I SA/Kr 950/17

Kraków, dnia 9 marca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. w K. w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa z dnia 27 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinasowania; postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze złożonej do tut. Sadu Szpital Specjalistyczny [...] w K. wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (zarówno majątkowej jak i niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała na swą trudną sytuację finansową. Wyjaśniła, że rok 2016 r. zakończyła z ujemnym wynikiem finansowym, tj. stratą w wysokości 478 744,30 zł. Natomiast na dzień 30 czerwca 2017 r. posiada ona stratę w kwocie 516 434,90 zł. Jak podała, kwota niezapłaconych zobowiązań wymagalnych na dzień 31 lipca 2017 r. wynosi 1 444 907,35 zł. Wnioskodawca podkreślił, że wysokość środków finansowych będących w jego dyspozycji (zarówno miesięczna jak również łączna według stanu na dzień 30 czerwca 2017 r.) nie pokrywa kosztów działalności podstawowej. Strona skarżąca wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez zapłatę należności głównej w kwocie 93.317,69 zł wraz z odsetkami wynoszącymi 36.493,26 zł, będzie skutkowało brakiem możliwości przeznaczenia tych pieniędzy na wynagrodzenia należne podmiotom trzecim realizującym usługi na rzecz jej pacjentów. Powyższa sytuacja rodzi zatem niebezpieczeństwo wstrzymania dostawy towarów i realizacji usług przez kontrahentów (obejmujących głównie: konsultacje specjalistyczne na rzecz pacjentów realizowane przez inne placówki, leki i produkty lecznicze, wyżywienie pacjentów, usługi pralnicze i sprzątania), co może zmusić stronę skarżącą będącą największą w Małopolsce placówką udzielającą tego typu pomocy medycznej, do ograniczenia działalności medycznej, czego konsekwencją będzie także zmniejszenie wpływów uzyskiwanych z Narodowego Funduszu Zdrowia. Nadto wykonanie zaskarżonej decyzji będzie także skutkowało wzrostem wartości zobowiązań wymagalnych, dłuższym okresem ich spłaty, a w konsekwencji narastaniem odsetek ustawowych od tych należności, co jest równoznaczne z wystąpieniem szkody majątkowej po strony skarżącej. W załączeniu do wniosku przedstawiono informację dotyczącą sytuacji finansowej szpitala. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej p.p.s.a, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obwiązek wykazania, że zachodzą przewidziane w nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Oceniając zasadność złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej Sąd stwierdza, iż jest on uzasadniony, ponieważ strona skarżąca wykazała wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych, w przypadku wyegzekwowania przez organ kwoty przypadającej do zwrotu. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem zwrotu przez stronę skarżącą należności w wysokości około 130 tys. zł może implikować pogłębienie trudnej sytuacji materialnej, a ponadto spowodować trudne do odwrócenia skutki - może bowiem pociągnąć za sobą wstrzymanie dostaw lub świadczenia usług, co zagrozi ciągłości udzielania świadczeń pacjentom. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.