I SA/Kr 94/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 94/15 oraz w protokole rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 94/15, poprzez prawidłowe wpisanie przedmiotu zaskarżonej decyzji tj. "ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r." W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Przy sporządzaniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku Sądu z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 94/15 oraz protokołu rozprawy doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne określenie przedmiotu zaskarżonej decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r., nie zaś w podatku dochodowym od osób prawnych (jak omyłkowo wskazano w wyroku), ani też nie dotyczy udzielania i rozliczania dotacji (jak omyłkowo wskazano w protokole rozprawy). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.