I SA/Kr 876/12
PostanowienieWSA w Krakowie2012-11-16
Skład orzekający: Agnieszka Jakimowicz, Inga Gołowska, Urszula Zięba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, po upływie terminu przedawnienia?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania przed NSA, które miało rozstrzygnąć kluczowe zagadnienie prawne dotyczące możliwości orzekania o zobowiązaniu podatkowym, które wygasło przez zapłatę, po upływie terminu przedawnienia. Wskazano na potrzebę szerokiej interpretacji przesłanek zawieszenia postępowania dla zapewnienia ekonomii procesowej i uniknięcia przyszłych wznowień postępowań.Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT za 2006 r. W trakcie postępowania podatkowego, po wydaniu decyzji organu I instancji, spółka zapłaciła należność, co spowodowało wygaśnięcie zobowiązania. Następnie, po upływie terminu przedawnienia, Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję merytoryczną. Sąd administracyjny powziął wątpliwość prawną dotyczącą dopuszczalności takiego działania organu.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 876/12 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 listopada 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Sędziowie: WSA Inga Gołowska, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r., sprawy ze skargi "K" S.A. w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 13 kwietnia 2012 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006r., postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny dokonując kontroli zaskarżonych aktów lub czynności pod względem ich legalności, zgodności z prawem ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1998 r., II SA 915/97 i 919/97, OSP 1999, z. 4, poz. 79 z glosą J. Borkowskiego, tamże, s. 204 i nast.).
Zważywszy na powyższe Sąd stwierdził, że w toku postępowania podatkowego, po wydaniu decyzji organu I instancji przed terminem przedawnienia, skarżąca spółka dokonała w dniu 8 grudnia 2011 r. zapłaty kwot określonych w tejże decyzji Dyrektora UKS z dnia 24 października 2011 r., na skutek czego zobowiązanie określone decyzją wygasło. Okoliczność ta została ujawniona w piśmie Prezesa Zarządu Spółki M.Z. (k. 4 tomu 9 akt podatkowych) i potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. Następnie, już po upływie terminu przedawnienia, Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję merytoryczną.
W związku z tym, że postanowieniem NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 174/11 przedstawiono do rozpoznania składowi 7 sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej), którego rozstrzygnięcie ma bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy, Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zgodnie z którym sąd może zawiesić z urzędu postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a; art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
Za zawieszeniem postępowania zatem przemawiały względy ekonomii procesowej.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło