I SA/Kr 87/15

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Ewelina Knapczyk – Drabik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2015 r. sprawy ze skargi Izby Rzemieślniczej oraz Małej i Średniej Przedsiębiorczości w T. na rozstrzygnięcie protestu przez Urząd Marszałkowski Województwa M. z dnia 18 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny projektu - skargę oddala - Izba Rzemieślnicza oraz Małej i Średniej Przedsiębiorczości w T.złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa m. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-21013. Skarżąca ubiegała się o dofinansowanie w ramach Osi Priorytetowej 1 Warunki dla rozwoju społeczeństwa opartego na wiedzy Działanie 1.1 Poprawa jakości usług edukacyjnych Schemat B Rozwój infrastruktury kształcenia ustawicznego oraz kształcenia zawodowego w ramach M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 na projekt pn. "Utworzenie Ośrodka Motoryzacyjnego Subregionu T Izby Rzemieślniczej oraz Malej i Średniej Przedsiębiorczości w T." (numer wniosku o dofinansowanie: [...]. Pismem z dnia 5 listopada 2014 r. Urząd Marszałkowski Województwa M. poinformował skarżącego, iż w wyniku przeprowadzonej oceny wniosek został oceniony pozytywnie na etapie oceny finansowej. Równocześnie poinformowano , że w wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej właściwej, projekt uzyskał 0 punktów w subkryterium: Realizacja projektu pozwoli na uzyskanie kwalifikacji zawodowych i rozwijanie kompetencji, na które w gospodarce małopolskiej istnieje wyraźne zapotrzebowanie, ocenianego w ramach kryterium Ekonomiczno-Społeczny wpływ na rozwój regionu, i tym samym nie spełnia kryteriów oceny merytorycznej określonych w Uszczegółowieniu Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013. W związku z powyższym zgodnie z § 29 pkt. 6 Regulaminu konkursu, projekt został odrzucony na etapie oceny merytorycznej właściwej. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia powołano się na fakt , że zawód mechanik na terenie T. jak i Małopolski jest zawodem nadwyżkowym - 59 % będzie kształciło w tym zawodzie, 7 % w zawodzie blacharz samochodowy , który jest zrównoważony w M choć w sąsiednim powiecie dąbrowskim jest zawodem nadwyżkowym . W związku z powyższym nie istnieje w M. wyraźne zapotrzebowanie na te zawody . Wnioskodawca nie wskazał natomiast żadnego dokumentu ( raportu opracowania ), w którym zostało by potwierdzone wyraźne zapotrzebowanie na kształcenie w zawodzie mechanik i pozostałych. Podniesiono , że Izba Rzemieślnicza nie zadbała o możliwość rozpoznania rynku pracy przez kontakt młodzieży z rynkiem pracy ( wycieczki do zakładów) młodocianych . Zwrócono uwagę , że spotkania otwarte organizowane w ramach projektu dotyczą tylko 20 osób, środki na realizację projektu w kwocie 5.009.081,19 zł. dotyczą jedynie 50 uczniów i 10 nauczycieli oraz 20 mieszkańców. Projekt nie spełnia zasady efektownego i racjonalnego wydatkowania oraz oszczędnego gospodarowania środkami . Pismem z dnia 19 listopada 2014 r. skarżąca wniosła protest od powyższej oceny. Protest nie został uwzględniony, o czym Zarząd Województwa M. poinformował skarżącą pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono , że ocena merytoryczna właściwa polega na sprawdzeniu opracowanej przez Wnioskodawcę dokumentacji projektowej pod kątem spełniania wymogów merytorycznych zawartych w Załączniku Nr 4 do Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 (dalej: Zał. nr 4 do UMRPO). Ocena ta przeprowadzana jest przez członków Komisji Oceny Projektów, czyli niezależnych ekspertów (dalej: oceniający / asesorzy) i ma charakter punktowy - w zależności od stopnia spełnienia każdego z kryteriów wyboru projektów przyznawana jest odpowiednia liczba punktów. Asesorzy dokonują bowiem szczegółowej analizy zapotrzebowania regionalnej gospodarki na wszystkie zawody, których dotyczy przedmiotowy projekt, tj. mechanik pojazdów samochodowych, elektromechanik pojazdów samochodowych, blacharz samochodowy i lakiernik. Natomiast stwierdzenie o dominującej liczbie uczniów, których planuje się kształcić w zawodzie mechanika - w efekcie realizacji ocenianego przedsięwzięcia asesorzy oparli na podstawie informacji przedstawionych przez samego Wnioskodawcę, w przedłożonym - w ramach uzupełnień - aneksie nr 3 do studium wykonalności. Nie zgodzono się z zarzutem , że spostrzeżenie asesorów o przeważającej części uczniów, która będzie zdobywać wiedzę z zakresu mechaniki pojazdów samochodowych, stanowiło błąd w ocenie projektu albowiem stwierdzenie takie oceniający oparli na prognozach przedstawionych przez samego Wnioskodawcę. Oceniający wzięli również pod uwagę rozbudowę infrastruktury dotyczącej zawodów innych niż mechanik samochodowy , formułując w uzasadnieniu uwagi co do zakresu prac remontowo-budowlanych dotyczących napraw i kontroli pojazdów oraz lakierni i blacharni. Oceniający nie podważają ustaleń Wnioskodawcy, jakoby pogorszenie koniunktury gospodarczej miało wpływ na zniknięcie zawodu mechanik z listy zawodów deficytowych. Jednak zawód ten -jako nadwyżkowy - wykazywany jest już od trzech lat, co może oznaczać, iż nie jest to krótkotrwały brak zapotrzebowania na tego typu specjalistów, a raczej stały trend. Asesorzy dostrzegli - akcentowaną przez Wnioskodawcę - rzekomo dużą liczbę zgłaszanych w 2013 r. ofert pracy dla tego typu specjalistów. Zwrócono jednak uwagę , że na jedną ofertę w tym zawodzie przypada prawie 6 bezrobotnych - co z całą pewnością nie świadczy o rozwojowym charakterze tej branży i uzyskaniu przez uczniów kwalifikacji zawodowych i kompetencji, na które w gospodarce małopolskiej istnieje zapotrzebowanie. Sam fakt występowania w regionie klubów motorowych oraz automobilklubów zajmujących się pojazdami zabytkowymi, nie jest równoznaczny ze wzrostem ofert pracy dla specjalistów z zakresu pracy w teamie rajdowym, czy konserwacji i naprawy starych samochodów. W tym miejscu zaznaczono również , że Wnioskodawca nie przedstawił w powyższym zakresie dowodów takiego zapotrzebowania. Opierając się na stwierdzeniach wniosku zauważono , że uwzględnienie tego typu zajęć w programie nauczania stanowi raczej odpowiedź na upodobania i gusta uczniów, a nie na faktyczne zapotrzebowania regionalnej gospodarki na ten rodzaj kompetencji. Nie zgodzono się z zarzutem , że pominięto fakt, że produkty projektu będą wykorzystywane do kształcenia teoretycznego pracowników młodocianych. Wnioskodawca podkreśla również, iż stosowany przez niego dualny system kształcenia ze względu na ścisły związek teorii z praktyką jest bardzo wysoko oceniany. Zdaniem instytucji rozpatrującej protest (IRP), w przypadku edukacji zawodowej trudno sobie wyobrazić, aby stosować inny niż ww. system kształcenia. Nie jest niczym szczególnym stosowanie przez Wnioskodawcę dualnego systemu kształcenia, łączącego teorię z praktyką. Na koniec zwrócono uwagę , że uwagi oceniających nie mały na celu wykazanie , że przedmiotowy projekt nie przynosi określonych korzyści ekonomicznych, finansowych. Mają one na celu dowieść, że bardzo duże nakłady finansowe na realizację przedsięwzięcia zaplanowanego przez Wnioskodawcę - w związku ze stosunkowo małą liczbą uczniów, dodatkowo kształconych w zawodach, na które nie ma wyraźnego zapotrzebowania na rynku pracy - nie uzasadniają realizacji tego projektu w kontekście generowanych przez niego korzyści, dla społeczności lokalnej i regionalnej oraz dla rozwoju województwa. Podsumowując, IRP podzieliła stanowisko oceniających wskazujące, że Wnioskodawca nie wykazał, aby realizacja przedmiotowego projektu pozwoliła na uzyskanie kwalifikacji zawodowych i rozwijanie kompetencji, na które w gospodarce małopolskiej istnieje wyraźne zapotrzebowanie i których wzrost przyczyni się do rozwoju gospodarki w regionie. Na powyższe rozstrzygnięcie została wniesiona skarga , w której Izba Rzemieślnicza oraz Małej i Średniej Przedsiębiorczości w T. zarzuciła: - rażące naruszenie przepisów prawa a to kryteriów wyboru projektów działanie 1.1 b zawartych w uchwale nr 466 Zarządu Województwa M. z dnia 6 maja 2014 roku, poprzez przyjęcie, że projekt zgłoszony przez skarżącego nie spełnia subkryterium w postaci ekonomiczne- społecznego wpływu na rozwój regionu, w sytuacji gdy wnioskodawca wykazał, że przedstawione dowody pozwolą na uzyskanie kwalifikacji zawodowych i rozwijanie kompetencji, na które w gospodarce małopolskiej istnieje wyraźne zapotrzebowanie w oparciu o dane pochodzące z wiarygodnych źródeł (w szczególności dokumentów publikowanych przez M. Obserwatorium Rynku Pracy i Edukacji) i których wzrost przyczyni się do rozwoju gospodarki w regionie, np. do wzrostu dochodów podmiotów gospodarczych, wzrostu liczby przedsiębiorstw, profesjonalizacji usług, podniesienia jakości produktów, a także żer Projekt umożliwi podniesienie jakości i zakresu kształcenia ustawicznego/zawodowego, co wyklucza przyznanie 0 ilości punktów oceny, - rażące naruszenie przepisów prawa a to art. 30 b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zasad sprawiedliwości społecznej i współżycia społecznego poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu protestu okoliczności, że Projekt zgłoszony przez Izbę ma na celu realizacje podstawowej wytycznej programu a to poprawy jakości świadczonych usług edukacyjnych, wprowadzenie innowacyjnych metod nauczania, zaś pozbawienie skarżącego możliwości uzyskania finansowania jego projektu we wnioskowanym zakresie oznaczać będzie niemożność należytego kształcenia dla znacznej liczby uczniów korzystających z usług edukacyjnych oferowanych przez Izbę. W uzasadnieniu skargi streszczono dotychczasowe postępowanie oraz odnosząc się do zarzutów protestu podniesiono , że nie można się zgodzić się z przyznaniem przez oceniających 0 punktów w niniejszym subkryterium ponieważ: - we wniosku przewidziano dofinansowanie infrastruktury na potrzeby kształcenia zawodowego uczniów nie tylko na kierunku mechanik samochodowy, ale również na kierunkach: elektromechanik pojazdów samochodowych, blacharz i lakiernik, na które istnieje w gospodarce małopolskiej zapotrzebowanie, - projekt wdraża innowacyjne rozwiązania w postaci spotkań z praktykami zajmującymi się obsługą teamów rajdowych oraz konserwacją i naprawą starych - zabytkowych samochodów. Działania te wykraczają poza ramy programowe przedmiotów w zakresie których odbywać się będzie kształcenie w Centrum. Natomiast kształcenie w systemie dualnym (szkoła, przedsiębiorca) jest innowacją w stosunku klasycznego kształcenia zawodowego. Ponadto oceniający błędnie zinterpretował pojęcie "kształcenie dualne", - remontowana infrastruktura wykorzystywana będzie do celów dydaktycznych bądź jest niezbędna do realizacji tych celów, - zapewniono ogólnodostępność rezultatów projektu dla mieszkańców małopolski - spotkania otwarte, - projekt ma duże znaczenie społeczno - ekonomiczne dla regionu. Ponadto podniesiono , że Program, w ramach którego skarżąca starała się o uzyskanie dofinansowania, miał w swoich najgłębszych założeniach doprowadzić do odbudowania szkolnictwa zawodowego w regionie ( a w ostateczności w całej Polsce), uatrakcyjnienie sposobu nauczania zawodu, by zniwelować szkodliwe skutki niegdysiejszej reformy szkolnictwa. Taka weryfikacja składanych projektów, zdaniem skarżącej, doprowadza do premiowania sztampowych metod nauczania, w oparciu o podręczniki i wyuczona wiedzę merytoryczną, bez zapewnienia uczniom praktyki w tym na najbardziej nowoczesnych i wielofunkcyjnych przyrządach i maszynach, które zapewnią absolwentom szkoły zawodowej rzetelne umiejętności i fach. W odpowiedzi na skargę Urząd M. wniósł o oddalenie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych należy ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 712, poz. 712 z póz. zm.), dalej u.z.p.p.r., lub ustawa. Regulacją wynikającą z jej przepisu art. 30 c poddano kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego, zawierającego wniosek o dofinansowanie. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 30 e u.z.p.p.r. przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym odmiennie w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera szczególne uregulowania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego – art. 30c ust. 3 i ust. 5, a także wskazuje, że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej traktowana jest jako akt nie będący decyzją administracyjną, ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. (art. 30g, 30e). Jak wynika więc z powyższego, w postępowaniu wszczętym wniesieniem skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny może kontrolować zgodność z prawem zaskarżonej informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi, ponieważ u.z.p.p.r. nie wyłączyła stosowania przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, a w razie jej uwzględnienia, sąd stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekaże jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, co oznacza, że instytucja ta będzie zobowiązana do ponownej oceny wniosku na takim etapie, na jakim złożono skargę. Instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.). Dokonana na powyższych zasadach kontrola zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Zarządu Województwa M. prowadzi do uznania, że skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu albowiem , zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Podnieść bowiem należy , że Instytucja zarządzająca , w swoim rozstrzygnięciu szczegółowo odniosła się do wszystkich istotnych zarzutów protestu a wyjaśnienia te nie noszą cech dowolności, są w sposób wystarczający uzasadnione (tak co do motywów, jak i przyznanej punktacji). W szczególności zawierają obszerne, przejrzyste i logiczne wyjaśnienie, dlaczego krytyczne subkryterium zostało ocenione na 0 punktów. Kryteria wyboru projektów w ramach oceny merytorycznej właściwej, mające zastosowanie w niniejszej sprawie, zostały określone w zał. nr 1 do uchwały nr 466/14 Zarządu Województwa M. z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr 938/07 Zarządu Województwa M. z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 oraz Uchwały Nr 937/07 Zarządu Województwa M. z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Indykatywnego Wykazu Indywidualnych Projektów Kluczowych M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Zgodnie z tym kryterium właściwa ocena merytoryczna polega na badaniu czy realizacja projektu pozwoli na uzyskanie kwalifikacji zawodowych i rozwijanie kompetencji, na które w gospodarce małopolskiej istnieje wyraźne zapotrzebowanie - ocenie podlegać będzie czy przedstawiono dowody takiego zapotrzebowania w oparciu o dane pochodzące z wiarygodnych źródeł (w szczególności dokumentów publikowanych przez M. Obserwatorium Rynku Pracy i Edukacji) i których wzrost przyczyni się do rozwoju gospodarki w regionie, np. do wzrostu dochodów podmiotów gospodarczych, wzrostu liczby przedsiębiorstw, profesjonalizacji usług, podniesienia jakości produktów (przedstawiono dowody takiego powiązania przyczynowo- skutkowego). Weryfikacji podlegać będzie czy Projekt umożliwi podniesienie jakości i zakresu kształcenia ustawicznego/ zawodowego. Zgodnie z drugim subktryterium badaniu podlega czy projekt umożliwi kadrze dydaktycznej kształcenia ustawicznego/ zawodowego gromadzenie i przetwarzanie metod, źródeł i efektów pracy dydaktycznej oraz wzajemną wymianę doświadczeń i wspólne uczenie się . Zaskarżone rozstrzygnięcia w ocenie Sądu nie narusza ww. kryterium wyboru. Kluczową kwestią jest to, że wnioskodawca nie zaoferował dowodów popierających jego twierdzenia co do spełnienia choćby w stopniu minimalnym ww. subkryterium, a to właśnie na nim - na podstawie powołanych wyżej zapisów - ten ciężar spoczywał. Nie sposób za przekonywujące dowody uznać jego ogólne, nieweryfikowalne deklaracje. IRP dokonując oceny przydatności projektu powołała się natomiast na dane statystyczne. Dodatkowo należy zauważyć, że wprawdzie rzeczywiście każde dane tego rodzaju mogą być obarczone pewnym błędem, ale należy zwrócić uwagę (abstrahując na chwilę od zapisów kryterium), że nie ma dla nich lepszej, bardziej weryfikowalnej i obiektywnej alternatywy. Odnosząc się do prowadzonej przez Skarżącą polemiki należy wskazać, że szczególnie istotne jest to, że w ramach 1 subkryterium ocenie podlega "czy przedstawiono dowody takiego zapotrzebowania w oparciu o dane pochodzące z wiarygodnych źródeł (w szczególności dokumentów publikowanych przez Małopolskie Obserwatorium Rynku Pracy i Edukacji) i których wzrost przyczyni się do rozwoju gospodarki w regionie, np. do wzrostu dochodów podmiotów gospodarczych, wzrostu liczby przedsiębiorstw, profesjonalizacji usług, podniesienia jakości produktów (przedstawiono dowody takiego powiązania przyczynowo - skutkowego). Weryfikacji podlegać będzie czy Projekt umożliwi podniesienie jakości i zakresu kształcenia ustawicznego/ zawodowego" . "W przypadku uzyskania przez projekt oceny 0 w ramach pierwszego subkryterium, należy zażądać od Wnioskodawcy, wyjaśnień, a w przypadku braku odpowiednich wyjaśnień projekt nie podlega dalszej ocenie". Wymóg wezwania przez IOK do złożenia wyjaśnień został spełniony pismem z dnia 17 października 2014r. Doskonale ilustruje to argumentacja skarżącego dotycząca wagi wprowadzenia do programu nauczania zajęć dotyczących pracy w zespole rajdowym oraz konserwacji i naprawy starych samochodów. Skarżący utrzymuje, że "tematy te zostały wybrane na podstawie obserwacji trendów oraz zainteresowań uczniów". Jest to ogólnikowa deklaracja - nie wiadomo nawet ilu uczniów zgłosiło zainteresowanie, jak bardzo tematem byli zainteresowani, w jaki sposób i na jakiej-próbie obserwowano owe bliżej nie określone "trendy" ani jakie dokładnie syntetyczne wnioski z tej obserwacji wyniknęły. Za bezzasadny należy uznać zarzut skarżącego, że podczas rozpatrywania protestu IRP nie uwzględniła tego , że projekt miał doprowadzić do odbudowania szkolnictwa zawodowego w regionie (a w ostateczności w całej Polsce)" oraz, że "ten cel winien mieć wpływ na uelastycznienie postaw i ocen właściwych instytucji, by zapewnić dotowanie właśnie tym projektom, które ten cel realizują". Zauważyć bowiem należy , że kryterium tego nie ma w kryteriach wyboru zatwierdzonych przez komitet monitorujący. Również IRP prawidłowo odniosła się do zarzutu dotyczącego kształcenia zawodowego uczniów nie tylko w kierunku zawodu mechanik samochodowy. Wykazano bowiem , że asesorzy dokonali szczegółowej analizy zapotrzebowania na wszystkie zawody , których dotyczy przedmiotowy projekt. Natomiast zawód mechanika pojazdów samochodowych był dominujący i fakt braku jego zapotrzebowania na terenie małopolski determinował rozstrzygnięcie w tym zakresie . Wskazano ponadto , że na inne zawody (np. blacharz samochodowy ) również brak był wyraźnego zapotrzebowania. Sąd nie podziela zatem zarzutów skarżącego, jakoby merytoryczna ocena projektu została dokonana w sposób dowolny, a osoby oceniające wniosek (zafiksowane) nie potrafiły przyjąć argumentów Skarżącej . Ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ww. ustawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny. Z przedstawionych powodów należało uznać, iż niniejszym postępowaniu ocena projektu dokonana została prawidłowo, w zgodzie z dokumentami stanowiącymi system realizacji regionalnego programu operacyjnego. Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego. Sąd dokonując analizy zaskarżonej uchwały nie dopatrzył się naruszenia wskazanych wyżej aktów. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że ocena projektu dokonana została w sposób, który nie narusza prawa, dlatego oddalił skargę w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.