I SA/Kr 809/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-03-14
Skład orzekający: Ewa Michna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez stronę, postępowanie w tej sprawie powinno zostać umorzone?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli strona cofnie wniosek. Sąd umorzył postępowanie, opierając się na art. 249a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, gdy strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Przepis ten ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem jego wejścia w życie.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Po odrzuceniu skargi, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując na trudną sytuację finansową. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku i oddaleniu go przez referendarza, skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T.N. od postanowienia Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 22 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 r. postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r. I SA/Kr 809/15 tutejszy Sąd odrzucił skargę T.N. (dalej "skarżąca") na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 r.
Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącej w dniu 7 lipca 2016 r.
W dniu 21 lipca 2016 r. skarżąca przedłożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), w którym zwróciła się do Sądu o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej adwokata.
Podała, że jest emerytką z III grupą inwalidzką i otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie 1 136 zł, przy czym 500 zł z tej kwoty podlega zajęciu w postępowaniu komorniczym, 530 zł płaci tytułem czynszu, 80 zł – za energię elektryczną, 30 zł za wywóz śmieci. Powyższe koszty utrzymania powodują, że nie stać jej na zakup żywności. Skarżąca podała, że nie posiada nieruchomości, oszczędności ani wartościowych przedmiotów.
Zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. wezwano skarżącą do przedłożenia wyciągów z jej kont bankowych, obejmujących operacje z ostatnich 3 miesięcy, wyciągów z lokat bankowych, dowodów pobierania emerytury, odpisów z ksiąg wieczystych obejmujących nieruchomości stanowiące jej własność.
W odpowiedzi skarżąca przedłożyła zaświadczenia z ZUS-u z dnia 12 sierpnia 2015 r. oraz z dnia 27 października 2015 r. o wysokości pobieranej emerytury, wyciąg z rachunku bankowego w Banku Zachodnim WBK S.A. za okres od dnia 8 lipca 2015 r. do dnia 7 października 2015 r. Skarżąca podała, że do chwili obecnej nie otrzymała zwrotu podatku a nie stać jej na opłacenie opłaty skarbowej – 17 zł na pokrycie kosztów zaświadczenia z urzędu skarbowego.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącej. W uzasadnieniu podniósł, że pomimo wezwania skarżąca nie ujawniła informacji odnoście posiadanych nieruchomości, co w kontekście przedmiotu sporu w niniejszej sprawie (dotyczącego kwot nienależnie pobranych płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) mogło oznaczać bądź, że skarżąca zataiła posiadane nieruchomości, bądź też, że się ich wyzbyła, a uzyskanych w zamian środków nie ujawniła.
W piśmie z dnia 17 lutego 2016 r. skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Postępowanie dotyczące prawa pomocy nalegało umorzyć ponieważ skarżąca cofnęła swój wniosek.
Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane wyłącznie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z kolei w świetle obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. art. 249a p.p.s.a., postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Przepis art. 249a p.p.s.a. stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.
Mając na uwadze ww. oświadczenie skarżącej, postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy należało umorzyć w oparciu o art. 249a p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło