I SA/Kr 931/05

Dnia 20 lipca 2005 rok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] przy uczestnictwie Kopalni Kamiennej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia28 kwietnia 2005 roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2003 rok postanawia : - skargę odrzucić - Zgodnie z art.50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr. 1 53 poz. 1 270/, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznaj ą prawo do wniesienia skargi. Z utrwalonego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy - postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 roku, sygn. akt II SA/Gd 2159/00. Pojęcie strony nie może odnosić się do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego, bowiem dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał decyzję w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze, w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, z drugiej uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez organ administracyjny, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Z tego powodu jest ona niedopuszczalna, gdyż Wójt Gminy [...] wydając decyzje w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. .U. Nr. 153 poz.1270/.