I SA/Kr 903/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-03-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Michna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym ze względu na trudną sytuację materialną?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja materialna skarżącego, obejmująca niskie dochody z renty i gospodarstwa rolnego, brak oszczędności oraz wysokie koszty utrzymania, przemawia za uwzględnieniem wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący W. F. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego. Skarżący podniósł, że jego miesięczny dochód z renty żony wynosi 538 zł, a on sam pozostaje bez pracy. W skład majątku wchodzi mieszkanie i nieruchomość rolna, jednak skarżący nie posiada oszczędności. Koszty utrzymania obejmują opłaty za media, abonament RTV, podatek od nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 marca 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W. F. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2009r. sygn. akt I SA/Kr 903/09 w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 marca 2009roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego za 2008 rok p o s t a n a w i a : zwolnić skarżącego od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 marca 2009 roku nr [...]w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego za 2008 rok W. F. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną. Z danych zawartych w formularzu PPF wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną W. F. Ich miesięczny dochód wynosi 538 zł i stanowi go świadczenie rentowe żony wnioskodawcy. Skarżący aktualnie pozostaje bez pracy. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni 72 m2 oraz nieruchomość rolna o areale 1,58 ha. Skarżący nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy W. F. podniósł, iż został zwolniony z pracy na skutek błędnej decyzji o emeryturze i w obecnej chwili nie ma środków na życie. Koszty utrzymania skarżącego i jego żony obejmują: opłatę za energię elektryczną - ok. 107,36 zł, opłatę za abonament radiowo - telewizyjny - 186,70 zł (opłata roczna), opłatę za gaz - ok. 106,46 zł (opłata za dwa miesiące), podatek od nieruchomości - 323 zł (opłata za rok) opłatę za wodę - 21,39 zł, opłatę za wywóz ścieków - 96,30 zł. Z informacji dodatkowych przesłanych na zapytanie Sądu wynika, że apelacja ZUS od korzystnego dla skarżącego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie została uwzględniona, co oznacza, że oddalono odwołanie skarżącego od decyzji ZUS odmawiającej prawa do emerytury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 wspomnianej ustawy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 ustawy). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Zwolnienie od kosztów sądowych - co do zasady - powinno dotyczyć przede wszystkim osoby fizyczne znajdujące się w ubóstwie, które z uwagi na swoją sytuację materialną i życiową nie są w stanie ponieść kosztów sądowych i dlatego postępowanie z ich udziałem winno kredytować państwo. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W ocenie Sądu skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający i skuteczny, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Skarżący został zwolniony z pracy i aktualnie nie uzyskuje żadnego świadczenia. Małżonkowie F. utrzymują się z renty W. F. w wysokości 585 zł oraz skromnych dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego. Z zestawienia wysokości dochodów z wydatkami wynika, że uzyskiwane w miesiącu środki wystarczają zatem jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych małżonków F. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, które mogłyby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych. Analogiczna argumentacja skarżącego podniesiona w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 497/09 została wzięta pod uwagę i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 listopada 2009r. zwolnił skarżącego od kosztów. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sadu, przedstawiona sytuacja materialna skarzacego pozwala na stwierdzenie, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło