I SA/Kr 824/06

Sygn. akt I SA/Kr 824/06 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach (spr), Sędziowie: WSA Maria Zawadzka, Asesor WSA Beata Cieloch, Protokolant: Katarzyna Dyda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007r., sprawy ze skargi Szpitala Powiatowego, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 13 marca 2006r. nr [...], w przedmiocie pozostawienia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, bez rozpoznania., I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych) W zaskarżonym postanowieniu- po rozpoznaniu zażalenia- utrzymano w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2005r. nr. [...], którym działając na podstawie art.169 § 4 ustawy z dnia 28.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. nr.8, poz.60 ze zm.), zwanej dalej "Op", pozostawiono bez rozpoznania wniosek Szpitala Powiatowego z dnia [...] 2005r. o umorzenie zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych na kwotę [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków tego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wniosek ten mimo prawidłowego doręczenia wezwań w wyznaczonych terminach braki wniosku z dnia [...] 2005r. zostały uzupełnione. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13.03.2006r. nr. [...] Szpital Powiatowy wniósł o jego uchylenie z uwagi na błędne przyjęcie przez organy podatkowe, iż umorzenia zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych na kwotę [...] zł. jest pomocą publiczną w rozumieniu art.87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Unie Europejską zwanego dalej "Traktatem". Przepis ten nie ma jednak zastosowania w sprawie, gdyż stanowi się w nim "Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w traktacie, każda pomoc udzielona przez państwo członkowskie lub ze źródeł państwowych, w jakiejkolwiek formie, która narusza lub grozi naruszeniem konkurencji przez uprzywilejowanie niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów, jest nie do pogodzenia z zasadami wspólnego rynku, w zakresie w jakim wpływa negatywnie na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi". Natomiast skarżący jest nastawiony na działania w zakresie świadczenia usług medycznych na potrzeby społeczności lokalnej powiatu limanowskiego. Potwierdzeniem tego jest udzielenie w roku 2004 pomocy medycznej tylko sześciu obywatelom innych państw członkowskich, przy czym pomoc ta była podyktowana zdarzeniami losowymi, które dotknęły tych obywateli. Skarżący nie posiada wysokospecjalistycznej aparatury medycznej, ma braki w kadrze medycznej, świadczy usługi podstawowe, typowe dla tego rodzaju zakładu opieki zdrowotnej i w związku z tym nie reklamuje się na rynku innych krajów unijnych. Zatem mamy tu do czynienia z konkurencją, ale wewnątrz państwa polskiego. Natomiast ETS w sprawie C-730/79 wyjaśnił, że " kiedy pomoc finansowa państwa umacnia pozycję przedsiębiorstwa w porównaniu z sytuacją innych przedsiębiorstw konkurujących w "handlu wewnątrzwspólnotowym, uznać należy, że pomoc ta wpływa na sytuację tych drugich przedsiębiorstw". Analogiczne stanowisko znajduje potwierdzenie w literaturze przedmiotu. I tak za pomoc w rozumieniu art.87 ust. 1 TWE nie może zostać uznane wsparcie, które nie oddziałuje negatywnie na handel (tj. na przepływ towarów, usług i kapitału) pomiędzy poszczególnymi (przynajmniej dwoma) krajami członkowskimi (por. więcej na ten temat C.O. Lenz, Das Tatbestandsmerkmal des Beeintrachtigung des zwischenstaatlichen Handel In der, Rechtsprechung des Gerichtshofs (w:) DBI (red.) EU-Beihilfenpolitik: die Tatbestandsmerkmale des Artikels 92 Absatz l EG-Vertrag, Koln 1994,s1 TWE i nie objęcie jego zakresem przedmiotowym przypadków wsparcia naruszających handel tylko na obszarze jednego kraju członkowskiego, czy też oddziałującego negatywnie na handel z innymi państwami, niebędącymi członkami Unii Europejskiej ((SMagiera (w:) K.Heilbronner, E.Klein, S.Magiera, P.Ch. Muller-Graff (red.), Handkommentar zum EU-Vertrag, wyd.7 (wymiennokartkowe), Koln 1998, art.92, nr brzeg.26)) /w: Szuster S.Lex/El 2005 Komentarz do art.l ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U.04.123.1291). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśnił, że dokonanie oceny, czy w konkretnym przypadku wsparcie ze środków publicznych może naruszyć lub grozić naruszeniem konkurencji w wymiarze wspólnotowym bądź negatywnie wpłynie na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, zobowiązuje podmiot udzielający pomocy do wzięcia pod uwagę wszystkich okoliczności również i tych, które dotyczą udzielonej wcześniej pomocy ze środków publicznych. Zwłaszcza, że w interpretacjach dotyczących tej kwestii nie została jednoznacznie wyjaśniona treść obowiązujących przepisów. Tak więc w ocenie organu II instancji, Naczelnik Urzędu Skarbowego, zasadnie wezwał skarżącą stronę do przedłożenia wymaganych danych zgodnie z art.67 § 1a Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 31.08.2005r.), czyli podania informacji o pomocy jaką strona otrzymała w ciągu 3 ostatnich lat wraz z określeniem o jaki rodzaj pomocy wnioskuje i jakie będzie jej przeznaczenie. Zgodnie z art.37 ust.5 ustawy z dnia 30.04.2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej do czasu przekazania przez beneficjenta pomocy zaświadczeń lub informacji o otrzymanej przez niego pomocy publicznej, wnioskowana ulga podatkowa nie może być mu udzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z analizy art.87 ust. 1 Traktatu wynika, że wsparcie udzielone przez państwo będzie pomocą publiczną jedynie w sytuacji, gdy będzie łącznie spełniało cztery warunki. Po pierwsze -musi mieć miejsce wsparcie państwa lub wsparcie przy użyciu środków państwowych, po drugie- wsparcie musi wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi, po trzecie-wsparcie musi przynieść beneficjantowi korzyść, po czwarte- wsparcie musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem , przy czym formy w których wyraża się ta pomoc mogą być różnorodne. Jedna z nich jest przyznanie indywidualnej ulgi podatkowej a w szczególności umorzenie zaległości podatkowej przedsiębiorcy. Wówczas do przyznania tej ulgi maja zastosowanie nie tylko przepisy podatkowe lecz również przepisy o pomocy publicznej. Do przepisów podatkowych należy art. 67b § 1 "Op", w którym stwierdza się: - § 1. Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art.67a: 1) które nie stanowią pomocy publicznej, 2) które stanowią pomoc "de minimis"- w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady "de minimis", 3) które stanowią pomoc publiczną: a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia, b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważanych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym, c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim, d) udzielana w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty, e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów, f) na szkolenia, g) na zatrudnienie, h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, i) na restrukturyzację, j) na ochronę środowiska, l) regionalną, m) udzielana na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów. - § 2. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art.67a, w przypadku wymienionym w § 1 pkt.3 lit. a, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna albo w ramach programów pomocowych określonych w odrębnych przepisach. - § 3. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art.67a, w przypadku wymienionym w § 1 pkt.3 lit. b-d, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna zgodna z programami rządowymi lub samorządowymi albo udzielana w ramach programów pomocowych określonych w odrębnych przepisach. - § 4. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art.67a, w przypadkach wymienionych w § 1 pkt.3 lit. .e-m, mogą być udzielane po spełnieniu szczegółowych warunków określonych na podstawie § 5 i 6. - § 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art.67a, w przypadkach wymienionych w § 1 pkt.3 lit.e-1 wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalne przeznaczenia i warunki udzielania pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego. - § 6. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzeń, inne niż określone w § 1 pkt.3 lit.a-1, przeznaczenia pomocy udzielanej w formie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art.67a, oraz szczegółowe warunki udzielania tych ulg dla określonych przez Radę Ministrów przeznaczeń wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego". Art. 67a tej samej ustawy stanowi zaś Organ podatkowy na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art.67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub połata prolongacyjną. Do przepisów o pomocy publicznej należy art.1 ustawy z dnia 30.04.2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, w którym stwierdza się, że "ustawa określa zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy państwa spełniającej przesłanki określone w art.87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwanej dalej "pomocą publiczną", w tym: 1) postępowanie w sprawie przygotowania do notyfikacji projektów programów pomocowych, projektów pomocy indywidualnej oraz projektów pomocy indywidualnej na restrukturyzację; 2) zasady współpracy Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej "Prezesem Urzędu", z podmiotami opracowującymi programy pomocowe, podmiotami udzielającymi pomocy, podmiotami ubiegającymi się o pomoc oraz beneficjentami pomocy, w zakresie pomocy publicznej; 3) zasady reprezentowania Rzeczypospolitej Polskiej przed Trybunałem Sprawiedliwości i Sądem Pierwszej Instancji w sprawach z zakresu pomocy publicznej; 4) zasady i tryb zwrotu pomocy publicznej; 5) zasady monitorowania pomocy publicznej". Z kolei według art.3 pkt.9 "Op." ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej rozumie się przez to każda działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inna działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców. Według zaś art.2 ust.1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U nr. 173 poz. 1807 ze zm.): "działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa i usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie, kopanie ze złóż, a także działalność zawodowa wykonywana w sposób ciągły lub zorganizowany". W definicji tej mieści się działalność publicznego zakładu opieki zdrowotnej jakim jest skarżący. Również we wspólnotowym prawie o konkurencji szeroko interpretowane jest pojęcie przedsiębiorstwa, gdyż obejmuje się jego zakresem wszystkie kategorie podmiotów zaangażowanych w działalność gospodarczą nie zależnie od formy prawnej tych podmiotów i źródeł ich finansowania (zob.wyrok ETSU w sprawie C-48/98). Co więcej nie ma znaczenia fakt, iż są to podmioty nie nastawione na zysk (zob.wyrok w sprawie C-67/96). W odniesieniu do przedsiębiorców świadczących usługi medyczne ETS wypowiedział się w sprawach C-368/98 C-l57/98 (zborz ETS 2001 str.5363 i 5473) i tak działalnością gospodarczą jest także działalność w zakresie usług medycznych świadczonych w szpitalach. Usługi te są działalnością gospodarczą nie zależnie od tego, czy koszty świadczonych usług są pokrywane bezpośrednio przez pacjenta, czy też przez władze publiczne, bądź funduszu zdrowia. W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki do uznania ulgi podatkowej za pomoc publiczną. Mianowicie brak jest podstaw do przyjęcia, że wsparcie w formie umorzenia zaległości podatkowej na kwotę [...] zł. zakłóci konkurencję lub grozi jej zakłóceniem między Szpitalem Powiatowym a podmiotami świadczącymi usługi medyczne na terenie innych krajów Unii i nie grozi zakłóceniem wymiany handlowej między tymi krajami a Polską. Ze zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego wynika, iż Szpital nie prowadzi na terenie tych krajów akcji reklamowej . Udzielenie zaś pomocy medycznej kilku obywatelom tych krajów miało charakter przypadkowy. W związku z tym do wniosku skarżącego o umorzenia zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych na kwotę [...] zł nie miały zastosowania przepisy z ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej w tym art.37 tej ustawy mówiący o wymogach które musi spełnić wniosek o udzielenie tej pomocy. Tym samym żądanie uzupełnienia tego wniosku o te wymogi było nie uzasadnione. Zwrócić należy przy tym uwagę na pewną niekonsekwencję organu I instancji. Mianowicie organ ten nie dokonując jeszcze ustaleń czy mam do czynienia z pomocą publiczną czy też nie przekazał wniosek skarżącego Szpitala prezydentowi Miasta K. w celu wyrażenia zgody na umorzenie zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych na kwotę [...] zł. Tymczasem przebieg postępowania powinien być inny. Mianowicie najpierw należy ustalić czy mamy do czynienia z pomocą publiczną. Jak to wyjaśniono wyżej od tego ustalenia uzależnione jest zastosowania właściwych przepisów prawnych. W tym stanie rozpoznawanej sprawy skarga jest uzasadniona. Z tego względu Sąd działając na podstawie 145 § 1 pkt.1 lit. a i c orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania postanowił zgodnie z art.200 tej ustawy.