I SA/Kr 790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosków WG o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa J. Sp. z o.o. w J. oraz W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006r. postanawia: - pozostawić wnioski bez rozpoznania - Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006r. Wniosek ten wpłynął wraz z pismem zatytułowanym Sprzeciw/zażalenie z dnia 4 grudnia 2015r. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 17 lutego 2016r. skarżący został wezwany do usunięcia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na obowiązującym "nowym" wzorze formularza w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie W G przesłał do tut. Sądu niepodpisany nieobowiązujący formularz "PPF". Następnie w dniu 29 marca 2016r. W G przesłał podpisany, lecz nieobowiązujący formularz "PPF" wnioskując o zwolnienie go od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2016r. Referendarz sądowy pozostawił ww. wnioski bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na to, że przesłane przez skarżącego formularze "PPF" były nieaktualne, nie spełniając wymogu, o którym mowa w art. 252 §2 p.p.s.a. Na powyższe zarządzenie referendarza sądowego skarżący wniósł w ustawowym terminie sprzeciw (pismem z dnia 10 maja 2016r.), dołączając nieaktualny, nie wypełniający wymogów z art. 252 §2 p.p.s.a. formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie podpisując ani sprzeciwu ani formularza. W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 30 maja 2016r. wezwał skarżącego do podpisania sprzeciwu z dnia 10 maja 2016r. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Ponadto w tej samej przesyłce pocztowej, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 19 maja 2016r., przesłano skarżącemu w załączeniu aktualny druk formularza PPF – wniosku o przyznanie prawa pomocy (stanowiący załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z 19 sierpnia 2015r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy – Dz. U. z 2015r., poz. 1257) oraz wezwano go do odesłania do tut. Sądu podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na aktualnym, "nowym" druku PPF – w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie o podpisanie sprzeciwu z dnia 10 maja 2016r. oraz przesyłająca ww. druk aktualnego formularza PPF została doręczona skarżącemu w dniu 17 czerwca 2016r. (potwierdzenie odbioru – duplikat – przesłany za pismem Urzędu Pocztowego z dnia 15 września 2016r.). Pismami nadanymi w Urzędzie pocztowym w dniu 24 czerwca 2016r. skarżący przesłał w terminie do tut. Sądu podpisany "Sprzeciw/zażalenie" z dnia 10 maja 2016r. (na zarządzenie z dnia 7 kwietnia 2016r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania) oraz nieobowiązujący (nieaktualny) druk wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy (data prezentaty pism: 29 czerwca 2016r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniosek składa się o na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia (art. 256 § 1 p.p.s.a.). W dniu 19 sierpnia 2015r. Rada Ministrów, na podstawie ustawowego upoważnienia, wydała rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015r., poz. 1257). Przedmiotowe rozporządzenie weszło w życie z dniem 29 sierpnia 2015r. i od tej daty ustalonym wzorem formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych jest wzór określony w załączniku 1 do powołanego wyżej rozporządzenia. Taki formularz został przesłany skarżącemu W.G. jako załącznik do pisma z dnia 18 lutego 2016r. Skarżący został poinformowany, że formularz ten należy wypełnić oraz odesłać do tut. Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 p.p.s.a.). Podobnie Sąd uczynił, wzywając skarżącego w piśmie z dnia 30 maja 2016r. do podpisania sprzeciwu z dnia 10 maja 2016r. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2016r. – do wezwania został mianowicie dołączony aktualny formularz druku PPF wraz z pouczeniem, że formularz ten należy wypełnić oraz odesłać do tut. Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo tego jednak w jednym, jak i drugim przypadku skarżący odesłał formularze "PPF" według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003r. Nr 227, poz. 2245), które nie spełniają wymogu, o którym mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a. Innymi słowy, skarżący posłużył się nieaktualnymi, nieobowiązującymi formularzami druku "PPF", naruszając ustawowy wymóg z ww. art. 252 §2 p.p.s.a., co stanowi podstawę do pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Art. 257 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jednocześnie Sąd zaznacza, że w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązujące przez dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658), tj. przed dniem 15 sierpnia 2015r. Niniejsza sprawa została bowiem zainicjowana skargą, która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 29 maja 2012r. Zgodnie z art. 2 wymienionej wyżej ustawy nowelizującej "nowe" przepisy ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, ale tylko gdy mieszczą się w katalogu wymienionym w tym przepisie. Przepis art. 259 §1 p.p.s.a. stanowi niezmiennie m.in., że od zarządzeń, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zmienił się natomiast przepis art. 260 p.p.s.a., który stosuje się w przedmiotowej sprawie – stosownie do uwag wyżej poczynionych – w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015r. Brak bowiem tego przepisu w katalogu przepisów wymienionych w art. 2 ustawy nowelizującej. Z treści przepisu art. 260 p.p.s.a. wynikało, iż rozpoznając sprzeciw na posiedzeniu niejawnym sąd wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie. Postanowienie, na które wniesiony został sprzeciw traci natomiast moc. W oparciu o powyższe, Sąd postanawia o pozostawieniu wniosków skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Na postanowienie Sądu przysługuje zażalenie, stosownie do treści art. 260 obowiązującej przed 15 sierpnia 2015r.