I SA/Kr 932/08

Dnia 25 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Skarżąca Spółka, działając przez pełnomocnika złożyła w dniu 28 maja 2008r. (data nadania w placówce pocztowej) skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...]w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 10 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W treści niniejszego wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż w sprawie występują przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem na skutek oczywistej omyłki skarga właściwie adresowana w nagłówku została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a nie za pośrednictwem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporną okolicznością w sprawie jest to, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi spółki 29 kwietnia 2008r. Decyzja zawierała pouczenie, iż jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, może być jednak zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Również okolicznością bezsporną jest to, że skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...]w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych została nadana w placówce pocztowej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 28 maja 2008r. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na podstawie art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem, by skutecznie wnieść skargę, a przez to wszcząć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oba wymogi ustawowe przywołane powyżej muszą wystąpić łącznie. Bowiem tylko czynność nadania skargi do Dyrektora Izby Skarbowej można traktować jako spełniającą warunki zawarte w treści art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona niezgodnie z art. 54 § 1 ustawy. Skoro termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 maja 2008r., a skarga została wniesiona (przesłana) do właściwego organu - Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 3 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej - wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - trafnie przyjął, iż termin ten został uchybiony. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wskazany przepis stanowi natomiast w § 2, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przywołane przepisy zawierają określone wymogi formalne, które muszą być spełnione łącznie, by skutecznie przywrócić termin. Jak wynika z akt niniejszej sprawy we wniosku o przywrócenie terminu wykazano, iż został on złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, równocześnie z wnioskiem dokonano czynności wniesienia skargi. Jednak równie ważną okolicznością, która badana jest w toku postępowania o przywrócenie terminu jest wykazanie w treści wniosku o przywrócenie terminu, iż niedokonanie czynności nastąpiło bez winy strony. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Jako okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi pełnomocnik strony skarżącej wskazuje oczywistą omyłkę polegającą na tym, że skarga została na kopercie błędnie zaadresowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i tak nadana w placówce pocztowej. Na to, iż okoliczność ta stanowi oczywista omyłkę pełnomocnik wskazuje okoliczność, iż w treści skargi prawidłowo wskazano, iż kierowana jest ona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. Na potwierdzenie swojego stanowiska pełnomocnik strony skarżącej przytoczył poglądy orzecznictwa sądowego. Uwzględniając okoliczności sprawy, w tym fakt, iż strona została prawidłowo pouczona o sposobie i trybie wniesienia skargi, a przede wszystkim fakt, iż strona skarżąca działa przez profesjonalnego pełnomocnika należy stwierdzić, iż nie można mówić, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Przede wszystkim nie można mówić, iż w sprawie mamy do czynienia z oczywistą omyłką. Taki charakter niewątpliwie miałoby wskazanie błędnego adresu organu, czy też pomyłka w oznaczeniu organu przy prawidłowym adresie (w tym kontekście przywołane w treści skargi postanowienie SN z dnia 19 marca 2003r. sygn. akt I CZ 18/03 potwierdza stanowisko Sądu, bowiem w sprawie rozpatrywanej przez SN pomyłkowo zamieniono cyfry w numerze konta bankowego, wskazując jednak ten numer, a w niniejszej sprawie nie istnieje przesłanka "oczywistości" skoro skargę wniesiono do niewłaściwego organu i wskazując niewłaściwy adres organu, do którego kierowana jest skarga). Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest fakt, że strona działa przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien znać zasady i tryb postępowania przed sądami administracyjnymi, a który nie wniósł skargi we właściwym trybie. Podnoszona okoliczność, iż w treści skargi prawidłowo wskazano, iż kierowana jest ona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu także dlatego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, że zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy o tym, czy skarga została złożona właściwie decyduje jej wniesienie. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. O takiej sytuacji w niniejszym przypadku nie może być mowy. Z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153 poz.1270 ze zm.).