I SA/Kr 801/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skarg Z. P. i J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009r. sygnatura akt I SA/Kr 802/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu J. P. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu tut. Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 24 lipca 2009r. nr [...] na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona adwokat A. K., której skarżący w dniu 18 sierpnia 2009r. udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. postanowił połączyć sprawy o sygnaturze akt I SA/Kr 801/09 oraz I SA/Kr 802/09 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygnaturą akt I SA/Kr 801/09. Wyrokiem z dnia 21 października 2009 r. Sąd oddalił skargi Z. P. i J. P. Na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. a następnie pismem z dnia 22 października 2009r. adwokat A. K. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej skarżącej z urzędu w niniejszym postępowaniu. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 2 grudnia 2009r. postanowieniem odmówił przyznania adwokatowi A. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia referendarza sądowego adwokat A. K. wniosła w dniu 7 stycznia 2010r. sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, na podstawie art. 260 p.p.s.a. postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu sprzeciw z dnia 7 stycznia 2010r. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2009r. w sprawie odmowy przyznania adwokatowi A. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy ma uzasadnione podstawy, a wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywanie na zasadzie prawa pomocy zasługujący na uwzględnienie w całości. Adwokat A. K. reprezentowała skarżącego w toku całego postępowania wywołanego wniesioną skargą, zapoznała się z aktami sprawy, kontaktowała się wielokrotnie ze skarżącym, jak również brała udział w czynnościach podejmowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w celu rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Nakład pracy wniesiony przez adwokat A. K. bezspornie uzasadnia prawo ubiegania się o wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. W/w nie złożyła co prawda odrębnego oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone, lecz jak słusznie zauważyła jej wniosek z dnia 22 października 2009r. dotyczył cyt. "zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu", co w ocenie Sądu jest wystarczające do przyjęcia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone w całości ani w części. Brak odrębnego oświadczenia o treści wymaganej przepisem § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), w sytuacji, gdy nie ma żadnych wątpliwości, że koszty zastępstwa nie zostały zapłacone, nie powinien pełnomocnika pozbawiać należnego mu wynagrodzenia. Skarżący, którym jest przyznawane zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy są osobami, które co do zasady nie są w stanie ponosić kosztów związanych z koniecznością uiszczenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, więc brak zapłaty na rzecz tak ustanowionego pełnomocnika jest regułą. Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonywane na podstawie udzielonej pomocy prawnej w kwocie 240,00 zł podwyższone w myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia o podatek od towarów i usług według stawki 22% tj. o kwotę 52,80 zł.