I SA/Kr 831/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2004r. postanawia: -oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych- Pismem z dnia 16 czerwca 2009 r. skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Skarżący utrzymuje się z działalności gospodarczej, która przynosi mu dochody 4000 zł brutto miesięcznie, natomiast żona nie pracuje. Skarżący nie posiada żadnych nieruchomości. Z przedmiotów wartościowych skarżący posiada samochód osobowy. Z listy wydatków przedstawionych przez skarżącego wynika że utrzymanie rodziny wynosi ok. 8000 zł miesięcznie. Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 6 sierpnia 2009 r. wniosek skarżącego został oddalony. W uzasadnieniu podkreślono, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Ponadto wskazano, że skarżący pomimo wezwania nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów świadczących o sytuacji majątkowej skarżącego. Pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że sprawę należy od nowa w całości rozpatrzyć merytorycznie. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246 § 1 powołanej ustawy przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa bowiem na skarżącym. W rozpoznawanej sprawie dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego. Stąd też został wezwany do przedłożenia szeregu dokumentów. Z nałożonego obowiązku strona skarżąca nie wywiązała się jednak w pełni. Skarżący nie przedłożył bowiem wyciągów z kont bankowych obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy oraz wyciągów z firmowych kont, obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy. Zauważyć należy, że przy przychodach skarżącego w wysokości 1.317.164,33 zł (PIT za 2008r.) dokumenty, o które zwrócono się do skarżącego były niezbędne do oceny możliwości uiszczenia przez niego kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wysokość wpisu wynosi 839 zł). Również w sprzeciwie nie wskazano żadnych dokumentów mogących pomóc w ocenie sytuacji majątkowej skarżącego. W związku z powyższym informacje posiadane przez sąd, a przedłożone przez skarżącego, są niewystarczające do przyjęcia, że skarżący spełnia warunki przyznania prawa pomocy. Tymczasem udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1, art. 246 § 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak na wstępie.