I SA/Kr 947/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi D. Ż. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia Pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r. D. Ż. (zwany dalej także skarżącym) wniósł skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 29 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu "[...]". Na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie uwierzytelnionej kopii nadesłanej przez niego dokumentacji zgodnie z dyspozycją art. 48 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. W treści przedmiotowego wezwania pouczono skarżącego o treści wskazanego przepisu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 grudnia 2018 r. W wyznaczonym terminie D. Ż. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431, zwanej dalej u.z.r.p.). Zgodnie z treścią art. 61 ust. 2 u.z.r.p. skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego i podlega wpisowi stałemu. Z przepisu tego wynika zatem, że to na stronie spoczywa obowiązek opracowania skargi, skompletowania dokumentacji i wniesienia jej bezpośrednio do sądu. Przepis art. 61 ust. 3 u.z.r.p. enumeratywnie wylicza składniki wchodzące w skład kompletnej dokumentacji jaką skarżący jest zobowiązana dostarczyć wraz ze skargą. Kompletna dokumentacja obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia. Oznacza to, że aby skarga została rozpoznana przez sąd administracyjny powinna być kompletna, czyli musi zawierać ww. dokumentację, która zastępuje akta administracyjne. Dokumenty złożone przez skarżącego do Sądu powinny być w swej treści tymi samymi dokumentami, które w ramach konkursu zostały sporządzone przez organ i przesłane do strony (informacja o wynikach oceny projektu i informacja o wynikach rozpatrzenia protestu) oraz tymi, które zostały sporządzone przez stronę i dostarczone organowi (wniosek o dofinansowanie i protest). Oceny legalności zaskarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi, a wydając rozstrzygnięcie sąd opiera się na innych, niezbędnych do tego dokumentach, które także odpowiadają ich oryginałom. Z tego względu art. 61 ust. 4 u.z.r.p. wskazuje wprost, iż kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie zawiera jednak przepisów regulujących sposób uwierzytelniania kopii dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 tej ustawy. Zastosowanie mają więc tutaj przepisy ogólne regulujące sposób uwierzytelniania kopii dokumentów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. art. 48 § 3 p.p.s.a., którego stosowania w sprawach ze skarg na rozstrzygnięcia właściwych instytucji nie wyłączył art. 64 u.z.r.p. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przepis ten wyraźnie zatem wskazuje, kto może dokonać uwierzytelnienia kopii/odpisu oraz, że uwierzytelnienie to poświadczenie zgodności kopii/odpisu z oryginałem. Po zapoznaniu się z całością dokumentacji złożonej przez skarżącą Sąd stwierdził, że nie spełnia ona wymogów z art. 61 ust. 4 u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a., gdyż skarżący własnoręcznie potwierdził jej zgodność z oryginałem. Tymczasem jak to już zostało powyżej wskazane kopie dokumentów może poświadczyć za zgodność z oryginałem tylko i wyłącznie notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przedstawione zatem przez skarżącego kserokopie dokumentów nie zostały prawidłowo uwierzytelnione. Konieczne zatem stało się, zgodnie z treścią art. 61 ust. 7 u.z.r.p., wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie uwierzytelnionej kopii dokumentacji – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 grudnia 2018 r., jednak nie udzielił on na nie odpowiedzi. Tym samym należało uznać, że braki skargi w zakresie wymogów złożenia kompletnej dokumentacji nie zostały uzupełnione. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. - orzekł jak w sentencji.