I SA/Kr 877/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej. W skardze - skarżąca A.B. domagała się uchylenia decyzji Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 3 565 zł. Skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym wynagrodzenia dla pełnomocnika powiększonego o podatek od towarów i usług. Jednym z zarzutów skargi było naruszenie art. 70 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) przez organ odwoławczy tj. wydanie decyzji po upływie 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. Decyzją z dnia 8 maja 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji oraz stwierdził, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu organ uznał za słuszne zarzuty skargi odnośnie przedawnienia. Decyzja ta została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami administracyjnymi w terminie przewidzianym na udzielenie odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę aż do rozpoczęcia rozprawy. Stosowanie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanego aktu prawnego, Sąd umarza postępowanie, gdy stało się bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., w trybie tzw. autokontroli. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni bezprzedmiotowym dalsze procedowanie w sprawie. Skoro zatem organ administracyjny uwzględnił w całości żądanie strony skarżącej, dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe. Ze względu na ekonomię postępowania mającą znaczenie przy zapewnieniu skutecznego prawa do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu sądowym - Sąd nie wzywał skarżącej o uiszczenie opłaty sądowej – takie postępowanie byłoby nadmiernym formalizmem i tylko przedłużyłoby postępowanie, skoro sprowadzałoby się jedynie do wezwania o uiszczenie opłaty, która obciążyłaby i tak Skarb Państwa (Dyrektora Izby Skarbowej), a strony ponosiłyby jedynie koszty całej operacji (opłaty bankowe lub pocztowe z tytułu przelewów). Sąd zasądził natomiast od organu koszty wynagrodzenia pełnomocniczki skarżącej (doradcy podatkowego) zgodnie z art. 201 §1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Koszty wynagrodzenia pełnomocniczki Sąd określił na podstawie art. 205 §1 i §4 p.p.s.a. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 września 2010 r., I GZ 278/10: "w art. 201 § 1 p.p.s.a. nie określono rodzaju kosztów, jednakże zamieszczenie tej regulacji w rozdziale zatytułowanym: «Zwrot kosztów postępowania między stronami» przemawia za przyjęciem, że cytowany przepis dotyczy tak jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania, o których mowa w art. 205 p.p.s.a., a nie tylko kosztów sądowych, określonych w art. 211 p.p.s.a.". Wysokość kosztów zastępstwa określono na podstawie §3 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153 ). Sąd zasądził koszty w wysokości minimalnej (obliczając je w oparciu o wartość należności pieniężnej wynikającej z zaskarżonej decyzji – 3 565 zł) biorąc pod uwagę, że organ uwzględnił skargę w trybie samokontroli – nie odbyła się więc ani jedna rozprawa z udziałem pełnomocnika. Wysokość obliczonego wynagrodzenia nie została powiększona o wartość podatku od towarów i usług, a to dlatego że reprezentujący skarżąca doradca podatkowy był pełnomocnikiem z wyboru, a nie z urzędu. Zgodnie z §2 ust. 3 powołanego rozporządzenia jedynie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 powołanego aktu (wynagrodzenie pełnomocnika), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 201 §1, orzekł jak w sentencji.