I SA/Kr 948/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o. o. w P. na decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2023 r. nr 358000-COP3.4103.4.2023.30 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. P. Sp. z o. o. w P. (dalej: Spółka) wniosła skargę na decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z 30 sierpnia 2023 r. nr 358000-COP3.4103.4.2023.30 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2020 r. W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z 18 czerwca 2024 r. Spółka została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 24 października 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4 996 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia zarządzenia (pomimo dwukrotnego awiza nie zostało ono podjęte), Spółka nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika z kolei, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Spółka zaskarżyła decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za określone miesiące, a w sprawach – w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne – powinien być pobierany wpis stosunkowy zgodnie z art. 231 zd. 1 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wynosi on 4 996 zł, i o uiszczenie takiej zwrócono się do Spółki, która wpisu tego jednak nie uiściła w wyznaczonym terminie. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi została uznana za doręczoną na zasadzie tzw. fikcji doręczenia, opisanej w art. 73 p.p.s.a. Wskazuje on, stosownie do § 1 wymienionego przepisu – że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). W oparciu o wymienione przepisy oraz o informacje o pierwszym awizo przesyłki – zawierającej wezwanie o wpis – w dniu 10 lipca 2024 r. i powtórnym awizo przesyłki w dniu 18 lipca 2024 r., Sąd – zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. – uznał, że wezwanie o wpis zostało doręczone Spółce 24 lipca 2024 r. Skoro wpis od skargi nie został uiszczony w wymaganym prawem terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.