I SA/Kr 853/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną W. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 listopada 2017 r., oddalił skargę skarżącego W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 8 lutego 2018 r. Pismem z dnia 5 marca 2018 r. (6 marca 2018 r. data nadania w UP), skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o zwolnienie go kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r. Referendarz Sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego, którego miała wyznaczyć Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w K.. W piśmie z dnia 18 maja 2018 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna od wyroku Sądu z dnia 28 listopada 2017 r. oddalającego skargę została sporządzona i złożona przez samego skarżącego, a więc z naruszeniem przepisu art. 175 § 1 P.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a ponadto nie zachodzą przesłanki wymienione w § 2 i § 3 tego artykułu. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1- 3 P.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04). Skarga kasacyjna jest bowiem środkiem zaskarżenia objętym tzw. przymusem adwokacko - radcowskim. Oznacza to, że brak sporządzenia jej przez jedną z osób opisanych w art. 175 P.p.s.a. wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. W takiej sytuacji skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 178 P.p.s.a. Podkreślić należy, że obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Na marginesie Sąd pragnie wyjaśnić, że dla skarżącego, po wydaniu wyroku, został ustanowiony pełnomocnik z urzędu, a w takiej sytuacji, zgodnie z art. 177 § 3 P.p.s.a., termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Mając powyższe na uwadze, skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a.