I SA/Kr 845/16

PostanowienieWSA w Krakowie2019-02-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie podpisane przez żonę skarżącego, który jest pozbawiony wolności, może zostać uznane za prawidłowo uzupełnione, jeśli żona nie przedstawiła pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Zażalenie obarczone brakiem formalnym w postaci braku własnoręcznego podpisu skarżącego, który pomimo wezwania nie został uzupełniony, podlega odrzuceniu. Podpis zastępczy może być złożony tylko w przypadku trwałej przyczyny niemożności złożenia podpisu przez stronę, a nie z powodu jej nieobecności. Żona skarżącego, nawet jeśli działała w jego imieniu, nie mogła złożyć podpisu zastępczego bez odpowiedniego pełnomocnictwa.
Stan faktyczny
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące postępowania egzekucyjnego. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie odpisu. Skarżący przesłał zażalenie podpisane przez żonę. Sąd wezwał żonę do przedłożenia pełnomocnictwa, wyjaśniając, że skarżący jest pozbawiony wolności. Żona przedłożyła pełnomocnictwo podpisane przez siebie, a nie przez skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] września 2018 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z dnia 5 maja 2016 r. nr [...]. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty na postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 listopada 2018 r., wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie 1 odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 5 grudnia 2018 r. (wezwanie odebrała żona skarżącego M. G.). W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał zażalenie podpisane przez żonę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 grudnia 2018 r. wezwano żonę skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego jej przez skarżącego do występowania w jego imieniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 17 stycznia 2019 r. (wezwanie odebrała żona skarżącego). W odpowiedzi pismem nadanym 24 stycznia 2019 r. przedłożono pełnomocnictwo podpisane przez M. G.. Wyjaśniono, że skarżący nie może sam podpisać pełnomocnictwa gdyż jest pozbawiony wolności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. I tak, zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. I tak zgodnie z przepisem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W orzecznictwie podkreśla się, że podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., tj. gdy strona nie może się podpisać. Przepis art. 46 § 4 p.p.s.a. ma zastosowanie, gdy strona nie może się podpisać z powodu trwałej przyczyny (kalectwo, choroba, analfabetyzm). Przyczyny niemożności złożenia podpisu nie stanowi nieobecność strony. Podpis zastępczy powinien zawierać imię i nazwisko osoby upoważnionej (por. A. Marcinkowski, "Jeszcze o znaczeniu podpisu", "Palestra", s. 1070). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny i nie może być kopią. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 września 2014 r., II OZ 922/14). Wniesione przez skarżącego zażalenie jako obarczone brakiem formalny, który pomimo wezwania nie został uzupełniony (brak własnoręcznego podpisu skarżącego pod zażaleniem) podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 § w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło