I SA/Kr 931/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowej "S" J. M., A. R. Spółki Jawnej w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2010r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 25 marca 2010r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 stycznia 2010r. Nr [...] określającą Firmie Handlowej "S" J. M., A. R. Spółce Jawnej w N. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółką, zaś pod skargą podpisał się A. R.. Z uwagi na fakt, że do skargi nie został dołączony dokument wykazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień wniesienia skargi, skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku. Jednocześnie w wezwaniu tym został wyznaczony termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedłożenia dokumentu oraz wskazano rygor polegający na odrzuceniu skargi w przypadku niezastosowania się do wezwania. Wezwanie to zostało wysłane na adres wskazany w skardze i wróciło z adnotacją "adresat nieznany pod wskazanym adresem". Brak formalny skargi nie został uzupełniony, pomimo upływu zakreślonego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy skargę wnosi jednostka organizacyjna Sąd musi zweryfikować, czy podpisała się osoba mająca uprawnienie do składania oświadczeń w imieniu skarżącej. W niniejszej sprawie pod skargą podpisana jest osoba, która jednak nie wykazała, iż jest uprawniona do działania w imieniu skarżącej. Brak przedłożenia takiego dokumentu stanowi brak formalny skargi. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z dyspozycji tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie, powyżej opisany brak formalny skargi nie został usunięty, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia