I SA/Kr 819/10

Kraków, dnia 22 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010r. (sprostowano datę posiedzenia) na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 kwietnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie bezpośrednich płatności do gruntów rolnych za rok 2006 I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. nakazuje ściągnąć od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem opłaty sądowej od której skarżący był zwolniony. Decyzją nr [...] z dnia 12 czerwca 2007r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył w całości postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006. Z powyższą decyzją nie zgodził się Z.B., wnosząc odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem nr [...] z dnia 12 kwietnia 2010r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przywrócił termin do wniesienia odwołania. Decyzją Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2010r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze od powyższej decyzji Z.B. zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 6, 7, 8, 9, 107 § 3, 156 § 1 pkt 2, 4 i 7 i art. 163 k.p.a. Uzasadniając zarzuty skarżący podniósł, że organ odwoławczy w szczególności nie uczynił zadość wymogom stawianym przez k.p.a. w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Ponadto skarżący wskazał, ze zarówno decyzja I instancji jak i II instancji wydana została przez tę samą osobę – M.K.. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący Z.B. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, a także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa podlegała rozpatrzeniu w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), w związku z wnioskiem skarżącego i brakiem sprzeciwu skarżonego organu. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja organu II instancji wydana w kontrolowanym postępowaniu nie mogła pozostać w obrocie prawnym, ponieważ dotknięta jest naruszeniami o takim właśnie charakterze. W kontrolowanym postępowaniu naruszony został art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., nakazujący wyłączenie od udziału w postępowaniu tego pracownika organu administracji publicznej, który brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Wskazany przepis stanowi bowiem podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z badanych akt postępowania administracyjnego oraz samej odpowiedzi na skargę sporządzonej przez organ odwoławczy, wynika, iż zarówno decyzję organu I instancji jak i decyzję organu II instancji podpisał ten sam pracownik organów administracyjnych - M.K.. Mając na uwadze powyższe i niezależnie od pozostałych zarzutów skargi, należało stwierdzić, iż zaskarżona decyzja wydana została z udziałem pracownika organu, który podlegał wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Takie naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.), a zatem stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. należało orzec o jej uchyleniu jako niezgodnej z prawem, ze wskazaniem konieczności ponownego rozpatrzenia sprawy bez udziału pracownika organu biorącego udział w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji I instancji. Wystąpienie opisanej powyżej przyczyny proceduralnej oznacza jednocześnie, że przedwczesnym i niecelowym byłoby rozpatrywanie pozostałych zarzutów skargi, odnoszących się do zasadności umorzenia postępowania administracyjnego, które ponownie staną się przedmiotem oceny organu odwoławczego, bez udziału wyłączonego pracownika. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. poprzez nakazanie ściągnięcia od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwoty 200,00 zł tytułem opłaty sądowej od której skarżący był zwolniony.