I SA/Kr 898/24

Kraków, dnia 14 stycznia 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 15.02.2024r., nr FP.3120.3.467.2023.VIII, w przedmiocie przekazania pisma; postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca B. J. pismem z 1.03.2024r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 15.02.2024r., nr FP.3120.3.467.2023.VIII, którego przedmiotem było przekazania pisma do akt sprawy (k.14). Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz.2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Z powyższego wynika, iż zanim sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania skargi, ustalić musi, czy jest do tego uprawniony, a więc m. in., czy na dany akt służy skarga. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Zaskarżone pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 15.02.2024r. nr FP.3120.3.467.2023.VIII, którego przedmiotem było przekazania pisma do akt sprawy (k.14), nie stanowi żadnego rozstrzygnięcia administracyjnego. Dotyczy jedynie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ zawiadamia stronę postępowania. Nie podlega zatem zaskarżeniu. Nie ma też cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowo-administracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.