I SA/Kr 839/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-07-17
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w całości, biorąc pod uwagę jej dochody, stan zdrowia i wydatki na leczenie?Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Wysokie wydatki na leczenie przewlekłej choroby przy stosunkowo niskich dochodach z renty rodzinnej, brak oszczędności i wartościowych przedmiotów uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.Stan faktyczny
Skarżąca M.J. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą umorzenia IV raty zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jej miesięczny dochód wynosi 1.556,11 zł z renty rodzinnej. Posiada dom i nieruchomość rolną. Podniosła, że wysokie wydatki na leki (564,07 zł w maju 2015 r.) i inne koszty utrzymania pozostawiają jej niewystarczające środki na życie.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2015 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia IV raty zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2014 p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2015 roku w przedmiocie odmowy umorzenia IV raty zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego skarżąca M.J. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 1.556,11 zł i stanowi go renta rodzinna ZUS. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 76 m² (parter) i 38 m² (suterena) oraz nieruchomość rolna wielkości 0,7261 ha. M.J. nie posiada zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, iż renta rodzinna w wysokości 1.556,11 zł dla osoby przewlekle chorej stanowi zagrożenie dla życia. Wydatki skarżącej na leki w miesiącu maju 2015 roku wyniosły 564,07 zł, na media 125,24 zł, pozostałe koszty to: zobowiązanie płatnicze 134 zł, woda 32 zł, odpady komunalne 14,40 zł, garnek 45,80 zł. Po odliczeniu poniesionych kosztów pozostało jej na utrzymanie 640,60 zł.
Do wniosku strona załączyła kopie następujących dokumentów: dowodu wpłaty kwoty 33,35 zł za gaz, trzech odcinków płatności za energię elektryczną każdy na kwotę 57,64 zł, dowodu wpłaty kwoty 29,25 zł za usługi telekomunikacyjne, potwierdzeń wpłaty kwot: 134 zł za podatek, 32 zł za wodę, 14,40 zł za odpady komunalne, paragonu za leki na kwotę 106,20 zł, paragonu za garnek na kwotę 45,80 zł oraz czterech faktur za zakup leków w maju 2015 roku na kwoty: 25,98 zł, 144,79 zł, 232,70 zł i 54,40 zł.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżąca, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. M.J. dysponuje, co prawda, stałym dochodem z renty rodzinnej, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie są bardzo wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Skarżąca jest osobą schorowaną, cierpiącą na owrzodzenie żylne kończyn dolnych, a stan jej zdrowia wymaga przewlekłego stosowania specjalistycznych opatrunków oraz kompresjoterapii (dane na podstawie dokumentów dołączonych do sprawy I SAB/Kr 3/15). Wiąże się to ze zwiększonymi wydatkami na zakup lekarstw, medykamentów oraz kosztami wizyt lekarskich. Na zakup leków w maju 2015 roku strona przeznaczyła kwotę 564,07 zł. Wnioskodawczyni nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę orzekający uznał, iż nie jest możliwe pokrycie przez skarżącą kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu bez uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że M.J. spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło