I SA/Kr 843/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o zwolnienie od kosztów sądowych obejmujących wpis od złożonej skargi w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2014 r. nr: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od wpisu od złożonej skargi W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 492 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2014 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok skarżący K.S. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od tej opłaty. Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną M.S. oraz synem P. ur. 1982 r. Ich miesięczny dochód wynosi 1.600 zł brutto i stanowi go wynagrodzenie za pracę syna wnioskodawcy. W skład majątku K.S wchodzi dom o powierzchni 120 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 2,95 ha. Nie dysponuje on zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy K.S. podniósł, iż ani on, ani jego żona, nie pracuje. Małżonkowie utrzymują się z niewielkiego gospodarstwa rolnego. Działalność prowadzona przez skarżącego upadła i został on bez środków utrzymania. Nie posiada środków finansowych na uiszczenie wpisu od złożonej skargi, dlatego wnosi o zwolnienie go od tej opłaty. Odnosząc się do zarządzenia referendarza sądowego, wzywającego do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, skarżący oświadczył, iż z dniem 17 grudnia 2012 roku zakończył prowadzenie działalności gospodarczej ze względu na fakt, że przesłuchania Urzędu Skarbowego zniechęciły zleceniodawców do dalszej współpracy. Strona nie posiada konta bankowego. Dochodu z gospodarstwa rolnego nie można wyliczyć, ponieważ prowadzone jest ono na własne potrzeby. Gospodarstwo o areale 2,99 ha, co daje 1,05 ha przeliczeniowego, przynosi średni dochód 2.713 zł. Wnioskodawca otrzymuje dopłaty do gruntów w wysokości 1.600 zł. Wydatki na utrzymanie rodziny wynoszą 100 zł tygodniowo plus 64 zł miesięcznie na gaz, 29 zł na telefon komórkowy, 104 zł na telefon stacjonarny i internet. Około 1.000 zł rocznie wynosi ubezpieczenie budynków i samochodów. Skarżący posiada samochody Volkswagen Transporter, rok produkcji 1994 i Mitsubishi L200, rok produkcji 1994 (skorodowane, o wartości złomu). K.S. i jego żona nie kupują często ubrań, korzystają z podarunków rodziny. Do pisma z dnia 26 czerwca 2014 roku skarżący załączył następujące dokumenty: kopie zeznań PIT-37 za 2013 rok własnego i żony oraz syna, jedenastu potwierdzeń transakcji bankowych na rachunku M.S. w ING Banku Śląskim, kopii dwóch wyciągów z rachunku bankowego P.S. w PKO Banku Polskim, kopie pięciu blankietów wpłat należności za energię elektryczną oraz kopię potwierdzenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej zaprzestania działalności prowadzonej przez K.S.. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie kosztów wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 492 zł. Sytuacja materialna K.S. nie jest łatwa. Od 2012 roku nie prowadzi on działalności gospodarczej. Aktualnie źródłem jego utrzymania jest prowadzone na własne potrzeby niewielkie gospodarstwo rolne. Pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym małżonka nie osiąga stałych dochodów, a wysokość miesięcznych dochodów syna wynosi 1.600 zł brutto. Z przesłanych potwierdzeń transakcji na rachunku bankowym M.S. wynika, że rodzina skarżącego korzysta z pomocy społecznej w postaci świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności, z zasiłku okresowego z powodu bezrobocia, co świadczy niewątpliwie o trudnej sytuacji rodziny. Skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę orzekający uznał, iż nie jest możliwe pokrycie przez skarżącego wpisu sądowego od skargi w zainicjowanym postępowaniu bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że K.S. spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od wpisu sądowego od złożonej skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.