I SA/Kr 821/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.Z., o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 13.03.2015r. , nr [....],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień i październik 2011r. postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W dniu 17.12.2015r. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 04.11.2015r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Kwestia zwolnienia od kosztów sądowych była już jednak rozpatrywana w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 821/15 do I SA/Kr 828/15. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniami z dnia 17.07.2015r. zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych w tych postępowaniach a postanowienia uprawomocniły się. Następnie na rozprawie w dniu 04.11.2015r., Sąd postanowił połączyć w/w sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je pod wspólną sygnaturą I SA/Kr 821/15. Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania, w kwestii przyznania prawa pomocy, trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy zostało już bowiem przyznane postanowieniami, z dnia 17.07.2015r. i nie zostało cofnięte, ani też nie wygasło. Przyznane prawo pomocy obejmuje więc i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić wypada , że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono zbędne albowiem strona skarżąca korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 §1 i 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm.).