I SA/Kr 869/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego, p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. D.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego, Postanowieniem nr [...] z dnia 6 maja 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej uwzględniając ww. skargę w całości uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, jak również umorzył postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego. Organ stwierdził ponadto, że jego działanie nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Sąd stwierdza, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 października 2013 r. zostało wydane w sposób odpowiadający celom instytucji autokontroli, w szczególności, że uchyla one w całości zaskarżone rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie to zawierało również stanowisko organu w przedmiocie charakteru wad zaskarżonego postanowienia. Zatem z uwagi na powyższe należało uznać postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie za bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, LEX nr 321161). Z tych przyczyn Sąd postanowił o umorzeniu postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wysokość zasądzonych kosztów została z kolei ustalona w oparciu o art. 205 § 2 i § 4. Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego (240 zł) o wysokości którego orzeczono na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. (Dz.U. nr 31, poz. 153) w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.