I SA/Kr 81/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia 28 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od lipca do września 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 października 2020 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] odmówił C. Sp. z o.o. w K. prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. Decyzja została doręczona C. Sp. z o.o. w K. drogą elektroniczną w dniu 4 listopada 2020 r. W dniu 10 grudnia 2020 r. (data stempla pocztowego) C. Sp. z o.o. w K. wniosła skargę na powyższą decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35, 2023, 2320 i 2369) albo konsul. Z treści powyższych przepisów wynika, że co do zasady skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile tylko służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy skarżącemu przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takim przypadku skarżący musi zdecydować, czy skorzysta z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, czy też od razu – nie korzystając ze wskazanego wyżej środka zaskarżenia – wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jeżeli skarżący zdecyduje się wnieść skargę powinien to uczynić w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od lipca do września 2020 r. Zgodnie z zawartym w niej pouczeniem skarżąca Spółka mogła złożyć od niej w terminie 14 dni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej drogą elektroniczną w dniu 4 listopada 2020 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca Spółka nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz w dniu 10 grudnia 2020 r. (data stempla pocztowego) wniosła na nią skargę. Tymczasem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 4 grudnia 2020 r. Wniesienie przez stronę skarżącą skargi nastąpiło zatem po terminie. Mając zatem na względzie, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.