I SA/Kr 897/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodek Sportu i Rekreacji w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: I odrzucić skargę, II zwrócić skarżącej Spółce uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Ośrodek Sportu i Rekreacji w G. zakwestionował interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 3 czerwca 2015r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skargi na dzień złożenia skargi – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2015r. Strona nadała na poczcie w dniu 17 czerwca 2015r. przesyłkę zawierającą statut i pełnomocnictwo, lecz skierowała ją do Ministra Finansów, który dopiero w dniu 25 czerwca 2015r. przesłał ją dalej do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej. W przypadku, gdy skarżącym jest jednostka organizacyjna skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich jednostek - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie - dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Uchybienie skargi, o którym mowa, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Skoro wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi doręczono stronie 12 czerwca 2015r. to siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia upływał z dniem 19 czerwca 2015r. Strona pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania nie uczynił zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie. W przypadku wniesienia pisma do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, ten ostatni powinien przekazać pismo właściwemu sądowi. O zachowaniu terminu decyduje jednak wówczas data skierowania jej przez organ pod adres właściwego sądu, co nastąpiło jednak dopiero 25 czerwca 2015r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. I sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a