I SA/Kr 9/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 grudnia 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego J.M. wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego, ul. B., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 484,76 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt cztery złote, siedemdziesiąt sześć groszy) tytułem niezbędnych wydatków poniesionych w niniejszej sprawie. Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2014 roku przyznane zostało skarżącemu W.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w dniu 22 kwietnia 2014 roku wyznaczył do niniejszej sprawy dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego J.M.. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 26 maja 2014 roku zapoznał się z aktami sprawy, a następnie pismem procesowym z dnia 6 czerwca 2014 roku przedstawił swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 13 czerwca 2014 roku wydał wyrok, którym skargę W.S.oddalił. Na rozprawie w dniu 13 czerwca 2014 roku radca prawny J.M. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obejmujących: wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł, podatek VAT 55,20 zł, koszt dojazdu do siedziby sądu w celu badania akt w dniu 26 maja 2014 roku na trasie G – K. – G dł. 290 km x 0,8358 zł/km w wysokości 244,89 zł, koszt dojazdu na rozprawę w dniu 13 czerwca 2014 roku na trasie G. – K. – G. dł. 290 km x 0,8358 zł/km w wysokości 244,89 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Pełnomocnik oświadczył, że w/w opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 zł x 23 % = 55,20 zł). Zgodnie z §15 pkt 2 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Za niezbędne wydatki orzekający uznał koszty przejazdu pełnomocnika samochodem osobowym z G. do K. i z powrotem w dniu 26 maja 2014 roku celem badania akt oraz w dniu 13 czerwca 29014 roku na rozprawę przed WSA w Krakowie. Dokonując obliczenia tych wydatków referendarz sądowy uwzględnił pokonaną odległość (290 km w dwie strony) i "stawkę za 1 kilometr przebiegu przejazdu" określoną w § 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.). Stawka ta w odniesieniu do pojazdów o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³, wynosi 0,8358 zł. Wyliczono w ten sposób koszty jednokrotnego przejazdu samochodem na kwotę 242,38 zł (290 km x 0,8358 zł), co w przypadku dwukrotnego przejazdu daje sumę 484,76 zł. Przy obliczaniu "niezbędnych , udokumentowanych wydatków radcy prawnego" nie uwzględniono opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, gdyż żaden dokument na okoliczność jej uiszczenia nie został przez wnioskodawcę przedłożony. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 p.p.s.a.