I SA/Kr 790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Przedsiębiorstwa j. Sp. z o.o. w J. oraz W.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006 r. postanawia : - skargi kasacyjne odrzucić - Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargi Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. oraz W.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006 r. Rozstrzygnięcie to zostało skutecznie doręczone W. G. w dniu 15 listopada 2012 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem WSA w Krakowie. Skarga kasacyjna złożona po upływie tego terminu zostanie odrzucona. Stronę pouczono także, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Poinformowano, że skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania. W. G. został również pouczony o możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Powyższe postanowienie zostało natomiast doręczone Spółce "J" w trybie podwójnego awizo w dniu 8 lutego 2013 r. Zawierało ono także ww. pouczenie. W piśmie nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 11 stycznia 2013 r. została sformułowana skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. oraz skarga kasacyjna W.G. od powyższego postanowienia. Ponieważ pismo to nie zostało podpisane, zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2013 r. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie zgodnie ze sposobem reprezentacji - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca opisane powyżej wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem Spółki w dniach 25 stycznia 2013 r. i 4 lutego 2013 r., a po upływie terminu do jej odbioru została zwrócona do Sądu. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Zarządzeniem z tej samej daty również W.G. został wezwany do podpisania skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca to wezwanie była dwukrotnie awizowana w dniach 24 stycznia 2013 r. i 1 lutego 2013 r. Z potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrał W. G. osobiście, nie wskazano jednak daty kiedy to nastąpiło. Dnia 15 lutego 2013r. W.G. przesłał do sądu podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się zgodnie z § 2 tego przepisu tylko wtedy gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto z godnie z § 3 w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami skarga kasacyjna może być sporządzona w przez doradcę podatkowego, natomiast w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w/w art. 175 p.p.s.a. przesądza o jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 177 §1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Art. 178 p.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze treść ww. przepisów należy przede wszystkim podkreślić, że w omawianej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Sporządzenie tego środka odwoławczego przez samą stronę jest natomiast błędem, który nie podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. i powoduje konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymaga jeszcze zauważenia, że skarga kasacyjna W. G. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Postanowienie z dnia 26 października 2012 r. otrzymał on bowiem w dniu 15 listopada 2012 r. Dzień doręczenia był zatem początkiem terminu, o którym mowa w art. 177§1 p.p.s.a. Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był więc 17 grudnia 2012 r. (15 grudnia 2012 r. była sobota). Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona do WSA w Krakowie w dniu 11 stycznia 2013 r., a więc z uchybieniem ww. terminu. Jeśli natomiast chodzi o skargę kasacyjną Spółki, to była ona przedwczesna. Zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie zostało jej bowiem doręczone dopiero w dniu 8 lutego 2013 r. w trybie podwójnego awizo. Zatem dopiero od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia przez Spółkę skargi kasacyjnej. Wniesienie jej przed tym dniem było niedopuszczalne. Sąd zaznacza także, że strony pomimo wezwania nie uzupełniły braku formalnego skargi kasacyjnej przez jej podpisanie. Spółka w ogóle nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, natomiast jeśli chodzi o W. G. należało przyjąć, że brak skargi uzupełnił on po upływie wskazanego w wezwaniu terminie. Mimo że z potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej nie wynika kiedy przesyłka ta została odebrana, to mając na uwadze, że pierwsze awizo miało miejsce 24 stycznia 2013 r., to ostatnim dniem do odbioru przesyłki był 7 lutego 2013 r. Termin siedmiodniowy wskazany w wezwaniu upłynął więc 14 lutego 2013 r. Uzupełnienie braku skargi w dniu 15 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło zatem z uchybieniem wyznaczonego terminu. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 178 p.p.s.a.