I SA/Kr 817/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.) Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Osipowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2020 r. sprawy ze skargi N. S.A. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala. N.S.A. w K. w ramach organizowanego przez Zarząd Województwa M. konkursu nr [...] złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]". Instytucja Organizująca Konkurs pismem z dnia [...] maja 2019r. Nr [...], poinformowała wnioskodawcę, że jego wniosek spełnia kryteria wyboru projektów określone w Załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu[...], tym samym został oceniony pozytywnie na etapie formalnym, finansowym i merytorycznym. Równocześnie wskazano, że zgodnie z zapisami § 35-36 Regulaminu konkursu Zarząd Województwa M. w dniu [...]kwietnia 2019r. podjął Uchwałę Nr [...] na mocy której projekt nr [...] został umieszczony na liście rezerwowej. W proteście wnioskodawca nie zgodził się z oceną kryteriów: Wpływ projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych, Poprawa Jakości przestrzeni publicznej. Zarząd Województwa Małopolskiego - Instytucja Zarządzająca rozstrzygnięciem z dnia [...]czerwca 2019r. Nr [...] protestu nie uwzględnił. W uzasadnieniu Instytucja Rozpatrująca Protest (dalej IRP) wskazała w pierwszej kolejności, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze są: Regulamin Konkursu oraz Kryteria oceny stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu Konkursu. Ocena merytoryczna prowadzona jest zgodnie z zapisami załącznika nr 5 do Regulaminu konkursu, tj. Regulamin prac Komisji Ocen Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014 - 2020 dla trybu konkursowego zamkniętego (dalej: Regulamin KOP). Zarząd wyjaśnił, że procedura wyboru projektów do dofinansowania w ramach RPO WM ma charakter konkursowy. Liczba przyznanych na etapie oceny merytorycznej punktów zależy od stopnia spełniania poszczególnych kryteriów. Premiowane są zatem projekty, które w największym stopniu przyczyniają się do realizacji podstawowych celów konkursu. Odnosząc się do pierwszego kryterium, z oceną którego nie zgadza się wnioskodawca tj. Wpływ projektu na likwidacje lub niwelację problemów społecznych, IRP wyjaśniła, że odstąpiła on od analizy wskazanego kryterium, ponieważ ocena Wpływu projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych była już przedmiotem postępowania odwoławczego. Zgodnie z zapisami w zakładce Korespondencja w systemie e-RPO wnioskodawca w dniu [... listopada 2018r. złożył protest, w którym nie zgodził się z oceną m.in. tego kryterium. Zarząd wydał swoje rozstrzygnięcie w dniu [...] grudnia 2018r., w którym zgodził się oceną ekspertów w niniejszym kryterium, podtrzymując ocenę na poziomie 1 punktu. W związku z tym jak podkreśliła IRP, prawidłowość przeprowadzenia oceny we wskazanym kryterium została już rozstrzygnięta w dniu [...] grudnia 2018r., zatem bezprzedmiotowa jest ponowna analiza wskazanego kryterium. Drugim kryterium, z oceną którego nie zgadza się wnioskodawca jest Poprawa jakości przestrzeni publicznej. Jak wskazał Zarząd, zgodnie z treścią kryterium poprawa jakości przestrzeni publicznej rozumiana jest jako przewidziane danym projektem zmiany w sposobie zagospodarowania tej przestrzeni zmierzające do poprawy jej jakości (estetyki, funkcjonalności, i dostępności). Zmiany w zagospodarowaniu przestrzeni oceniane są w następujących aspektach: wpływ projektu na poprawę jakości życia mieszkańców oraz wzmocnienie więzi społecznych - 1 pkt; poprawa estetyki przestrzeni publicznej i jej powiązanie z otoczeniem oraz zachowanie lub budowanie tożsamości miejsca 1 pkt; poprawa dostępności danej przestrzeni 1 pkt; poprawa funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni - 2 pkt. Przedmiotowy projekt uzyskał 2 pkt na 5 pkt możliwych do zdobycia. Oceniający obniżyli punktację za brak wykazania elementów projektu, które wpływają na poprawę estetyki przestrzeni publicznej (warunek nr 2) oraz poprawę funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni (warunek nr 4). Wnioskodawca w kolejnych etapach realizacji projektu zaplanował udostępnianie mobilnych scen różnym podmiotom, co zdaniem oceniających, nie podniesie estetyki przestrzeni. Ponadto, w opinii oceniających, wnioskodawca zastosował standardowe rozwiązania, nie wprowadzając dodatkowych rozwiązań (np.: audiodeskrypcja, pętla