I SA/Kr 843/10

Sygn. akt I SA/Kr 843/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), WSA Urszula Zięba, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010r., sprawy ze skargi Stowarzyszenia Gmin, na informację Zarządu Województwa, z dnia 29 stycznia 2010r. nr [...], [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania 4.31 "Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie, umiejętności i aktywizacja" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, - skargę oddala - W dniu 15 stycznia 2009r. Stowarzyszenie Gmin skierowało do Zarządu Województwa wniosek o przyznanie pomocy na rok 2009 w ramach działania 4.31 "Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Pismem z dnia 10 sierpnia 2009r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia złożonego wniosku. W 11 punktach szczegółowo omówiono stwierdzone we wniosku nieprawidłowości, wskazując na konieczność ich usunięcia poprzez zmianę odpowiednich zapisów we wniosku. Zakreślono 14 dniowy termin uzupełnienia wniosku, liczony od dnia otrzymania pisma. W dniu 27 sierpnia 2009r. do organu wpłynął uzupełniony wniosek Stowarzyszenia. Pismem z dnia 5 października 2009r. ponownie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, zwracając uwagę na konieczność poprawienia wniosku, wskazując w 6 punktach na wykryte nieprawidłowości i błędy. Pouczono wnioskodawcę, że ponowne uzupełnienia do wniosku należy złożyć w terminie 14 dni kalendarzowych, licząc od dnia otrzymania pisma. W piśmie z dnia 22 października 2009r. Stowarzyszenie poinformowało organ o trudnościach przy wypełnianiu formularza, przedkładając jednocześnie kolejną, poprawioną wersję wniosku. W kolejnym piśmie z dnia 30 listopada 2009r. poinformowano Stowarzyszenie, że w trakcie weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy wystąpiła konieczność uzyskania opinii prawnej innego podmiotu w zakresie niespójności Sekcji XVII.B wniosku "Opis zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji" z Sekcją XVI wniosku "Zestawienie rzeczowo-finansowe" dostarczonym wraz z ponownym uzupełnieniem oraz nieprawidłowości spowodowane uwzględnieniem we wnioskowanej kwocie pomocy, kosztów dotyczących wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na 1,5 etatu na okres 11,5 miesiąca, w świetle braku zatrudnionych pracowników, co zostało ujawnione w związku z ponownym uzupełnieniem wniosku. W piśmie z dnia 8 grudnia 2009r. Stowarzyszenie podjęło próbę wyjaśnienia zawartych we wniosku informacji dotyczących zatrudnienia pracowników w biurze LGD, wskazując, że dane podane w zestawieniu rzeczowo-finansowym stanowiły informacje planowane do zatrudnienia na rok 2009. W kolejnym piśmie z dnia 15 grudnia 2009r. Stowarzyszenie zwróciło się do podmiotu rozpatrującego wniosek o wycofanie wniosku złożonego w dniu 23 października 2009r. w części dotyczącej właśnie wykazanych wynagrodzeń dla zatrudnionych pracowników, poprzez dokonanie stosownych zmian w tym zakresie w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji W następstwie podjętych w związku z tym działań i uzyskanej opinii prawnej Zarząd Województwa pismem z dnia 29 stycznia 2010r. nr [...] poinformował wnioskodawcę, że nie przyznano mu żądanej pomocy w ramach działania 4.31 "Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W uzasadnieniu wskazano, że pomimo ponownego wezwania nie usunięto w terminie nieprawidłowości lub braków. Stwierdzono, że w przedmiotowym wniosku, zwrócono się o sfinansowanie wynagrodzeń dla pracowników na 11,5 miesiąca (łącznie w kwocie 44.850,00 zł) - podczas gdy w wyjaśnieniach jednocześnie stwierdzono, iż pracownicy będą zatrudnieni dopiero po podpisaniu umowy na funkcjonowanie, co stanowi nieprawidłowość. Wyjaśniono również, że prośba wnioskodawcy dotycząca wycofania części wniosku zawierającego nieprawidłowość, co do której usunięcia strona była wzywana, nie została rozpatrzona pozytywnie z uwagi na fakt, iż beneficjent został wcześniej poinformowany o brakach i nieprawidłowościach w przedmiotowym wniosku o przyznanie pomocy. Ponadto poinformowano wnioskodawcę, że w związku z nieprzyznaniem pomocy, LGD nie przysługuje wyprzedzające finansowanie kosztów kwalifikowalnych operacji. W dniu 18 lutego 2010r. do Zarządu Województwa wpłynęło sformułowane przez Stowarzyszenie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnioskodawca zarzucił organowi naruszenie przepisu § 7 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 maja 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 103, poz. 660 ze zm.) oraz uniemożliwienie przywrócenia terminu do poprawienia złożonego wniosku poprzez ponowne wezwanie do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie planu finansowego przeznaczonego na zatrudnienie pracowników. Podkreślono, iż w informacji o odmowie przyznania pomocy nie podano żadnego uchybienia lub braku, które nie zostały usunięte. Wskazuje się tam bowiem jedynie na problem przewidywanej kwoty wynagrodzeń dla pracowników biura Stowarzyszenia. Tymczasem zapisu tego nie można było zmienić bez wezwania organu, a to w związku z treścią § 7 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z którym złożony wniosek o przyznanie pomocy nie może być zmieniany przez LGD w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, chyba że zmiany te wynikają z wezwań. W piśmie z dnia 17 marca 2010r. poinformowano wnioskodawcę, że jego wezwanie o usunięcie naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż zmiany w zestawieniu rzeczowo-finansowym mogą polegać na przeniesieniu całej kwoty lub części kwoty z danej pozycji z jednego etapu do drugiego, zmniejszenia ilości etapów lub wykreślenia danej pozycji z tego zestawienia i mogą prowadzić także do zmniejszenia kwoty kosztów kwalifikowalnych, a zarazem kwoty wnioskowanej pomocy. Wobec tego nie można mieć wątpliwości, że wnioskodawca był wzywany do zaktualizowania zestawienia rzeczowo-finansowego do stanu faktycznego obowiązującego w LGD. Umożliwiało to zaktualizowanie całego zestawienia, nie tylko w zakresie pozycji dotyczącej wynagrodzenia pracowników, a LGD nie zrobiła tego mimo wezwania. Ponadto organ stwierdził, że nie było powodu do przywrócenia terminu wykonania przez LGD określonych czynności w toku postępowania z uwagi na fakt, iż uzupełnienia zostały złożone w terminie, tyle, że niekompletne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Stowarzyszenie Gmin zarzuciła organowi naruszenie przepisów § 1, § 12 ust. 1, § 14, § 15 ust. 1 oraz § 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. W uzasadnieniu podniesiono, że wskazane przepisy nie przesądzają w żaden sposób, iżby w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy koszty, których dotyczy wniosek, zostały poniesione lub były ponoszone. Organ dokonując interpretacji przepisów rozporządzenia miał w sposób nieuprawniony założyć, że strona zobowiązana jest do objęcia wnioskiem o udzielenie pomocy tylko zobowiązań istniejących w dacie złożenia wniosku. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wskazał, że w sprawie zastosowano właściwe procedury weryfikacji wniosku, opisane w rozporządzeniu wykonawczym, których wyniki stały się bezpośrednią przyczyną odmowy przyznania pomocy. W świetle przepisów rozporządzenia grupie przysługują bowiem dwa terminy do usunięcia braków i nieprawidłowości we wniosku. Jeżeli zaś pomimo ponownego wezwania beneficjent nie usunął ich w terminie pomocy nie przyznaje się. Organ stwierdził, iż pracownicy nie byli zatrudniania przez wnioskodawcę nie tylko w dacie składania pierwotnego wniosku, ale też w dacie składania uzupełnień i wyjaśnień. Wnioskowanie przez LGD o przyznanie wynagrodzeń dla pracowników, którzy faktycznie nie byli zatrudnieni stanowi nieprawidłowość. W dacie składania uzupełnień wiadomym już było, że zatrudnienie nie nastąpiło, i nawet nie nastąpi w najbliższym czasie, co jednak nie zostało odzwierciedlone we wniosku. Pomimo to składano tenże wniosek na okres za 2009r. w niezmienionym brzmieniu. Pomoc zaś przyznawana jest jako refundacja poniesionych kosztów. Składano więc wniosek obejmujący koszty, które zrefundowane być nie mogły, bo nie zostały poniesione. Odnosząc się do argumentu o możliwości zastosowania w przedmiotowym przypadku § 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego wskazano, iż nie może zostać on uwzględniony z uwagi na fakt, iż dotyczy on dopiero składania wniosku o płatność, a więc etapu następującego zarówno po ocenie wniosku, jak i po zawarciu oraz realizacji umowy (jej części). W sytuacji zaś, gdy wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny, nie można tu stosować analogicznie regulacji dotyczących płatności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika jednakże z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddano akt rozstrzygania przez podmiot wdrażający, wniosków o przyznanie pomocy w oparciu o tryb regulowany przepisami art. 22 i 23 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., powoływanej dalej jako "ustawa o wsparciu"). W świetle bowiem przepisów art. 22 ust. 3 i 4 ustawy o wsparciu w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy, a wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Na wstępie podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o wsparciu, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, przy czym przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Ostatnie zastrzeżenie oznacza, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy podmiot wdrażający, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 21ust. 2 ustawy o wsparciu). Ponadto strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 3 ustawy o wsparciu). Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy w ramach działania objętego wnioskiem strony skarżącej, zostały natomiast uregulowane przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z dnia 23 maja 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 103, poz. 660 ze zm., powoływanego dalej jako "rozporządzenie wykonawcze"). Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie miała regulacja zawarta w przepisach poszczególnych ustępów § 7 rozporządzenia wykonawczego. W myśl ust. 3 - jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne, niż określone w ust. 1 i 2 (nie dotyczące sprawy), nieprawidłowości lub braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa LGD w formie pisemnej do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli LGD, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków, o których mowa w ust. 3: 1) nie usunęła w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, właściwy organ samorządu wojewódzkiego nie przyznaje pomocy, o czym informuje LGD w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy; 2) usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, właściwy organ samorządu wojewódzkiego wzywa LGD w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 7 ust. 4). Jeżeli LGD, pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków, nie usunęła ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu wojewódzkiego informuje LGD w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy (§ 7 ust. 5). W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, iż uzupełniany dwukrotnie wniosek o przyznanie pomocy złożony przez stronę skarżącą w swym ostatecznym kształcie dotknięty był brakami i nieprawidłowościami uniemożliwiającymi jego pozytywne rozpatrzenie. Rozstrzygniecie Zarządu Województwa (dalej "podmiot wdrażający") odmawiające przyznania pomocy oparte zostało na ustaleniu, że strona skarżąca w ostatecznej wersji wniosku o przyznanie pomocy finansowej z dnia 22 października 2009r. wskazała do sfinansowania koszty wynagrodzeń zatrudnienia na 1,5 etatu przez okres 11,5 miesiąca pracowników, których faktycznie nie zatrudniała, albowiem jak sama ujawniła pracownicy mieli być zatrudnieni dopiero po podpisaniu umowy na funkcjonowanie. Ustalenia faktyczne w tym zakresie są niepodważalne i niesporne pomiędzy stronami, natomiast odmienna jest ich ocena w kontekście prawa do otrzymania wnioskowanej pomocy finansowej ze środków unijnych. Powyższa nieprawidłowość (niezgodność danych podanych we wniosku ze stanem rzeczywistym) została ujawniona przez stronę skarżącą przypadkowo w piśmie przewodnim do ponownego uzupełnienia do wniosku z dnia 22 października 2009r. przy okazji wskazania do finansowania kosztów wykonywania bazy teleadresowej w programie EXCEL i wersji papierowej. W opisie zadań zawarto stwierdzenie cyt. "Pracownicy biura nie wykonują tego zadania ponieważ nie ma osób zatrudnionych w LGD. Zatrudnienie planowane jest po podpisaniu umowy na funkcjonowanie" (Sekcja XVII, I.A.4). Stwierdzenie to pozostaje w oczywistej w opozycji ze wskazaniem do finansowania kosztów w opisie zadań w Sekcji XVII I.A.2 gdzie zapisano cyt. "Wynagrodzenia pracowników przewidziane w okresie 11,5 miesiąca. Koszty ponoszone to 1,5 etatu x 2600,00 = 3900,00 x 11,5 = 44850,00 zł". Ujawnienie powyższej sprzeczności nastąpiło po wyczerpaniu trybu uzupełniania wniosku o przyznanie pomocy określonego w § 7 rozporządzenia wykonawczego. Należy również pokreślić, że na etapie badania zasadności wniosku poprzez analizę podanych w nim opisach zadań, przy tak sformułowanym zapisie dotyczącym ponoszenia kosztów wynagrodzeń pracowników LGD w zasadzie nie istniała realna możliwość wcześniejszego wychwycenia stwierdzonej nieprawidłowości. W zaistniałej sytuacji podmiot wdrażający rozpatrujący wniosek nie mógł już kolejny raz wzywać stronę skarżącą do uzupełnienia wniosku, albowiem przepis § 7 przewidywał jedynie możliwość dwukrotnego wzywania do usunięcia nieprawidłowości lub braków wniosku. Nie mógł również przywrócić drugiego terminu poprawienia złożonego wniosku, albowiem poprawki zostały złożone w terminie. Instytucja przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności prawnej znajduje zastosowania jedynie w sytuacji, gdy czynność ta została dokonana z uchybieniem terminu. W świetle art. 22 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE.L.2004.141.18), prośba o wycofania wniosku w części dotyczącej stwierdzonych nieprawidłowości nie mogła zostać uwzględniona w sytuacji, gdy wnioskodawca wcześniej o tych nieprawidłowościach został poinformowany. Przypomnieć także trzeba, że w wezwaniu z dnia 10 sierpnia 2009r. w punkcie 10 zwrócono się do wnioskodawcy o "zaktualizowanie planowanych terminów zakończenia etapów (w przypadku gdy faktyczny termin zakończenia I etapu uległ deaktualizacji) dostosowując terminy do stanu aktualnego(...). Ewentualne zmiany należy dokonać we wniosku w Sekcji IX, XV, XVII oraz w Zestawieniu rzeczowo-finansowym. Zmiany te mogą polegać na przeniesieniu całej kwoty lub części kwoty z danej pozycji z jednego etapu do drugiego, zmniejszenia ilości etapów lub wykreślenia danej pozycji z tego zestawienia i mogą prowadzić także do zmniejszenia kwoty kosztów kwalifikowanych, a zarazem kwoty wnioskowanej pomocy". W kontekście powyższego nie można przyjąć za trafne uwagi strony skarżącej zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 lutego 2010r., że spornego zapisu nie można było bez wezwania organu zmienić w związku z § 7 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego. W przekonaniu Sądu w ramach przytoczonego zalecenia sformułowanego w punkcie 10 wnioskodawca miał możliwość zmiany zapisu o ponoszonych kosztach wynagrodzenia pracowników LGD. Należy się zgodzić ze stwierdzeniem podmiotu wdrażającego, że pracownicy nie byli zatrudnieni przez wnioskodawcę nie tylko w dacie składania pierwotnego wniosku, ale też w dacie składania uzupełnień i wyjaśnień (tj. na dzień 27 sierpnia 2009r. i na dzień 22 października 2009r.). Sąd podziela stanowisko, że w dacie składania uzupełnień wiadomym przecież już było, że zatrudnienie nie miało miejsca i nie nastąpi w najbliższym czasie, jednakże w tym zakresie wniosku nie zaktualizowano, podtrzymując jeszcze w październiku 2009r. wniosek o sfinansowanie poniesienia kosztów zatrudnienia pracowników w okresie 11,5 miesiąca 2009r. Należy odrzucić jako nie do końca odpowiadające rzeczywistości stwierdzenie strony skarżącej, że to ona sama udzieliła zgodnie ze stanem faktycznym informacji o niezatrudnianiu do października 2009r. pracowników na umowę o pracę. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że powyższy fakt został ujawniony w sposób zupełnie przypadkowy i jak należy domniemywać niezależnie od woli strony skarżącej. Na etapie postępowania "odwoławczego" przed Zarządem Województwa Małopolskiego (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), strona skarżąca skoncentrowała się na zarzucie naruszeń procedury weryfikacji wniosku poprzez próbę wykazania, że z przyczyn niezawinionych przez nią nie doszło do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (brak ponownego wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie planu finansowego przeznaczonego na zatrudnienie pracowników oraz uniemożliwienie wycofania wniosku w zakwestionowanej części) nie podważając faktu wystąpienia samej nieprawidłowości w złożonym wniosku. Natomiast w skardze sądowej sformułowano zupełnie nowy zarzut błędnej wykładni przepisów § 1, § 12 ust. 1, § 14, § 15 ust. 1 i § 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. W ocenie strony skarżącej z powołanych przepisów cyt. "nie wynika, że w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy, koszty których dotyczy pomoc zostały poniesione lub są ponoszone. Innymi słowy na etapie skargi sądowej strona skarżąca zakwestionowała stanowisko podmiotu wdrażającego, że wniosek o przyznanie pomocy finansowej zawierał jakąkolwiek nieprawidłowość. W przekonaniu Sądu w składzie orzekającym takie stanowisko należy uznać za nieuzasadnione. Należy zgodzić się z poglądem podmiotu wdrażającego, że pomoc przyznawana jest na zasadzie refundacji poniesionych kosztów. Stanowi o tym § 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, gdzie zapisano, że pomoc przyznaje się w formie refundacji kosztów związanych z funkcjonowaniem lokalnej grupy działania (kosztów bieżących) i kosztów poniesionych (kosztów kwalifikowanych). Występująca o pomoc finansową strona skarżąca miała tego pełną świadomość potwierdzając we wniosku, że znane jej są zasady przyznawania pomocy na refundację kosztów kwalifikowanych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji. Takie oświadczenie strona skarżąca złożyła również w ostatniej wersji wniosku, co jednak nie przeszkodziło jej wykazać w tymże wniosku do zrefundowania jako poniesione, koszty wynagrodzeń pracowników, mając pełną świadomość, że na dzień 22 października 2009r. takich kosztów nie poniosła i w najbliższym czasie ich nie poniesie. Strona skarżąca formułując zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów rozporządzenia wykonawczego nie uzasadniła na czym miałoby polegać ich błędna wykładnia dokonana przez podmiot wdrażający. W punkcie II uzasadnienia skargi została przytoczona jedynie – w niepełnym zresztą brzmieniu – treść przepisów § 1, § 12, § 14 i § 15 rozporządzenia wykonawczego. Strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała, dlaczego z treści wskazanych przepisów wywiodła ostateczną konkluzją wyrażającą się stwierdzeniem, że "z przytoczonych przepisów nie wynika, że w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy, koszty których dotyczy pomoc zostały poniesione lub są ponoszone. Niezależnie od faktu, że w swoich wywodach strona skarżąca całkowicie pomija treść § 3 rozporządzenia wykonawczego, nasuwa się wrażenie, że zaprezentowane w skardze stanowisko całkowicie abstrahuje od okoliczności faktycznej - w przekonaniu Sądu – o zasadniczym znaczeniu w sprawie, a mianowicie, że podmiot wdrażający odmawiając przyznania pomocy finansowej oceniał nie wniosek z dnia 15 stycznia 2009r., lecz ostateczną jego wersję przedstawioną na dzień 22 października 2009r., w którym to wniosku pomimo możliwości zmiany, zachowano nieistniejącą pozycję kosztów. Z oczywistych powodów nie może ostać się zarzut naruszenia § 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. Przepis ten dotyczy bowiem składania wniosku o płatność, a więc etapu następującego po ocenie wniosku oraz po zawarciu umowy. Rozporządzenie wykonawcze odrębnie reguluje każdy etap przyznawania pomocy finansowej i jak słusznie zauważył podmiot wdrażający do wniosku o przyznanie pomocy nie można stosować regulacji, które odnoszą się do trybu składania i rozpatrywania wniosku o płatność, który jest uruchamiany dopiero po podpisaniu umowy na podstawie której jest przyznawana pomocy. Tryb weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy (§ 7 rozporządzenia wykonawczego) nie może być zastąpiony bądź uzupełniony trybem weryfikacji wniosku o płatność (§ 16 rozporządzenia wykonawczego). Według Sądu w toku rozpatrywania wniosku podmiot wdrażający dochował należytej staranności działając w zgodzie ze sformułowanymi w art. 21 ust. 2 ustawy o wsparciu ogólnymi zasadami tego szczególnego postępowania, w szczególności zaś rozpoznał w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz w sposób możliwie najszerszy realizował ciążącą na nim z mocy ustawy dyrektywę informowania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.