I SA/Kr 852/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: dokonać sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w punkcie II sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2017r. sygn. akt: I SA/Kr 852/17 w ten sposób, że w miejsce nieprawidłowo wpisanego organu w brzmieniu: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej", wpisać: "Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej". W dniu 6 października 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w sprawie sygn. akt: I SA/Kr 852/17 ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2017r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie - na skutek oczywistej omyłki - błędnie wskazano organ, od którego zasądzono koszty postępowania a zatem zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei dyspozycja § 2 wskazuje, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Należy wskazać, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że koszty postępowania w przedmiotowej sprawie, należało zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, a nie od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jak pierwotnie wskazano. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie wniesiono bowiem w dniu 14 grudnia 2016r., natomiast interpretacja indywidualna została wydana w dniu 12 kwietnia 2017r. W konsekwencji, jak wynika z dyspozycji art. 223 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016r. poz. 1948 ze zm.) – postępowania dotyczące wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W związku z powyższym należało dokonać sprostowania sentencji przedmiotowego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany orzeczenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.