I SA/Kr 804/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 18 lipca 2024 r. nr SKO.Pod/4140/1653/2023 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 lipca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: Kolegium), odpowiadając na pismo J. J. (dalej: Skarżący) poinformowało go, że sprawa o nr SKO.Pod/4140/1653/2023, została zakończona wydaniem postanowienia Kolegium z 5 marca 2023 r., wskazując jaka była treść rozstrzygnięcia. Poinformowano także Skarżącego, że B. J. złożyła skargę do WSA w Krakowie na to postanowienie. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe pismo Kolegium, wnosząc o jego uchylenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Kompetencje sądów administracyjnych w zakresie kontroli czynności, bądź zaniechań w działalności organów administracji publicznej określone zostały w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej: p.p.s.a.). W katalogu spraw wymienionych w tym przepisie nie mieści się jednak możliwość zaskarżenia opisanego wcześnie pisma Kolegium. Nie stanowi ono bowiem decyzji oraz postanowienia, nie należy do żadnego aktu o którym mowa w pkt 4a, 4b, 5 i 7 § 2 art. 3 p.p.s.a. Nie jest to także skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W ocenie Sądu pismo tego nie można również zakwalifikować do kategorii aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zalicza się bowiem do nich takie akty i czynności, które mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli oraz dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2011 r. i przywołane tam orzecznictwo). Zatem, dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, jaki przepis prawa powszechnie obowiązującego wiąże z danym aktem lub czynnością (por. T. Woś "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2016 r.). Niemniej jednak błędnie uznał WSA, że w sprawie mamy do czynienia z zaskarżeniem czynności o której mowa w powołanym przepisie. Z treści zaskarżonego do WSA w Krakowie pisma wynika jedynie, że poinformowano w nich Skarżącego o konkretnie podjętych czynnościach. Nie sposób zatem zasadnie twierdzić, że stanowisko w nim zawarte w sposób władczy wywołuje skutki prawne w zakresie istnienia uprawnień (bądź ich braku) lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie przesądza ono bowiem w sposób kategoryczny, że Skarżącemu przysługują jakiekolwiek uprawnienia, bądź obowiązki wynikające z przepisu prawa. Stanowi ono jedynie oświadczenie wiedzy Kolegium na temat określonych zdarzeń. Oświadczenie to nie wywołuje konkretnych i wynikających z jego treści skutków w obrębie praw lub obowiązków Skarżącego. Aby dany akt lub czynność można było uznać za dotyczący uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem) organu administracji a możliwością realizacji obowiązku bądź uprawnienia wynikającego z przepisów prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym akt lub dokonującym czynności. Są to zatem tego typu działania administracji, które wywołują konkretne skutki wynikające bezpośrednio z treści tych aktów lub czynności w obrębie praw i obowiązków podmiotów niepowiązanych organizacyjnie z organem wydającym akt lub podejmującym daną czynność (por. postanowienie NSA z 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2968/13). Z tych wszystkich powodów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.