wynikającą z odrębnej decyzji o rozłożeniu na raty tych zaliczek na I ratę wraz z odsetkami za zwłokę. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśniła, że łączne określenie kwoty niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od pracowników w decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika nie wyklucza możliwości podziału tej kwoty na poszczególne miesiące, gdyż decyzja ta została oparta o miesięczne deklaracje PIT-4, które składał płatnik. Z kolei z treści art.27 ustawy o zobowiązaniach podatkowych wynika, iż przepis ten dotyczy podatnika a nie płatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Po pierwsze- w egzekucyjnej sprawie nie mogą być rozpatrywane zarzuty przeciwko decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika, w oparciu o którą zostały wystawione tytuły wykonawcze. Od tego jest postępowanie w sprawie tej odpowiedzialności. Zauważyć należy tylko, iż z dwóch rodzajów kserokopii decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika właściwa jest ta, która określa tę odpowiedzialność za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników za III i V-XII 1995r. i I-VIII 1996r. w łącznej kwocie 60.155 zł.40gr. albowiem kwota ta jest zgodna z kwotą tych zaliczek, które zostały odrębna decyzją rozłożone na raty. Z potwierdzeń odbioru wynika zaś, że obie decyzje skarżący otrzymał w dniu 27.11.1996r. Po drugie- nie został naruszony też art.27 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Wbrew temu- co twierdzi się w odpowiedzi na skargę- przepis ten miał zastosowanie do płatnika zob. B. Brzeziński "Analogia legis a przepisy Prawa podatkowego". Księga pamiątkowa ku czci prof. dr hab. A. Kosteckiego. INOIK Toruń 1998r. s.29-30. Przestawał on tylko obowiązywać w przypadku rozłożenia zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę od nich na raty, gdyż wówczas każda rata obejmowała część wszystkich tych zaległości i tych odsetek. Po otrzymaniu takiej decyzji nie można już było złożyć wniosku o zaliczenie wpłaty na określone zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę. Zaległości te i odsetki trącą bowiem swoją odrębność. Zwrócić należy uwagę na to, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w art.62 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (Dz.U. nr.137, poz.926 ze zm.). Przepis ten stanowił, że w razie rozłożenia podatku lub zaległości podatkowej na raty, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet raty o najwcześniejszym terminie płatności. Tak tez zresztą postąpił organ podatkowy w przypadku wypłaty przez skarżącego płatnika kwoty 17077 zł. 41gr. w dniu 06.12.1996r. W dniu tym upływał termin wpłaty I raty przez skarżącego. W tym stanie niniejszej sprawy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Z tego względu Sąd działając na podstawie art.151 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło