I SA/Kr 882/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi T. S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze pełnomocnik T. S.A. w W. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2010 r., Nr [...]w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 8 czerwca 2010 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, podnosząc że wynik niniejszej sprawy zależy od sposobu rozstrzygnięcia skargi konstytucyjnej złożonej przez skarżącą Spółkę do Trybunału Konstytucyjnego. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wyjaśniła, że w dniu 18 września 2009 r. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego ze skargą dotyczącą zbadania zgodności z ustawą zasadniczą art. 262 § 1 pkt 1 i art. 155 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.). Strona podniosła, że wymienione przepisy Ordynacji podatkowej stanowią podstawę prawną zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny dokonując kontroli zaskarżonych aktów lub czynności pod względem ich legalności, zgodności z prawem ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1998 r., II SA 915/97 i 919/97, OSP 1999, z. 4, poz. 79 z glosą J. Borkowskiego). Wobec powyższego Sąd stwierdził, że podstawę zaskarżonego postanowienia stanowiły m. in. art. 262 § 1 pkt 1 i art. 155 Ordynacji podatkowej, które objęte są skierowaną przez stronę skarżącą do Trybunału Konstytucyjnego skargą. W związku z tym Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić z urzędu postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a; art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Zwraca się uwagę zwłaszcza na to, iż ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.