indukcyjna). W uzasadnieniu złożonego protestu wnioskodawca stwierdził, iż ocena we wskazany kryterium została przeprowadzona w sposób błędny. Analizując uzasadnienie przeprowadzonych ocen Zarząd stwierdził, iż eksperci nie przyznali punktu przy spełnieniu warunku nr 2 we wskazanym kryterium, ponieważ uznali, że przygotowanie miejsca dla montażu mobilnej sceny plenerowej nie komponuje się z otaczającą przestrzenią i nie wpływa na poprawę estetyki przestrzeni publicznej. W uzasadnieniu złożonego protestu wnioskodawca przytoczył zapisy wniosku, które mają stanowić potwierdzenie, iż projekt ma na celu stworzenie przestrzeni, która będzie dostępna dla mieszkańców bez ograniczeń. Wnioskodawca podkreślił, iż oczywistym jest, że budowa stałej sceny, wobec skali i sposobu wykorzystania wskazanych we wniosku o dofinansowanie, byłaby nieracjonalna i niecelowa. Odnosząc się do wskazanej argumentacji negatywnej oceny, Z. podzielił stanowisko ekspertów. Jak podkreślił bowiem mobilna scena nie podniesie estetyki przestrzeni publicznej, na której będzie realizowany projekt. W opinii Z., słusznie stwierdził jeden z ekspertów, iż wydarzeniom kulturalnym, do organizacji których wykorzystywana będzie taka scena towarzyszy liczny sprzęt nagłaśniający, rampy oświetleniowe, ekrany, itp., które mają charakter tymczasowy. Natomiast, są one niezbędne jako zaplecze techniczne, rzadko kiedy mają charakter estetyczny. W uzasadnieniu złożonego protestu wnioskodawca wyjaśnił, iż w ramach projektu przewidział stworzenie przestrzeni, która będzie dostępna dla mieszkańców bez ograniczeń. W opinii wnioskodawcy, niniejszy projekt jest odpowiedzią na zdiagnozowane problemy, tj.: stworzenie nowoczesnej przestrzeni publicznej jako nowego obiektu identyfikacji N., wolnego od dotychczasowych skojarzeń historycznych. (...) W związku z tym konieczne jest tworzenie nowych obszarów, które - bez obciążenia zdarzeniami historycznymi - będą mogły być wykorzystywane zarówno przez starszych, jak i najmłodszych mieszkańców. Projekt ma na celu stworzenie miejsca do organizacji wydarzeń lokalnych (np.: pikniki obywatelskie, dni dzielnicy), codzienne spotkania mieszkańców N., wydarzenia kulturalno-sportowe. Natomiast, zdaniem Zarządu, zapisy te nie stanowią potwierdzenia, iż projekt wpłynie na poprawę estetyki przestrzeni publicznej i jej powiązanie z otoczeniem oraz zachowanie lub budowanie tożsamości miejsca. Zarząd podkreślił, że weryfikując zapisy wniosku, w tym m.in. część C.3. WN, stwierdził, że wnioskodawca wskazał długofalowe cele projektu, w tym również cel związany z poprawą estetyki przestrzeni publicznej i jej powiązania z otoczeniem oraz budowanie tożsamości miejsca. Natomiast, w opinii Zarządu, wnioskodawca skupił się tutaj w głównej mierze na udowodnieniu, iż projekt będzie mieć pozytywny wpływ na zrównoważony rozwój oraz ochronę i poprawę jakości środowiska: oświetlenie terenu zaprojektowano na bazie systemów lamp solarnych. Zaplanowano m.in. inteligentne rozwiązania sterowania oświetleniem parkowym i ulicznym (...), montaż inteligentnych elementów małej architektury zasilanych energią słoneczną (...), na terenie parkingu zaprojektowano stację ładowania samochodów elektrycznych (...). Biorąc powyższe pod uwagę, Zarząd stwierdził, że oceniający słusznie nie przyznali punktu za warunek dotyczący poprawy estetyki przestrzeni publicznej i jej powiązanie z otoczeniem oraz zachowanie lub budowanie tożsamości miejsca. Zarząd wyjaśnił, że przedmiotowy projekt nie uzyskał również 2 pkt za warunek nr 4, tj. poprawa funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni. Oceniający uznali, iż w projekcie zostały zaproponowane podstawowe rozwiązania, natomiast nie zastosowano nowoczesnych technologii dla osób z niepełnosprawnościami. Wnioskodawca w złożonym proteście wskazał, iż eksperci dokonali oceny w kontekście unikalności i wyjątkowości rozwiązań. Natomiast, zastosowane rozwiązania w niniejszym projekcie mają na celu stosowanie reguły uniwersalnego projektowania, tak aby dochować równości wszystkich odbiorców projektu, zarówno sprawnych, jak i niepełnosprawnych. Analizując zapisy wniosku Zarząd stwierdził, że w części [...]oraz [...]zostały przedstawione działania podejmowane w projekcie, które mają na celu przystosowanie infrastruktury dla osób z niepełnosprawnościami: osoby głuche - (...) świetlne potwierdzenie otwarcia drzwi, świetlny system powiadamiania alarmowego, wykonanie oznaczeń pomieszczeń, kierunków poruszania w formie pisemnej. (...) przewidziano wykonanie tablic informacyjnych, oznaczeń kierunkowych zawierających treści w formie pisemnej; osoby słabosłyszące - (...) świetlne potwierdzenie otwarcia drzwi, świetlny system powiadamiania alarmowego, wykonanie oznaczeń pomieszczeń, kierunków poruszania w formie pisemnej. (...) przewidziano wykonanie tablic informacyjnych, oznaczeń kierunkowych zawierających treści w formie pisemnej; osoby niewidome - informacje w alfabecie Braille’a znajdują się na oznaczeniach pomieszczeń, kierunków poruszania w budynku kulturalnym oraz na tabliczkach kierunkowych wskazujących na rozmieszczenie poszczególnych obiektów sportowo-rekreacyjnych (...). Zostaną także opracowane plany budynku kulturalnego i przestrzeni sportowo-rekreacyjnej w wersji dotykowej (...); osoby słabowidzące - (...) zaplanowano wprowadzenie kontrastowych ścian pozwalających osobom mającym problemy ze wzrokiem na łatwiejsze poruszanie się w przestrzeni (...). Zaplanowano ponadto montaż tabliczek z oznaczeniami poszczególnych elementów CWPWK w kontrastujących barwach; osoby mające problemu z poruszaniem się - (...) wykonanie zewnętrznego podjazdu dla niepełnosprawnych, brak progów w drzwiach budynku (...), a także wykonanie toalety przystosowanej do potrzeb osób niepełnosprawnych. (...) wykonanie miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych, brak barier terenowych (...); osoby mające ograniczone możliwości poznawcze - (...) wyraźne oznakowanie obiektu tablicą informacyjną, wewnątrz znajdzie się czytelna informacja wizualna o drogach ewakuacji, (...) zastosowane zostaną zrozumiałe piktogramy z podstawowymi funkcjami obiektu i kierunkami dotarcia (...). Odnosząc się do powyższego Zarząd wyjaśnił, że dostosowanie obiektu do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz obowiązujących norm prawnych i standardów to wymóg minimum, którego niespełnienie dyskwalifikuje dany projekt z możliwości dofinasowania. Warunek ten weryfikowany jest w ramach kryterium Wpływ na zasadę równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Jest to kryterium 0-1, którego niespełnienie powoduje odrzucenie wniosku o dofinasowanie. Natomiast, kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej jest kryterium punktowym. Premiowane są zatem projekty, które w największym stopniu przyczyniają się do realizacji podstawowych celów konkursu. Zarząd wskazał również, że wnioskodawca w złożonym proteście powołuje się na pismo, w którym został wezwany do uzupełnień w zakresie rozwiązań dla niepełnosprawnych. Wnioskodawca podał, iż w piśmie tym l. wymieniła tylko i wyłącznie: Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami oraz Realizacja zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami (Poradnik dla realizatorów projektów i instytucji systemu wdrażania funduszy europejskich 2014 - 2020). Zarząd odnosząc się do powyższego potwierdził, iż lOK pismem z dnia [...] września 2018r. (uwaga nr [...] wezwała wnioskodawcę do przedstawienia opisu działań, które zostaną podjęte w projekcie, mających na celu zapewnienie dostępności produktów projektu dla osób z niepełnosprawnościami różnego rodzaju. We wskazanej uwadze lOK powołała się na zapisy dokumentów wskazanych przez wnioskodawcę w złożonym proteście. W opinii Zarządu, przedstawienie wszelkich działań związanych z zapewnieniem dostępności produktów projektu dla osób z niepełnosprawnościami jest niezbędne do uznania za spełnione kryterium 0-1, tj. Wpływ na zasadę równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, co zostało wskazane powyżej. Natomiast, kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej jest kryterium punktowym, w związku z tym, im projekt w większym stopniu spełnia warunki określone we wskazanym kryterium, tym większą liczbę punków może uzyskać. Zdaniem Zarządu, obowiązkiem wnioskodawcy było przedstawienie rozwiązań ponad standardowych, które pozwoliłyby na przyznanie punktów za spełnienie warunku Poprawa funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni w kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej. Wnioskodawca w złożonym proteście wskazał ponadto, iż nie było jego obowiązkiem posiadanie wiedzy i kompetencji w zakresie projektu K. zatem argumentacja jednego z oceniających była błędna. W odpowiedzi Zarząd potwierdził uzasadnienie wnioskodawcy dotyczące rozpoczęcia naboru wniosków w ramach przedmiotowego konkursu, iż zgodnie z zapisami § 16 ust. 1 Regulaminu konkursu nabór wniosków rozpoczął się [...] grudnia 2017r. Natomiast konkurs został ogłoszony [...] listopada 2017r., zatem przed terminem gali wieńczącej I fazę projektu K., która obyła się [...] grudnia 1017r., w myśl uzasadnienia protestu. Zarząd zgodził się z wnioskodawcą, że nie miał on obowiązku posiadać wiedzy i kompetencji w zakresie wymienionego projektu. Natomiast, kluczową kwestią w uzasadnieniu oceniającego, nie jest fakt powołania się na wnioski płynące z projektu prowadzonego przez Województwo M. pn. K. a fakt stwierdzenia, iż w projekcie zastosowano sztampowe rozwiązania, natomiast nie zaplanowano nowoczesnych technologii dla osób z niepełnosprawnością sensoryczną typu pętle indukcyjne, audiodeskrypcje, które obecnie stanowią podstawowe i pożądane urządzenia wpływające na dostępność dla osób z niepełnosprawnością wzroku oraz słuchu w zakresie odbioru kultury (...). Wnioskodawca stwierdził, iż sugerowane przez oceniającego technologie odnoszą się do sposobu realizacji programu kulturalnego, artystycznego itp. (...), a nie do zakresu projektu (...). Analizując uzasadnienie przeprowadzonej oceny Zarząd stwierdził, że oceniający przytoczył przykładowe technologie (audiodeskrypcja, pętla indukcyjna), które w jego opinii stanowią rozwiązania ponadstandardowe. Natomiast, w opinii Zarządu, nie są one jedynymi rozwiązaniami, które mogą być wykorzystywane w ramach projektu, a pozwalają na poprawę funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni. Oceniający jednoznacznie stwierdził, iż projekt nie wprowadza rozwiązań ponadstandardowych, które poprawiły funkcjonowanie osób z innymi rodzajami niepełnosprawności (osoby niewidzące i słabowidzące, osoby głuche i słabosłyszące). W uzasadnieniu złożonego protestu wnioskodawca uznał, iż nadrzędną rolę w zakresie udogodnień dla osób niepełnosprawnych jest spełnienie wytycznych dotyczących uniwersalnego projektowania oraz percepcji równości. W opinii wnioskodawcy, udogodnienia wprowadzone na rzecz osób niepełnosprawnych mogą przynieść skutek odwrotny oraz poczucie specjalnego traktowania. Zdaniem Zarządu, wskazana argumentacja wnioskodawcy jest bezzasadna. Wnioskodawca przystępując do niniejszego naboru wniosków o dofinansowanie zaakceptował wymogi konkursowe. Każdy podmiot uczestnicząc w konkursie bierze na siebie obowiązek przygotowania dokumentacji aplikacyjnej zgodnie z określonymi wymogami, tak aby zostały spełnione kryteria oceny. Zarząd podkreślił, że wnioskodawca przystępując do przygotowania dokumentacji aplikacyjnej był zobowiązany do zapoznania się z treścią kryteriów, w tym kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej. Zdaniem Zarządu, kluczowym jest promowanie projektów, które przyniosą rozwiązania ponadstandardowe. W związku z tym, wnioskodawca miał obowiązek przedstawić szczegółowe informacje, które potwierdzałyby wprowadzenie rozwiązań, które poprawią funkcjonowanie osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni. W ocenie Zarządu biorąc pod uwagę zapisy wniosku dotyczące udogodnień i funkcjonalności, które wprowadzi projekt dla osób z różnego rodzajami niepełnosprawnościami, co zostało również wskazane w uzasadnieniu protestu tylko przykładowo (K. 1.2 oraz część Q wniosku o dofinansowanie): świetlne potwierdzenie otwarcia drzwi, kontrastowe barwy oznaczeń wewnątrz budynku (...)), nie pozwalają one na ich wyróżnienie. Rozwiązania typu: miejsce parkingowe dla osób niepełnosprawnych, świetlne systemy powiadamiania alarmowego, toalety przystosowane dla osób niepełnosprawnych oraz inne nie pozwalają na przyznanie dodatkowych punktów przy spełnieniu wskazanego kryterium. Zdaniem Zarządu, rozwiązania zaproponowane przez wnioskodawcę zapewniają równe traktowanie wszystkich osób, zarówno pełnosprawnych, jak i osób z różnego rodzajami niepełnosprawnościami. Natomiast, nie są to działania wyjątkowe, ponadstandardowe. Zatem, brak jest podstaw do premiowania przedmiotowego projektu we wskazanym kryterium. Odnosząc się do powyższego, Zarząd podzielił stanowisko oceniających, którzy przyznali jednomyślnie 2 pkt w kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej za spełnienie warunku nr 1 (poprawa jakości życia mieszkańców oraz wzmocnienie więzi społecznych) oraz warunku nr 3 (poprawa dostępności danej przestrzeni). Podsumowując Zarząd podkreślił, że nie dokonał analizy zarzutów stawianych w kryterium Wpływ projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych. Prawidłowość przeprowadzonej oceny wskazanego kryterium została dokonana w dniu grudnia 2018r. (znak sprawy ). Natomiast, w ramach kryterium Poprawa jakości przestrzeni publicznej, po przeanalizowaniu dokumentacji aplikacyjnej, podtrzymał on liczbę przyznanych punktów na poziomie 2 pkt. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. P. S.A. w K. zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci niewłaściwego zastosowania kryteriów oceny stanowiących załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu nr [...], będącego załącznikiem do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] listopada 2017r. poprzez przeprowadzanie oceny Projektu niezgodnie z przyjętymi i zatwierdzonymi kryteriami, naruszając przy tym przepisy prawa oraz zasady logiki i rzetelności; - art. 37 ust. 1-2 Ustawy Wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nrl303/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 ("Rozporządzenie Ogólne") poprzez zastosowanie kryteriów oceny stojących w sprzeczności z zasadami określonymi w ww. źródłach prawa; - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie zmian procedur wyboru, a w szczególności sposobu oceny projektów, w trakcie trwania oceny projektów, a tym samym naruszenie zasad określonych w art. 37 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 Rozporządzenie Ogólnego, jak również naruszenie zakazu zawartego w art. 41 ust. 3 Ustawy Wdrożeniowej; - naruszenie przepisów postępowania wynikających z art. 58 ust. 2 Ustawy Wdrożeniowej, poprzez nieprawidłowe skierowanie projektu do właściwego etapu oceny, a w konsekwencji uniemożliwienie kontroli sądowoadministracyjnej podjętego rozstrzygnięcia w sprawie uwzględnienia protestu. Mając na uwadze ww. zarzuty strona skarżąca wniosła o uwzględnienie niniejszej skargi oraz stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję (organ) oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu złożonej skargi strona skarżąca przytoczyła obszernie przebieg postępowania w niniejszej sprawie, jak również podniosła argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W szczególności wskazała na zaistniałe, w jej ocenie, nieprawidłowości przy rozstrzygnięciu uprzednio złożonego protestu (protestu z dn. [...] listopada 2018r., uwzględnionego pismem z dn. [...] grudnia 2018r., znak: [...]), jak również na nieprzejrzyste sformułowanie kryteriów oraz rzekome nieprawidłowości przy zmianie regulaminu konkursu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa M. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018r. poz. 1431) - powoływanej dalej jako "ustawa wdrożeniowa", która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Na wstępie trzeba podkreślić, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych, czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu i instrukcji wypełniania wniosku (por. wyrok WSA z dnia [...] czerwca 2017r., sygn. Akt [...], wyrok WSA z dnia [...] maja 2017r., sygn. Akt [...]). Zatem podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą stanowią odpowiednie przepisy prawa powszechnie obowiązującego łącznie z postanowieniami aktów i dokumentów, wchodzących w skład tzw. systemu realizacji programu (art. 6 ustawy wdrożeniowej). Postępowanie w sprawie było prowadzone w oparciu o przepisy powołanej ustawy oraz akty wydane przez Instytucję Zarządzającą, składające się na system realizacji programu operacyjnego, w tym m.in. Regulamin Konkursu nr RPMP.11.04.00-IZ.00-12-115/17 oraz Regulamin prac Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020 Według art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucją Zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest Zarząd Województwa. W ust. 2 pkt 1 i 2 wyżej wskazanego artykułu Instytucja Zarządzająca została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki określone w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego oraz do wyboru projektów do dofinansowania w ramach regionalnego programu operacyjnego. Stosownie do treści art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, projekt podlega ocenie pod względem spełniania ww. kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych uprzednio przez komitet monitorujący. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej Instytucja Zarządzająca przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści przepisów unijnych i krajowych. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, dokonując kontroli zaskarżonego aktu, Sąd bada, czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tej ustawy w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup, czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. W trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 tej ustawy, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 41 ust. 1, konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 41 ust 3, do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, przy czym, przepisu tego nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów, (art. 41 ust. 4). Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Przedmiotem kontroli było rozstrzygnięcie Instytucji Rozpatrującej Protest (dalej IRP) o nieuwzględnienie protestu od negatywnej wyniku oceny merytorycznej projektu skarżących pn. C.[...], złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020, 11 Oś Rewitalizacji przestrzeni regionalnej, Działanie 11.4 Rewitalizacja terenów poprzemysłowych prowadzonego w trybie naboru konkursowego o nr [...], który został umieszczony na liście rezerwowej. Instytucja Organizująca Konkurs (dalej IOK) pismem z dnia maja 2019r. Nr [...] poinformowała stronę skarżącą, że jej wniosek spełnia kryteria wyboru projektów określone w Załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu nr [...], tym samym został oceniony pozytywnie na etapie formalnym, finansowym i merytorycznym i w konsekwencji został umieszczony na liście rezerwowej, uzyskując [..] punktów, co stanowi [...] W proteście oraz skardze zakwestionowana została ocena kryteriów wyboru projektu pn. "Wpływ projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych" oraz "Poprawa jakości przestrzeni publicznej" określonych w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu, nr [...] będącego załącznikiem do uchwały nr [...] Zarządu Województwa M.z dnia [...]listopada 2017r. W tym zakresie w skardze postawiono zarzut naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowania kryteriów oceny stanowiących załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu nr[...], będącego załącznikiem do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa M. z dnia [...] listopada 2017r. przy dokonaniu oceny projektu niezgodnie z przyjętymi i zatwierdzonymi kryteriami, naruszając tym samym – zdaniem strony skarżącej - przepisy prawa oraz zasady logiki i rzetelności. Dodatkowo, strona skarżąca podniosła, iż zastosowane kryteria oceny stały w sprzeczności z przepisami prawnymi podniesionymi w skardze. Skarżąca spółka wskazał również, iż w sprawie dopuszczono się naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie zmian procedur wyboru, a w szczególności sposobu oceny projektów, w trakcie trwania oceny projektów co stoi w sprzeczności z powołanymi przez skarżącego przepisami prawa. Ponadto, skarżący podniósł, iż w sprawie dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, a to art. 58 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieprawidłowe skierowanie projektu do właściwego etapu oceny, co w konsekwencji uniemożliwiło kontrolę sądowo-administracyjną podjętego rozstrzygnięcia w sprawie uwzględnienia protestu. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w sprawie powyższe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutów natury proceduralnej w kontekście wskazanego w skardze zarzutu naruszenie przepisów postępowania wynikających z art. 58 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieprawidłowe skierowanie projektu do właściwego etapu oceny, a w konsekwencji uniemożliwienie kontroli sądowoadministracyjnej podjętego rozstrzygnięcia w sprawie uwzględnienia protestu, Sąd nie podziela takiego zapatrywania. Należy wskazać, co trafnie podniosła IRP w odpowiedzi na skargę, iż zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skargę wnosi się w sytuacji nieuwzględnienia protestu, dlatego też przedmiotem zaskarżenia może być jedynie rozstrzygnięcie Instytucji Rozpatrującej Protest (IRP) z dnia [...] czerwca 2019r., znak[...] a nie zaś inne rozstrzygnięcie uwzględnione przez wskazany podmiot. Skarżąca spółka zarzuciła, iż zostało naruszone jego prawo do kontroli sądowoadministracyjnej poprzez nieprzekazanie - pomimo rozstrzygnięcia uwzględniającego protest z dnia [...] grudnia 2018r., znak [...] - sprawy w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu albowiem w jej ocenie spełniono przesłanki z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. W tym zakresie Sąd orzekający w sprawie podziela stanowisko IRP, która trafnie wskazała, że w świetle treści art. 58 ust. 5 ustawy wdrożeniowej nie stosuje się m.in. dyspozycji art. 58 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy w sytuacji objętej kontrolą, albowiem Instytucja Rozpatrująca Protest (IRP) i Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) to de facto tożsama instytucja. Mając na uwadze powyższe, nie można podzielić proceduralnego zarzutu strony skarżącej. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w kontekście pozostałych zarzutów, wśród których kluczowe znaczenie ma zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, to stwierdzić należy, że zasadniczo koncentrują się one przede wszystkim na próbie zakwestionowaniu dokonanej oceny kryterium "Wpływ projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych" oraz kryterium "Poprawa jakości przestrzeni publicznej". Skarżąca spółka w złożonej skardze powieliła w tym zakresie zarzuty protestu, jakoby ocena jej wniosku w ramach tychże kryteriów została dokonana nieprawidłowo i nienależycie uzasadniona, a Zarząd nie odniósł się do danych zawartych we wniosku i załączonych do niego dokumentach, które wskazują, iż złożony projekt w pełnym zakresie wypełnia powyższe kryteria wyboru. Należy podkreślić, iż wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera szczegółowe uzasadnienia dokonanej w tym zakresie oceny. IRP w rozstrzygnięciu z dnia [...] grudnia 2018r. w sposób kompleksowy i klarowny wskazała merytoryczne powody i przyczyny w oparciu o które zgodziła się z oceną ekspertów odnośnie przyznania 1 pkt w zakresie kryterium "Wpływ projektu na likwidację lub niwelację problemów społecznych". Sąd przyznaje rację argumentacji IRP, że ponowna analiza tego kryterium byłaby bezprzedmiotowa na kanwie rozstrzygnięcia tegoż protestu albowiem była już ona dokonana w uprzednio rozpoznanym proteście. Ponadto, IRP wyjaśniła w obszerny sposób przyczyny, dla których skarżąca spółka otrzymał 2 punkty (na 5 możliwych punktów) w zakresie kryterium "Poprawa jakości przestrzeni publicznej". IRP wskazała bowiem, iż ocena tegoż kryterium opierała się na czterech subkryteriach: wpływ projektu na poprawę jakości życia mieszkańców oraz wzmocnienie więzi społecznej (1 pkt), poprawa estetyki przestrzeni publicznej i jej powiązanie z otoczeniem oraz zachowanie lub budowanie tożsamości miejsca (1 pkt), poprawa dostępności danej przestrzeni (1 pkt) oraz poprawa funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni (2 pkt). Ze względu na fakt, iż strona skarżąca nie wykazała elementów projektu, które wpływały na poprawę estetyki przestrzeni publicznej oraz poprawę funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni, oceniający obniżyli punktację do 2 punktów. Co prawda, skarżąca spółka na kolejnych etapach realizacji projektu zaplanował udostępnianie mobilnych scen różnym podmiotom, jednakże takie działanie nie wpłynęłoby na podniesienie estetyki przestrzeni. Należy podzielić obawy IRP, że instalacja mobilnej sceny, (na co wskazali w swoich ocenach eksperci), nie miałaby waloru estetycznego, albowiem dla takiej sceny niezbędne jest zaplecze techniczne w postaci licznego sprzętu nagłaśniającego, ramp oświetleniowych oraz ekranów, które to z pewnością nie przyczyni się do wzrostu estetyki terenu. Według Sądu zasadnie IRP wytknęła stronie skarżącej ograniczenie się do standardowych rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni. Chcąc uzyskać w konkursie maksymalną ilość punktów, strona skarżąca jako wnioskodawca powinna była przedstawić rozwiązania ponad standardowe, które pozwoliłyby na przyznanie punktów za spełnienie warunku "Poprawa funkcjonowania osób niepełnosprawnych w danej przestrzeni" w kryterium "Poprawa jakości przestrzeni publicznej". Skarżąca spółka przedstawiając rozwiązania w tym zakresie, zaniechała zaplanowania nowoczesnych ponadstandardowych technologii dla osób z niepełnosprawnością sensoryczną typu pętle indukcyjne, audiodeskrypcje, które obecnie stanowią podstawowe i pożądane urządzenia wpływające na dostępność dla osób z niepełnosprawnością wzroku oraz słuchu w zakresie odbioru, co też uniemożliwiło szczególne promowanie projektu w zakresie tegoż kryterium. Sąd stanowisko IRP uznaje w pełni za uzasadnione, szczególnie iż stanowiska odnośnie oceny, a co za tym idzie przyznanej punktacji za poszczególne kryteria projektu, zostały umotywowane w sposób kompleksowy. Na marginesie należy podkreślić, iż subiektywne przekonanie skarżącej spółki i poczucie osobistej krzywdy, czy też niezadowolenie odnośnie przyznanej punktacji własnego projektu w ramach poszczególnych kryteriów, samo w sobie nie może stanowić podstawy do uznania, że ocena projektu została dokonana niezgodnie z prawem, co też trafnie zauważyła IRP w odpowiedzi na skargę. W ocenie Sądu również zarzut dotyczący sformułowania nieprzejrzystych kryteriów przez Zarząd Województwa M. w ramach organizowanego konkursu jest chybiony. Zgodnie bowiem z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, absolutna precyzja i jednoznaczność tekstu prawnego stanowią ideał, do którego należałoby zasadniczo zmierzać we wszystkich działaniach legislacyjnych, ale który w praktyce jest trudny, a w większości przypadków wręcz niemożliwy do osiągnięcia. Niejednokrotnie użycie zwrotów niedookreślonych (nieostrych) bywa zamierzonym i pożądanym działaniem prawodawcy, który w ten sposób dąży do wyposażenia tekstu prawnego w niezbędną elastyczność, która pozwala dostosowywać decyzje prawne w sposób adekwatny do wszystkich indywidualnych cech konkretnych sytuacji pojawiających się obecnie i w przyszłości (zob. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010, s. 178-179, wyrok WSA z dnia 20 października 2017r., sygn. akt I SA/Kr 758/17). W praktyce nie jest bowiem możliwe posługiwanie się w tekstach prawnych wyłącznie pojęciami całkowicie ostrymi, a pewien rozsądny poziom nieostrości nazw używanych w tekstach aktów normatywnych pozwala uniknąć nadmiernej kazuistyki i zapewnić niezbędną elastyczność podczas stosowania prawa (tak wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 listopada 2006r., sygn. akt SK 42/05). Mając na uwadze powyższe rozważania prawne trzeba wskazać, że nie był zasadny zarzut "nieprzejrzystego sformułowania kryteriów", albowiem zarówno określenia takie jak "projekt w znacznym stopniu przyczynia się" lub "zaawansowane metody partycypacji" są określeniami powszechnie zrozumiałymi, które dają się łatwo powiązać z takimi zagadnieniami jak wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny regionu i skala tego wpływu, a także ze zwiększonymi wymogami stawianymi wnioskodawcom przy spełnianiu kryteriów przedmiotowego projektu. Ponadto, słusznie wskazała IRP, iż skarżąca spółka ubiegając się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu zapoznała się z jego regulaminem oraz kryteriami oceny projektów i przystępując do konkursu zaakceptowała te warunki. Sąd nie przychylił się również do zarzutu strony skarżącej, jakoby w sprawie miało dojść do niezgodnych z przepisami prawa zmian w regulaminie przedmiotowego konkursu w sposób naruszający art. 41 ust. 3 ustawy wdrażającej. Zgodnie z literalnym brzmienie tegoż przepisu do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, a więc a contrario właściwa instytucja może zmienić regulamin w sytuacji kiedy ten nie skutkuje nierównym traktowaniem wnioskodawców. Nie ulega wątpliwości, iż w dniu [...] lipca 2018r. Zarząd Województwa M. uchwałą nr .[...]przyjął nową treść Regulaminu Konkursu, jednakże z treści dokumentów z procedury konkursowej, których odpisy dołączono do akt sprawy, nie wynika jakoby przeprowadzone zmiany miałyby nie odnosić się do wszystkich wnioskodawców w ten sam sposób i tym samym prowadzić do nierównego traktowania poszczególnych wnioskodawców. Skarżąca spółka w uzasadnieniu skargi podniosła, iż zmianie uległy kryteria ocen (wprowadzenie zarówno kryteriów zero-jedynkowych jak i punktowych), jednakże przemilczała fakt, iż kryteria obowiązywały również pozostałych wnioskodawców, a więc nie sposób wykazać, aby w tej sytuacji doszło do nierównego traktowania z pokrzywdzeniem strony skarżącej. Skarżąca spółka w skardze nie wykazała jakoby zmiana kryteriów miała oddziaływać z wyłączeniem lub nierównym traktowaniem konkretnego wnioskodawcy lub grupy wnioskodawców. Tym samym, zarzut stanowi jedynie polemikę z ustaleniami IRP i stanowi subiektywny ocenę prawidłowo dokonanych zmian w regulaminie konkursu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji wyroku.