I SA/Kr 855/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki z tytułu podatku od towarów i usług postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki z tytułu podatku od towarów i usług. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie wskazano, że decyzja dotyczy znacznej kwoty pieniężnej. Podniesiono, że skarżący dysponuje jedynie niewielkim dochodem (umowa o pracę na Ľ etatu), musi opiekować się chorą żoną, która po wypadku wymaga rehabilitacji, nadto pod jego opieką pozostaje małoletnia, ucząca się córka. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu powyższe okoliczności zostały w sprawie uprawdopodobnione. Sytuacja zarobkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia wniosek, że przystąpienie do egzekucji administracyjnej w oparciu o decyzję, dotyczącą odpowiedzialności za zaległości podatkowe wynoszące 181 899 zł mogłoby spowodować skutki trudne do odwrócenia. Co prawda z zasady wyegzekwowanie kwot pieniężnych, nawet znacznych, nie prowadzi do powstania skutków nieodwracalnych, jednakże niniejszą sprawę należy potraktować odmiennie. Pozbawienie – nawet przejściowe – środków pieniężnych mogłoby wpłynąć na wychowanie i edukację córki skarżącego, a przede wszystkim – na poziom opieki i możliwości rehabilitacji żony skarżącego, która – jak wynika z przedłożonych dokumentów – doznała urazu głowy. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.